ზღვისფერი შურისძიება (2)

-რას აკეთებ? -შეიცხადა ქალმა, როცა ნახევრად შიშველი, სველი ქეთათო დერეფანში დაინახა.-ბატონ ლუკას ხომ არ ვალოდინებ? - გადაიკისკისა და ოთახში დაუკაკუნებლად შეიჭრა.

დღიურები (1)

დღეს ჩემი მე-18დაბადების დღეა... ოთახში ვზივარ და ვხატავ...კარებზე კაკუნია... ვდგები და ვაღებ... ზღურბლთან ნათლია ლიკაა... მიყავრს ეს ქალი დედაჩემის დაიყო ფაქტიურად... დაიყო თქო იმიტომ ვამბობ, რომ დედაჩემმა ჯერ კიდევ

წარსულის ტყვე (III)

-არ ვიცი,ალბათ იმიტომ რომ მიყვარს...-რატომ გიყვარს?-რატომ? ვერ გეტყვი,შემიძლია გითხრა მასში რა მიყვარს,ალბათ ის,რომ მისი ღიმილი ტუჩებიდან არ იწყება... ჯერ სითბო იღვრება მის თვალებში,საოცარი სითბო,ხანდახან წუხილიც

ხევსურული ღამეები - II +18

წყვდიადში მივქრივართ, მაგრამ ხელები სულ დაბუჟებული მაქვს და ვერაფერს ვხედავ, რკინის უნაგირს ძლიერად ვებღაუჭები და ცხენის ფლოქვების თქარული შემზარავად მესმის, მერე წვიმის ხმა, სადღაც გაიელვა დაიჭექა და ბიჭმა ცხენს კიდევ შემოუძახა, რა ჯანდაბას ვაკეთებ

"მაპატიე"

მაპატიე,რომ გატკინე გული,მაპატიე,თავს რომ არ გრძნობ კარგად,ახლა ვხვდები რა ყოფილა რთული,მაპატიე,მეც განვიცდი ამას,მაპატიე,რომ დაგყვები ფიქრად, იმისთვის,რომ ძალას გაცლი ხოლმე,იმისთვის,რომ წუხდები და დინჯად

ანიმე (თავი პირველი)

-ენრიკა მკითხაობა მინდა ძაან დაინტერესებული ვარ ჩემი ბედით.-არც კი იოცნებო სუნეი.-რატომ?-ეს სწორია არაა და თუ კიდევ იტყვი ასეთ რამეს მოგკლავ.-გთხოვ!გთხოვ!გთხოვ ძალიან გთხოვ! თორე იცოდე მართო წავალ.

ხევსურული ღემეები - +18

გზა კანკალით გავაგრძელე, მთაშიც დაბნელდა და თვალებშიც, უეჭველი გავცივდები, მაგრამ ეს ვინ იყო? ეს რა იყო, მოჩვენება, რაღაც მომატყუა თორემ აქ ასეთს ვინ დატოვებდა, სისულელეა, მე ვიცი რომ რამდენიმე ოჯახი ცხოვრობს და მზის ენერგიაზე მომუშავე მოწყობილობები

სიყვარული მტკიცე (ნაწილი პირველი)

ღამეა ისეთი, რომ, არ უნახავს ვინმეს,უაზრო ფიქრებით გავლილი დღე, ძალღონეს ღამით რომ იკრებს,მაგრამ მოხდება რაღაც, რაც გამიფანტავს ფიქრებს,სიზმრად ხილულის ნახვა, რატომღაც ცხადში რომ მიწევს.მომხდარი მაოცებს,

დრო {8}

ერთი კვირა იყო გასული სოფლიდან ჩამოსვლის შემდეგ. საწოლში სიცარიელის გამო მალე გაეღვიძა, უკვე ათი საათი დაწყებულიყო, მთლიანი ბინა შემოიარა, მაგრამ ნუცა არსად ჩანდა. ბოლოს ტელეფონს დაავლო ხელი და გიგანის ნომერზე გადარეკა

* * *

. . . უკვე წარვსდექით ჩვენ ორივე ამა ცხოვრების სამსჯავროზე;(ცხოვრების და არა ზეცის,არ შეგეშალოთ!)რამდენი დღე, კვირა, თვე და წელი გასულა. . . შევიცვალეთ? თითქოს არც ისე;ჩვენს თვალებში ისევ ანთია ხასიათი,რაც ჩვენ ჩვენად გვხდის