უცნობი მწერალი

კიტს მამა ადრეულ ასაკში გარდაეცვალა.დასტრესილმა გოგონამ თავი მწერლებს და მათ წიგნებს შეაფარა და რეალობას მოსწყდა. თვითონაც დაიწყო წერა და ამით საკმაოდ პოპულარულიც გახდა,თუმცა მაინც ყოველთვის იცავდა ანონიმურობას და ისტორიბზე "უცნობ მწერალს" აწერდა.

გასაშვები გაუშვი

იცით? ის შეიძლება წავიდეს... მუჭით შეკრას ყველა მოგონება, სისხლამდე მიიყვანოს კანის უჯრედები და მაინც წავიდეს... იცით? შეიძლება ერთდროს თქვენთვის დაძინებული სხვას ეძებდეს გაღვიძებისას... გასაშვები გაუშვი... ამას მასწავლიდნენ მუდმივად...წავიდა...

საქმიანი ქორწინება (თავი 2)

- ჰო მაგრამ... - დამამთავრებინე... სახლში გამოგივლი საღამოს და ჩვენი გაცნობის და სიყვარულის ისტორიას შევათანხმებთ. დიდ ხანს არ გავჩერდებით ... - გასაგებია... დავითის უხეშობამ ცოტა არ იყოს გააღიზიანა კატო... აქამდე დავითთან შეხება მხოლოდ საქმიან

*****

-სევდა რა ფერია, ჯონათან? -არ ვიცი ვივიენ, ან საიდან უნდა ვიცოდე ეგ? -უბრალოდ მიპასუხე. -შენი ფერია. -ეგ როგორ?

შურისძიება თუ სიყვარული

ორი,სრულიად სხვა და სხვა ადამიანს უყვარდებათ ერთმანეთი,მაგრამ მათი ცხოვრება ერთმანეთისგან რადუკალურად განსხვავდება ისე როგორც ცა და დედამიწა.

როცა სიყვარული მარტივია.... (თავი 10)

-არადა მასწავლებლები ჭკვიანი ხალხი უნდა იყოთ _თვალებში ყურებას თავს არ ანებებდა გიორგი, გეგონებოდა არც ახამხამებსო და ამითი ბოლო შერჩენილ საღ აზრსაც აკარგინებდა გოგოს.

საქმიანი ქორწინება (თავი 1)

კატომ ვეღარაფერი უთხრა ისე გაეცალა ირაკლის მეორე მხრიდან მოუარა მანქანას და სწრაფად ჩაჯდა, დაქოქა და სწრაფად მოწყდა ადგილს, ირაკლიმ კი ირონიულად კვლავ ჩაილაპარაკა რაღაც და იქვე მდგარი თავისი მანქანისკენ გასწია... ოდნავ მოშორებით კი ამ ფაქტს მესამე

სპორტის მასწავლებლები (თავი 12)

დილიდან საშინლად მოქუფრულიყო ცა. წვრილად ცრიდა. უზარმაზარი სკოლის ჩაბნელებულ შენობას სუსტად ანათებდა გრძელი დერეფნის გასწვრივ დაკიდული რამდენიმე ნათურა. პირველი გაკვეთილი მეთორმეტესთან ჰქონდა ლაშას, დარბაზში შესულს უკვე შიგნით დახვდნენ გოგოები,

მთვარიან ღამეს

რაღა სჯობია მთვარიან ღამეს, მთვარეს რომ უსმენ ისიც რომ გისმენს, რამე სჯობია მთვარიან ღამეს? უტიფრად რომ დგას, ჩვენ რომ შეგვცქერის.

****

-ბნელ ბურუსში ვეხვევი ხოლმე. ირგვლივ სიცარიელეა და ქარის ზუზუნიც კი არ ისმის. თითქოს, ირგვლივ ვიღაც არის, მაგრამ იმდენად ვარ ამ ბურუსით მოცული, რომ ვერც კი ვარჩევ. მივდივარ სადღაც, არც კი ვიცი სად და იმის მაგივრად, რომ გავაღწიო, უფრო ვიკარგები.