დადიანი და დეისაძე(თავი 2)

გათნდა ლიზას ოთახში მზის სხივები შევიდა და ლეზას ლამაზ სახეს დაანათა ლიზას გაეღიმა და მალევე ადგა. სააბაზანოში შევიდა და მოემზადა ალექსანდრესთან ერთად წასასვლელად. მაღალ წელიანი შარვალი და თეთრი ტოპი ჩაიცვა თმა დაიკოსა მაკიაჟი არ გაუკეთებია ის

პატარძალი 《10》

-ამირან ნერვებს ნუ მომიშლი -სადღა გაქვს ნერვები შე გაჭირვებულო ... ნეტავ ხედავდე საკუთარ თავს რა დღეში ხარ -დე რატომ ნერვიულობ ასე...დაბრუნდება , პატარა ბავშვი ხომ არ არის ანას არ იცნობ? -რომ ვიცნობ იმიტომ გეკითხებით და არ მპასუხობთ...გადავირევი .

ჩხუბით დაწყებული ურთიერთობა 7,

-არაუშავს არ ინერვიულო გავალ და დაველაპარაკები.-ნატა გავიდა მე კი დავიწყე ფიქრი თუ როგორ გავზრდიდი და რა დაბრკოლებების გადალახვა მომიწევდა. რაუნდა მეთქვა როცა წამოიზრდებოდა როცა მკითხავდა მამა სად არისო. მამის სახელს მკითხავდა. არ ვიცოდი როგორ

საბედისწერო გატაცება (5,6,7)

–მისმინე დედიკოს ბიჭო,არვაპირებ ისეთი კაბა ჩავიცვა რომელიც ორასი წლის დაძველებითაა და ჩემს ზომებს ოთხჯერ აღემატება გასაგებია?(მე) უცებ მივხვდი რომ მისი იარაღის ხელში ჩაგდება თუ მინდოდა ასეთი ლაპარაკი არ

ზოი. თავი 8 (პირველი ნაწილის დასასრული)

ძვირფასო მხატვარო, შენ ჩემს სიცოცხლეს განსაკუთრებული და ერთობ დასამახსოვრებელი ცეცხლი შეუნთე. დიდ მადლობას გიხდი ამისათვის. შენთან პირველი შეხვედრის შემდეგ დაიწყო ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე უბედური დღეები, უსიამოვნო ფაქტები

მორჩი !

მორჩი ! ცრემლების უსაფუძვლოდ დაღვრას, დაცემას, თორემ ეგ გუბე შენს ფეხებთან იქცევა ზღვებად... დასერილ ხელებს, დღეებს წყევლი და შენს გაჩენას, მივდივარ ! მინდა ეგ ცრემლები გიქციო შვებად.

დადიანი და დეისაძე

თბილისში ცხოვრობს ორი გავლენიანი პიროვნება დადიანები და დეისაძეები. დადიანები: დადიანების სახლში ცხოვრობს საკმაოდ სიმპატიური 20 წლის ალექსანდრე მას ყავს ძმა სახელად სანდრო ის 22 წლისაა ალექსანდრეს და სანდროს საკმაოდ კარგი ურთიერთობა აქვთ ასევე მათ

პატარძალი 《9》

_რას ეძახი შენ ჭკვიანად მოქცევას _ხვალ , მთელი შაბათი დღე ჩემი იქნება _სხვა დღეებში სხვისი ვარ და არ ვიცოდი? მე რატომ მიმაჩნდა თავი შენს მონად _დამშვიდდი ძვირფასო ამდენი ნერვიულობა ჯანმრთელობას დაგიზიანებს და არ მაწყობს უცებ გამომეცალო ხელიდან ...

შენ რას გრძნობ?!(12)

-ნიჭიერი როიყო კივიცოდი მარა როარ ამჟღავნებდა მაგაზე სულ ვეჩხუბებოდი. ერთადერთი თეატრი იყო და იქაც სულს და გულს ატანდა ყველაფერს, სხვა არფერი არსებობდა ჩემი პატარა გურული ქალბატონისთვის. -მიყვარხარ იცი?-დამიანეს მიეხუტა დაჩის ახლახან მოშორებული სესი

კაპიტანი (სრულად)

-ფეხსაწმენდზე დავიძინებ და არ წავალ.-პოზიციას არ თმობდა რატი. -რატომ მოხვედი?-კარი გააღო და შეხედა მონატრებულ მამაკაცს, როგორ უნდოდა ჩახუტებოდა, როგორ უნდოდა თუმცა სიამაყე არ აძლევდა უფლებას.