პორფირია ( ნაწილი 3.დეჟა ვუ )

ბავშვები ნელ-ნელა მამჩნევდნენ,მე კი ვცდილობდი ყველაფერი დამემახსოვრებინა. სკოლის შენობა ძალიან ძველი მეჩვენა. ვაკვირდებოდი ყველაფერს, განსაკუთრებით კი ანტიკურ ორნამენტებსა და ხის თუ ქვისაგან დამზადებულ უცნაური დიზაინის ნივთებს.

გვირილების დედოფალი {სრულად}

მოკლე ,ისტორია ახალგაზრდა გოგონაზე ,რომელსაც აქვს ამნეზია და თვალს ,რომ ახელს სულ სხვა ხალხში ჩნდება..იქ უყვარდება ბიჭი,ნელ-ნელა წარსულიც ახსენდება და სწორედ ამ წარსულს და ბიჭის ოჯახის

ჯაშუში (თავი 10)

ნიკას გამოემშვიდობა და სახლისკენ დაიძრა. შინაგანად მოუსვენრად გრძნობდა თავს, რაღც აწუხებდა, მაგრამ ვერ ხვდებოდა რა “სიცხის ბრალია” გაიფიქრა და კონდიციონერი ჩართო მანქანაში.სახლში მისვლამდე

სარკე (თავი I) +18

და თუ ამას გავუძლებ, ოდესმე ამის შესახებ დავწერ... ვთქვი ოდესღაც და, რა თქმა უნდა, ვერ მოვახერხე. ვერ მოვახერხე, მელნად ვქცეულიყავი და სამუდამოდ შევსისხლხორცებოდი ქაღალდის ნაგლეჯებს.

სამყაროს საზღვრებს ლეწავს რემარკი

სამყაროს არა, მაგრამ მე მაკლდი,ხის ჩრდილი ღამით შენს თითებს ჰგავდა,ვლეწავდი საზღვრებს, როგორც რემარკი,ფურცლებს კი სევდა უცეცხლოდ წვავდა. გესმოდეს, ჟოან, რომ დროა უკვეაღარ მიყვარდეს,

მუდმივ ხმაურში... 7 თავი

-მეც მტკივა, ორი წელია შენი ბის გამო მტკივა, დროა დამოუკიდებლობა ისწავლო და აქედან წაეთრიო. -ისედაც ვაპირებდი_ხელით გამოგლიჯა მამას საკუთარი თმა და ოთახის კარი მიაჯახუნა,

ეს რამდენიმე დღეა

ეს რამდენიმე დღეა, ლაპარაკი მსურს შენთან. ჩემთვის ეს გრძნობა ტყეა, ვცდილობ მივიდე ღმერთთან. ეს რამდენიმე დღეა,ვუყურებ მე შენს სურათს.ჩემში გრძნობების წრეა, ამიტომაც ვსვამ ბურახს. ეს რამდენიმე დღეა, ოცნებები მკლავს შენზე.

დემონის პატარა ანგელოზი [11]

-რას გულისხმობ?- ლილემ დაბნეულად ახედა ზენონის ხსენებისას. -ალბათ, მამა უკვე ესტუმრა მას და შენი სულ პატარა, პატარა საიდუმლოს შესახებ მოუყვა.- ანდრეა ღიმილს არ წყვეტდა, -იმედია ამჯერადაც ცოცხალი გადარჩებით ახალგაზრდა ქალბატონო.

ციცინათელა

არავითარი შეყვარებული,არავითარი სიყვარულობანა,არავითარი შეხვედრები... როდესაც ნათესავები მეკითხებოდნენ -შეყვარებული გყავსო?- სულ ასე ვპასუხობდი ჩემი პატარა ძმა დუდუ კი მეუბნებოდა-შენ ვინ შგიყვარებს,ასეთ ქაჯს და თხას-ო მეკი მწყინდა და

ზეცას უკაკუნებს ისევ ტკივილები

ზეცას უკაკუნებს ისევ ტკივილები, მთვარეც მეგობრულად ჩამოუჯდა... თურმე ყველაფერი იკარგება, თურმე არ ჩერდება სულში არაფერი... თვალებს წამდაუწუმ ახამხამებს სევდა შეპარული მწვავე შეგრძნებები,