ჩემი სესილია (4)

-ვაჩე შენ და დემე დედაჩემის და მამაჩემის ოთახის გვერდით შედით იქ დაწექით.გოგოებო თქვენ კი აი იქ შედით.(სესი) ყველა დავაბინავე და დასაწოლად წავედი.მაგრამ ვინ დაგაცადა ყველა დავაბინავე და დასაწოლად წავედი.მაგრამ ვინ დაგაცადა.გვერძე ოთახიდან ხმაური

იყავი ჩემი საყვარელი [თავი 4]

მთელი გზა ინტერესით აცეცებდა თვალებს იქნებ რამე მაინც ვიცნო და ლოგიკურად მივხვდე სად მივყავარო, მაგრამ სანამ დანიშნულების ადგილზე არ მივიდნენ ვერაფერს მიხვდა, პრინციპში მერეც ვერ მიხვდა გერლიანის მაღალსართულიან ოფისში რას აკეთებდა. მანქანიდან

ღამის სტუმარი [6]

ნიაკომ მაშო და მამა თავიდან ბოლომდე გაწუწა. მეუნარგია სიმწრით ხმასაც ვერ იღებდა,მაგრამ მისი მკაცრი გამომეტყველება უსიტყვოდაც ყველაფერს ამბობდა . პატარა აბანოდან ძალით ამოიყვანეს და პირსახოცში გახვეული ოთახში გაარბებნინა ძიძამ. საწოლზე დააყენა და

შენთვის

რომ შენ ჩამაბარე გული ეს პატარა და თან დამიბარე მისთვის მომეარა სიტყვა რა გატეხე სად წაიღე გული ვის გადაულოცე ჩვენი სიყვარული წუთი წუთს მიყვაება და დღეც დაილევა დარდი მიყუჩდება სევდაც დაილევა და ერთ მშვენიერ დღეს ჩვენი სიყვარული სულ მოუდნელად ვიცი

დაკარგული სიმშვიდე ( 4 )

1 კვირა გავიდა, ნელნელა ყველაფერი მის ადგილს დაუბრუნდა, მე უკვე სახლში ვიყავი... სახლში სადაც აღარ მეგულებოდა მოწყენილი მშობლები, სახლში სადაც ყველა გაღიმებული დადიოდა.. მეც დიდხანს ვიძინებდი თავში მოხვედრილ რბილ მატერიას რომ არ გავეღვიძებინე

სიყვარული მქვია..

ჰო, რა თქმა უნდა, შენზე არ ვბრაზობ, მეც ხშირად მავიწყდება რაღაცები. ვერც დაგადანაშაულებ, როგორც ჩანს, ჩემი სუსტი ხელებით ვერ შევძელი შენი სამყაროს გასაღები გადამეტრიალებინა და შემოვსულიყავი მასში... ცრემლები კი გადინე, თუმცა, ამბობენ, ტკივილები

ჯიუტი და მისი სვანი (თავი 9)

-რა? ხუმრობ ხომ? გაკვირვებული და გაშტერებული ვუყურებდი ნიკუშას თვალებში და წამის წინდელ წინადადებას ვხარშავდი.. -რა სისულელეა! მე შენი ცოლი? გაგიჟდი ალბათ! ისე შევიცხადე აშკარად დაეტყო რომ არ ესიამოვნა, ,,დაჟე" ეწყინა კდეც, მაგრამ ჩემი ტვინი და

პაულო კოელიო - გამარჯვებული მარტოა

ცნობილი მოდელიორი, ჰამიდ ჰუსეინი კარიერის დაწყებისას კეთილი განზრახვით ხელმძღვანელობდა, სანამ იმ სისტემის ტყვეობაში არ მოექცა, რომლის გამოყენებაც თვითონ უნდოდა...

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი თხუთმეტი)

ცა, ბრაზით გადმოჰყურებდა სამყაროს. ლურჯ ჰორიზონტს შავი შერეოდა და ერთბაშად შთანთქავდა ღრუბლების მასას. მიუხედავად იმისა რომ თენდებოდა, ელვა იკლაკნებოდა ცაზე და შემზარავ სითეთრეს ტოვებდა.

ჭაობისფერი (2)

რომლის თვალებიც ჭკუიდან მშლის,ნელ ნელა ვაცნობირებდი,რომ წინ კარგი არაფერი მელოდა. დილით ადრე სოფელში წავედი,ვფიქრობდი სანდროს თუ არ ვნახავდი,ყველაფერი დალაგდებოდა.ერთი კვირის შემდეგ სკოლა დაიწყო,ასეთი რთული არასდროს ყოფილა ნაბიჯების