ქორწილში გაცნობილი სიყვარული(3)

ისტორია არის გოგოზე და ბიჭზე რომლებიც ერთმანეთს ქორწილში გაიცნობენ,გგოს ძმის ქორწილია,ბიჭის კი ძმაკაცის ქორწილი,აქ შეხვდებიან ეთმანეთს და შეუყვარდებათ კიდეც მაგრამ არ აღიარებენ უნდათ რომ ერთმაენთსიგან საპასუხო გრძნობა დაინახონ.

არშემიძლია უშენოდ ყოფნა

არ შემიძლია, მარტივად დაგთმო. სხვის გვერდით მშვიდად გეძინოს მკლავზე. მაგას ჯობია ვცხოვრობდე მარტო. და შენთან ყოფნის სურვილი მკლავდეს.

ჩემი წილი ბედნიერება 6

-თქვენი ხურდა. -ხელი გაუწოდა გოგას ლიზიმ, მაგრამ გოგა მას მიშტერებოდა და არც ინძრეოდა. ლიზიმ უხერხულად იგრძნო თავი დამორცხვად ძირს დაიხედა. -რა მოხდა? სახეზე ხომ არაფერი მაცხია?

დედი რა ლამაზად მიბერდები

დედი რა ლამაზად მიბერდები, გვიან შევამჩნიე, როგორ გგავარ. გუშინ მთელი ღამე წერილს გწერდი, ყველგან დაგეძებ და არსად არ ხარ.

ტანჯვისთვის დაბადებული (მეექვსე თავი)

საერთოდ არ შეცვლილა, ისეთივე იყო როგორც ჩემს კოშმარებში. ისეთივე შემაძრწუნებელი, ამავდროულად ისეთივე ლამაზი. ათლეტური ტანი ჰქონდა, მისი თვალები კი კუნაპეტ ტყეს მაგონებდა, თან ნათელი სახე ჰქონდა თანაც ბნელი.

შემიყვარდა (8 თავი)

დილით კი ჩემთვის უჩვეულოდ ადრე გავიღვიძე, ჯერ მზეც კი არ იყოამოსული, ოთახს ისევ მთვარის მკრთალი სინათლე ანათებდა, წამით გავახილე თვალები, ისევ დავხუჭე, მაგრამ მივხდი, რომ აშკარად მომეჩვენა რაღაც, ელვისსისწრაფით “ დავაჭყიტე” თვალები რომ

გული გონიერი {სრულად}

ეს ისტორია არის ანაზე , გოგონაზე რომელმაც ჯოჯოხეთი გამოიარა, მიუხედავად ამისა იგი კვლავ აგრძელებს ბრძოლას თავისი წილი ბედნიერების მოსაპოვებლად. რამდენად გამოსდის ეს თქვენ შეაფასეთ.

მეგობრები (8)

-ჭიქა ლოგინთან ტუმბოზე დადო, მისკენ გადაიხარა და ნაზად შეეხო ტუჩებზე. ცალი თვალი ოდნავ გაახილა, ელენეს დანახვაზე ჩაიღიმა, უცებ ჩაავლო ხელები და გვერძე მიიწვინა. -დილამშვიდობისა. -ნამძინარები, ჩახლეჩილი ხმა ჰქონდა. მისმა ხმამაც კი ჟრუანტელი მოჰგვარა.

სისხლის ორდენი ( თავი1. აღსასრული )

,, სჯობს მოკვდე მაშინ, როცა ცხოვრება გინდა, ვიდრე მაშინ, როცა სიკვდილი სანატრელი გახდება. ,, _ ელის !!! _ მესმის განწირული ხმა, რომელიც ჩემი საუკეთესო მეგობრის, ენ ბლექის, ნახევრად უგონო სხეულიდან ამოდის. სახეზე ჩვეული სიმხურვალის მაგივრად

ელენე (მეორე თავი)

ზაფხულის თაკარა მზე ზედ ცის თაღს მოქცეოდა და დედამიწას უსაზღვრო სოთბოს უნაწილებდა , მიწას ალმური ასდიოდა , შეწუხებული ჭრიჭინები მოუთავებლად წუწუნებდნენ. თუმცა წერეთლების ეზოში იმდენი ხე და ლამაზად გაკღეჭილი ბუჩქი იყო, რომ იქ ნამდვილად შეიძლებოდა