რომ გყვარებოდი (სრულად)

სახლში ორი დიდი ყუთით შემოვდივარ. ზედმეტი ხარჯების ასაცილებლად, ყველაფრის ჩვენით გადმოტანა მოვინდომეთ. მამაჩემმა გადაწყვიტა, რომ ჩემი უფროსი დის, კეროლაინის გარდაცვალების შემდეგ, ჩვენს სახლში აღარაფერი დაგვედგომებოდა და შედარებით პატარა, მყუდრო და

სიცოცხლე რომ მინდოდეს

სიცოცხლე რომ მინდოდეს, სიკვდილზე არ დავწერდი, ეს სიცოცხლე სიკვდილის ნაწილია ნამდვილად. სიკვდილის სანახავად ცოცხალს მე მკვდრად გავფენდი, მაგრამ მას აქ არ უნდა მოსვლა ასე ადვილად. სიცოცხლე რომ მინდოდეს, გრძნობებს სულ არ აღვწერდი. სიცოცხლე ხომ მალვაა

სევდიანი

ყველა აზრი გაქრა, მხოლოდ გრძნობები დარჩა.

განზომილება

დიდი ძალა აქვს ერთ თვესაც კი.გუშინ დავაფიქსირე,რომ სარკეში ჩახედვისას მზერაც კი იცვლება დროთა განმავლობაში.ამ უხილავ,მაგრამ გრძნობად ომში დავკარგე თითქმის ყველაფერი.

ჭირვეული (თავი 5 )

- იმიტომ რომ ჩვენი მშობლების გახარებულ სახეებს ხედავდი. - მშობლების გამო უბედური ვერ ვიქნები - რატომ გგონია რომ უბედური იქნები ჩემთან_ ტონს აუწია ლევანმა, კატოს დამოკიდებულებას მწყობრიდან გამოჰყავდა - აბა ბედნიერი უნდა ვიყო ? ვერ ხვდები როგორ

ნოე (თავი 2) 18+

- ჩემი პასუხი ასეთია, ანა. შენ ვერც ჩემგან დააღწევ თავს და ვერც წარსულის მოგონებებისგან. შენ სრულიად ჩემი ხარ და ამას შენც ხვდები. ჩემი გონება სულ სხვაგან ქროდა... ახლა მხოლოდ ის ვიცოდი, რომ მისი სიტყვები რეალობის მატარებელი იყო და სიცრუის

სხვისი ქალი აივნიდან -3-

სიამაყით ატარებდა დედოფლის გვირგვინს და მოსწონდა ხალხის ძანდატანებული პატივიცემა მის მიმართ. ამის აღიარება ალბათ საკუთარ თავთანაც კი უჭირდა მაგრამ აშკარა იყო ტკბებოდა ამ გარემებით და საკმაოდ ჰქონდა თავში ავარდნილი.

Je t'aime +18 (15 თავი-დასასრული)

ყველა გრძნობა და ემოცია ერთად მომაწვა.. სიხარული, გაოცება, სიყვარული, სევდა, ბრაზი, მონატრება.. -რომ იცოდე რამდენხანს ველოდი ამ მომენტს (სანდრო)

არ დამივიწყო (თავი მეოთხე)

დილას ხმაურმა გამაღვიძა, თვალები გავახილე და აღმოვაჩინე რომ ამჯერად, ვინმეს ან საკუთარ ლოგინში კი არა ქუჩაში გავიღვიზე, წამით შემეშინდა, არა ქვაზე ნამდვილად არ მეძინა რადგან რაღაც სირბილეს ვგრძნობდი ხელებში. მორიდებით ნელა გავიხედე გვერდით და ოი

რომანი ცხელ კვალზე (სრულად)

-რომელ სამიზნეს ირჩევ? - იკითხა ირაკლიმ. -აი, იმას, - ხელით მიანიშნა ყველაზე ახლოს დაკიდებული სამიზნისკენ და პირველი გასროლაც განახორციელა, - ამჯერად ვერ მაჯობებ, ირაკლი! -მაგასაც ვნახავთ, - ჩაიცინა კაცმა და თავადაც გაისროლა.