ერკე მიდასი - მეტრო (7)

-ნაძირალა! - იღრიალა მუზეუმში დაბრუნებისთანავე და მის კაბინეტს მიაშურა. სწორედ, რომ საშიშ გარემოებაში მოექცა მისი სხეულიც და უკუნ რეაქციებს მოჰყვა ყოველი შემდეგი მისი სვლა. - გამოდი გარეთ, თორემ ამ კარებს ჩამოვიღებ და შენც ქვეშ მოგაყოლებ! - უკვე მის

არ დამივიწყო /თავი 9/

-შენ არ იძინებდი?-გაკვირვებით მკითხა ლუმ. -მე ვიძინებ და მაინტერესებდა თქვენც იძინებთ თუ არა. -ფილმს მოვრჩებით და დავიძინებთ ჩვენც.

გამიზნული შხამი #14 (+18)

ფილტვებში დაგუბებული ჰაერი ერთიანად გამოვუშვი და მსუბუქად ავწიე მისი სხეული ჰაერში. სიბნელის მიუხედავად, ორიენტაცია მაინც კარგი მქონდა საკუთარ სახლში. ამ ყველაფერს ქუჩის მსუბუქი განათებაც უწყობდა ხელს. მაგიდაზე შემოვსი და მის ტუჩებს უნებართვოდ

შემიყვარდა (9 თავი)

- აი ამიტომ - მითხრა და ვიგრძენი მისი ტუჩების შეხება ჩემსაზე, უზომოდ რბილად და სასამოვნო მეხებოდა მისი ტუჩები და რახდებოდა ამ დროს ჩემში გაინტერესებთ? არვიცი, ფეირვერკი, დინოზავრები, ყველანაირი ცხოველი, რომ ამბობენ პეპლები დაფრინავენო ტყუილია, ეს

შენ რას გრძნობ?!(10)

გგონიათ სასოწარკვეთილებასი ჩავვარდი? არაა ეს ჩემი სტილი არიყო. ვიცოდი..ვგრძნობდი რომ ის ცოცხალი და უვნებელი იყო, მალე ჩემთან მოვიდოდა და ისევ ისე ჩამიკრავდა გულში როგორც აქამდე. ერთად გავზრდიდით თარაშს და კიდევ ბევრი შვილი გვეყოლება. იმღამეს ყველა

"შურისძიების მომწამვლელი სასმისი"

პიესის მთავარი გმირია 23 წლის ზურა ცხოვრებაძე, რომელიც ძმასთან და რძალთან ერთად ცხოვრობს, 1 წლის წინ ზურას შეყვარებული ტრაგიკულად გარდაეცვალა და ჯერ კიდევ ვერ გამოდის შოკიდან, სვამს, თამაშობს და ასე შემდეგ, მაგრამ შემდეგ გაიცნობს ერთ გოგოს, რომელიც

პატარძალი 《6》

ფეხით დადიოდა, ყურსასმენები ეკეთა , სათვალეები და თხელი , გრძელი კაბა ეცვა . იმ ქუჩებთან ბევრი მოგონება აკავშირებდა. დედამისის ნათესავებთან დადიოდა ზაფხულში და ბევრს იცნობდა. მოგვიანებით ნახავდა მათაც , მაგრამ ჯერ არავის დანახვა უნდოდა. ბოლოს

დღიური (მეორე ნაწილი)

არც ისეთი მარტივი იყო, მაგრამ გარისკვად ღირდა. სახლიდან გამოგდების მერე იძულებული გახდა თავის მეგობარ ლილესთან გადასულიყო. ლილემაც სიხარულით მიიღო. ერთადერთი პიროვნება იყო, ვისაც გულით უყვარდა ადა და ნაღვლობდა მასზე.

გაორება

გამუდმებით საკუთარ თავთან გონებაში საუბარი. ფიქრები იმაზე რომ პიროვნების გაორება მჭირს, რაღაც დროით (შესაძლოა რამოდენიმე საათი ან დღე) აზროვნება ყველანაირი საკითხის მიმართ მეცვლება და გარემოს სხვანაირად აღვიქვავ, მერე ისევ საწყისს ვუბრუნდები. ვთვლი

12 თვე ორსულად

შემოდგომას ვეცეკვები ტანგოს, გაზაფხული მიფერადებს ფერებს ... ზამთარს ვთხოვ რომ შენში შვილი დარგოს, ზაფხული კი მისთვის წაიმღერებს.