ოიზისი(VIII)

-რა გიხარია რო ფსიქოპატი ხარ? -აჰა. -უფალოოოო!!! ნუ მომკლავ და მცხეთაში რომ ჩავალთ ლიზის ვთხოვ ერთ ოთახში დავიძინოთ.

შენ აგირჩიე! (ნაწილი 12)

-ნუ ვმოძრაობ კიარა, აქედან რომ ავდგები მე არ ვიცი, გოგოზე ვიწყებ მუშაობას, არ მაინტერესებს ქორწილი და ამბები-გადაიხარხარა და მთელი ძალით მიმწია მისკენ, უეცრად აღმოვჩნდი მასზე დაბჯენილი, ისე მიაწეპა მისი ტუჩები ჩემსას, სუნთქვის საშუალება დამიკარგა

ჩაკეტილი სივრცე 30 თავი

-შენ თუ გინდა დავრჩები -მინდა!-აღფრთოვანებულმა ნიცამ ტაში შემოკრა და როცა მის გვერდით დავწექი ძლიერად ჩამეხუტა.

შენ აგირჩიე! (ნაწილი 11)

-არ მინდა ინანო, გესმის? თუ კი რამეა, გავჩერდები, არ მინდა ინანო ერთი წამიც ჩემთან გატარებული. თუ კი არ ხარ მზად, ან რავიცი რამე, შენ მითხარი და მე გავჩერდები, მართალია მინდიხარ უზომოდ, მაგრამ გავჩერდები, ხომ გესმის არა?-ლუღლუღებდა თავისთვისაც

უმოწყალო სევდა რომელიც არ ქრება

ისეთ სამყაროს სადაც, არ იციან რა არის ტკივილი. არ იციან რა არის სევდა; ეჭვი და ყოველგავარი ბოროტება. ხოლო მაშინ იგებენ ყოველივეს როდესაც ვიღაც ვისი ადგილიც იქ არ არის მიდის და მათ ცხოვრებას ანგრევს. მაშინ ყოველივე ხილული.

ცხოვრება აჭარაში (მე-3 თავი)

ვიცი, ბები, ვიცი. აბა არ ვიცი? შენ თუ იცი, მე რომ შენით წელში ისე ვიმართება, სხვა ვერავინ რომ ვერ იქნება, დედი - კალთაში ჩადებულ თავზე ეფერებოდა თითქოს ისევ პატარა ზურიკოს, ასე რომ ეიმედებოდა და გულის გამხმარ მიწაზე ის იები ამოჰყავდა, ბავშვობის მერე

მთვარის ბზარები

მივდივარ ქარში და ჩემი გული ძგერს, წარსული კვლავ არ მტოვებს. ერთი კვარტალის გავლის შემდეგ ვხვდები, რომ დარდი მძლევს და ტკივილი იღვიძებს. წარსულის მოგონებები, განსაკუთრებით ჩემი სკოლის შეცდომები, არ მავიწყებს. მე მარტოდ მარტო მივდივარ ქუჩაში, გავიარე

,,გაყიდულია,, (სრულად)

,,რას იტყვის ხალხი,, ,,გასხვისებული გოგონები,, ,,ცხოვრება ხათრით,,

ისევ აქ (თავი 2)

მაგრამ გამოჩნდება შენს ცხოვრებაში ისეთი ადამიანი , რომელთან გატარებულ ერთ საღამოს უფრო მეტი მნიშვნელობა ექნება, ვიდრე სხვასთან რამდენიმეწლიან ურთიერთობას... მიხვდები რომ თავიდან იბადები, მისცემ თავს უფლებას, კვლავ შეეხონ შენს სულს...

ზოგჯერ წინ გვყავს(15)

– ახლა კი მიდი მოწესრიგსი სახლში წადი და დაისვენე დევიდი ჩამიკოცნე.- ასე გამომისტუმრა მაქსმა ის, რომ არა არ ვიცი რა მეშველებოდა ამ უცხო ქვეყანაში.