ყოვლისშემძლე თვალები

ვუყურებდი და ვფიქრობდი,ისეთი რა გავაკეთე, რომ ეს ადამიანი დავიმსახურე მეთქი,მისი თვალები ჩემსას ხვდებოდა.ეს ხომ ერთადერთი რამაა,სადაც ადამიანის შინაგანი აზრები და ფიქრები ჩანს.მისი ფიქრები კუნძულებს ჰგავდა,სადაც მუდამ ნოტიო ჰავაა,სულ წვიმს და მხოლოდ

გზაჯვარედინზე

გზაჯვარედინზე ვდგავარ მარტო და ჩაფიქრებული გავყურებ ამ გზებს.

ქვა

ქვა მოთხრობის ალეგოლიური ნაწილი. მოთხრობას ლირიკული გმირი ყავს რომელიც ყვება თავის სიცოცხლეზე თუ როგორ მოექცა მას ცხოვრება.

ქრისტე აღდგა!

...მხრებით ზიდა ჩვენი ცოდვა გოლგოთაზე ჯვარს აცვეს ფერდსა შუბი უთავაზეს თავს ეკალი დაასვეს...

არ შეგიყვარებ. მეორე ნაწილი 2 თავი

-ოუ რა ტანზე ხარ აკოოო. -ვაა ლელა? რა იყო გამოგაგდეს? -ზუსტადაც, ხო და შემიფარებ ცოტახნით? -შემო შემო და მომიყევიიი.

გასაუბრება სიკვდილთან /სრულად/

„გვარწმუნებენ, რომ თვითმკვლელობა ლაჩრობაა... რომ თვითმკვლელობა არასწორია. თუმცა, ფაქტია, რომ ადამიანს სხვა არაფერზე აქვს იმხელა უფლება, რამხელაც საკუთარ თავსა და სიცოცხლეზე.“

ტკივილი-დასაწყისი *სრულად*

ქალმა თვალი გააყოლა სიბნელეში შემოსულ სინათლის სხივს და მონატრებული შვილის სახე რომ დაინახა ჩამქრალი ნაპერწკალი თვალებში კვლავ აუკიაფდა. სიცოცხლე დასრულდა. თუ ახლა დაიწყო?!

მწარე ცრემლები

ცრემლები სამყაროს იტევენ.მხოლოდ, იმიტომ შეგვიძლია ხშირად სიმშვიდე. რომ ტირილი ვიცით.გადამწყვეტ მომენტში,სიამაყით რომ გამოეცლები ადამიანებს,უცებ გული ნებდება და ჟონავენ,მლაშე წვეთები.მათზე მწარე არაფერია როცა უძლური ხარ ყველაფრის მიმართ.

ოცნებისკენ მიმავალი (თავი პირველი)

ყველაფერი ისე არაა როგორც ჩვენ გვინდა.. ყველაფერი იცვლება და ჩვენზეა დამოკიდებული თუ როგორ იქნება ესა თუ ის მოვლენააა... შეცვლა შეგვიძლია ყველაფრის, მთაჳარი მონდომებააა და იმისთვის ბრძოლა რაც გსურს და რაც ოცნებად გაქვს...

პატარავ შენ ღირსი ხარ ბედნიერების (თავი 1 და 2)

პირველ რიგში გაგეცნობით მე სალომე მაისურაძე ვარ, 23 წლის, საშუალო სიმაღლის, მუქი ყავისფერი თმებით, შავი თვალებით. უნუვერსიტეტში მეორე საფეხურზე ვარ, მომავალში მინდა ბიზნესვუმენი გავხდე და ოჯახური საქმიანობა განვარგძო, მათ სასტუმროების დიდი ქსელი