გზა შენამდე (მეშვიდე თავი)

- შენი არ მესმის, მოსე… ვერ ვიგებ რას აკეთებ… ვერ ვიგებ რა გინდა… - აი, ისევ გაიღიმა მოსემ და შეაჩერდა თვალებში. - რა ისევ? - ისევ მოსე დამიძახე ღიმილითვე უპასუხა, გოგოს ხელი თავისაში მოიქცია, ტუჩები ნაზად შეახო და თავისი საძინებლის კარში

გაზაფხული შემოსულა, ლენ (ნაწილი I )

- ცხოვრება უნდა გააგრძელო, შეცდომებს ყველა ვუშვებთ, მთავარია დავინახოთ ეს შეცდომები და მერე გამოსწორებაზეც ვიფიქროთ.. გაზაფხული ყოველთვის მოდის, ოგე.. - ახვლედიანი თვალს არ აშორებდა ქალს - ჩემთან როდის მოვა ეგ გაზაფხული, ლენ? - ხელის ზურგით მიეფერა

პირველი | დასაწყისი (სრულად)

უცებ დაატრიალა და დაიჩოქა, ლანაც მიბრუნდა თუ არა, წამში გაშეშდა, თვალებით წამში უამრავ ადამიანში მიპოვა, თითქოს ჩემგან ელოდა პასუხს, თავი დავუქნიე და ბედნიერების ცრემლებმაც ამიბრჭყვიალა სახე. - თანახმა ვარ

ჩემი პირადი მცველი 12

_ ნიცა,გაჩერდი…მომისმინე. უსიტყვოდ მოტრიალდა და სახეზე მიაპყრო მზერა. _ სად ხარ? ნერვიულობს მამაშენი,სად წახვედი?_ შეწუხებული ხმა ჰქონდა ქალს.

სახურავიდან ღრუბლები უფრო ახლოსაა (სრულად)

ლონდონი 1922 წლის ნოემბერში არ სუნთქავდა, ის უფრო ხროტინებდა. ქარხნების მილებიდან ამოსული შავი კვამლი და ტემზის მყრალი ორთქლი ერთმანეთში ირეოდა და ქუჩებს სქელ, ყვითელ სუდარაში ახვევდა, რომელსაც ადგილობრივები „ბარდის წვნიანს“ ეძახდნენ. მაგრამ ამ

ღვინისფერი

ყავისფერი თმა ქარმა აურია, სევდიანი ხმა ნიავმა გააქრო, სავსე გრძნობები ღვინოს გაურია, ცრემლის მაგივრად კოცნამ დაადნო.

გზა შენამდე (თავი მეექვსე)

- გაჩერდი. გაჩერდი, გთხოვ. მორჩი, აღარ შემიძლია. შეჩერდი, გთხოვ. მოკვდება, მორჩი… ხელები შემოხვია მის უზარმაზარ მკლავს და ტირილით შეევედრა მოსეს გაჩერება. რამდენიმე წამის მერეღა მოეგო მოსე გონს და გაიგონა გოგოს ვედრება. იგრძნო მისი ხელი. გულ-მკერდი

გზა შენამდე (თავი მეხუთე)

- რა იყო, შენი ცოდვების მოსანანიებლად მოხვედი, დაიკო? ეს ხმა, ეს ტონი, ეს ადამიანი. ისევ დააპატარავა ლილე მისმა გამოჩენამ. ისევ უსუსურ გოგოდ აქცია. იმ პატარა ლილედ. - მენატრებოდი. შენი სუნი მენატრებოდა. როგორი იყო, როგორ გაატარე ეს თავისუფლების

"მზესუმზირა,რომელსაც ღიმილი აქვს"

ადამიანები მთელი ცხოვრება რაღაცას ვეძებთ-სიყვარულს,ბედნიერებას,მიზეზებს არსებობისთვის…და ხშირად რაღაც უბრალოსაც კი... ზოგისთვის უბრალოება დილის ყავაა... ზოგისთვის-ფანჯარაზე წვიმის ხმა...

ჩემი პირადი მცველი 11

ექოსკოპიაზე ნაყოფი უკვე დიდი იყო,ჩანდა პატარა არსება,როგორ მოძრაობდა მის სხეულში,მოისმინა გულის ცემა,რომელიც ძალიან ამაღელვებელი აღმოჩნდა.