მე, შენ და ნიუტონი /1/

არ მესმის ასეთი ჭკუა სუსტი გოგონების, თუ ის ბიჭი ეტყვის გადახტიო გადახტება? როგორ უბრმავდებათ თვალები სიყვარულის დროს, ნუთი ესეთი უძლურები არიან ამ უბადრუკი გრძნობის მიმართ? დამღლელი ღამის შემდეგ, დილის ცხრაზე მამაჩემის მრჩეველი მირეკავს,

სიმარტოვე

ქარი ჰკიოდა გუშინ ციოდა გულში მტკიოდა სულში მციოდა გული ცდილობდა, მაგრამ ტიროდა უჩუმრად ისევ, ისევა ყვიროდა სიყვარული ჩუმად ჩუმად იმალებოდა

გული გონიერი (თავი 6)

ტაქსი გავაჩერე და რესტორნის მისამართი ვუთხარი, მისვლამდე ვცდილობდი აზრები დამელაგებინა მაგრამ არაფერი გამომივიდა, არვიცოდი რაუნდა მეთქვა ქალბატონი დინასთვის, ხო შეიძლება ის ჩემი ბიოლოგიური დედაა შეიძლება მას ჩემი თავი წაართვეს , მაგრამ ეს ჩემს

ალკოჰოლი, მავნე ჩვევები და შედეგები (სრულად)

ის, რომ მე და ალკოჰოლი ვერ ვმეგობრობდით, იცოდა ყველამ ჩემს მცირერიცხოვან გარემოცვაში. სულ რამდენიმე წვეთი აბსოლუტურად საკმარისი იყო, რომ ჩემს გონებას დაექნია ხელი სხეულისათვის და საერთოდ ცოდვილი დედამიწისათვის და კოსმოსში გაფრენილიყო. 10 თითი მეყოფა

მეგობრები (7)

დილით მთლიანად ზუკას მკლავებში იყო მომწყვდეული, სახე მის მკერდზე ჰქონდა მიდებული და მშვიდად ფშვინავდა. პირველს დევდარიანს გაეღვიძა, ელენეს დანახვაზე ოდნავ შეკრთა, შემდეგ სახეზე დააკვირდა, ძილის დროსაც კი იბღვირებოდა, ჩაეცინა მის შეკრულ წარბებზე,

ხელს ნუ გამიშვებ 3

როდესაც სკამიდან წამოვდექი მუცლიდან ისეთი მუჯლუგუნი ვიგრძენი მოულოდნელობისგან შევხტი და მუცლისკენ წავიღე ხელები.-რა მოხდა ანა ხომ კარგად ხარ?აეშინებულმა იკითხა თორნიკემ.-კი კარგად ვარ,უბრალოდ მაიმუნი არ ისვენებს.გინდა ნახო?

ალინა (სრულად)

-რა ხდება მირიან?-მშვიდად ეკითხება დადა.ბიჭი ჯერ კაპიშონს იხდის, შემდეგ კეპს დებს იქვე სკამზე და თვითონაც ჯდება.ჯიბიდან რაღაც პატარა ნივთს იღებს და მაგიდაზე დებს, მხოლოდ შემდეგ არჩევს ალინა თუ რა არის, მეხსიერების ბარათს ნელა იღებს დადა და ნოუთბუქს

უსაზღვროდ და სამუდამოდ მე შენ! (სრულად)

-მეშინია - ამოიკნავლა სწყალი ხმით და საყვარელი მამაკაცის ღოენემიხდილ და გალეულ სხეულს აეკრო-ჩშშ... - თავზე ხელი გადაუსვა და მისი რბილი თმა ხელებში მოიქცია. ოჰ ღმერთო როგორ მოენატრებიდა ეს შეგრძნება - ნუ გეშინია გთხოვ - ჩამწყდარი ხმით

ერკე მიდასი - მეტრო (2)

კიბეებს ჩაუყვა და იმ მისტიურ მოვლენაზე ფიქრობდა, რასაც შუადღემდე ძილი ერქვა. საკმაო ხანს ფიქრობდა, უკვირდა, არასდროს დასძინებოდა ისე, რომ ვერც მაღვიძარას გაეღვიძებინა. თუმცა უკვე იმდენად იყო შეჩვეული ერთიდაიმავ დროს ადგომას, ეს ოცდაშვიდი წლის კაცი,

ეს რა დაგვემართა(თავი 1)

ავტობუსიდან ჩამოვიდა თუ არა ააკანკალა. დეკემბრის სუსხმა თბილ ქურთუკშიც შეაღწია. შარფი მოიხვია, ქუდი გაისწორა და სადარბაზოში შევიდა. მეორე სართულზე აირბინა და კარზე არც დაუკაკუნებია ისე შეიჭრა, იცოდა დაქალს კვლავ ღია ექნებოდა