ეკლიანი შურისძიება

​„ცხოვრება ასეთია – ადრე თუ გვიან ყველა ვაგებთ პასუხს ჩვენ მიერ ჩადენილ ცოდვებზე. საკითხავი მხოლოდ ის არის, რას გვიმზადებს ცხოვრება. მეც მხოლოდ ლოდიღა დამრჩენია.“

გატეხილი გულები ( 9 თავი)

კვირები ისე გავიდა მთელი დღეე ოთახში ვატარებდი არც უნივერსიტეტში არ დავდიოდი. არ მინდოდა დენი სადმე შემხვედროდა თორემ მართლა ვერ გავუძლებდი, ანასტასია მომიკაკუნებდა ხოლმე და გვერდით მომიწვებოდა ვიწექით და ერთად ვტიროდით გიოც ამოვიდა ნიკასთან ერთად

მთებს ახსოვთ [სრულად]

- შენ! შენ ყველაფერი დაანგრიე - თვალები ბრაზითა და ტკივილით ჰქონდა სავსე - როგორ ბედავ, რომ ისევ ჩემ წინ დგახარ? - ჯერ ისევ ვერ იჯერებდა, რომ ნამდვილი იყო. - მე? მე გავანადგურე ყველაფერი? - თვითონაც არ იცოდა საიდან მიეცა ამხელა

ჩემი პირადი მცველი 18 დასასრული

არ ვიცი,ყველაფერი იმდენად რთულად არის,ისე დამატყდა ერთიანად თავს…_ მანქანის სალონში წინ ტყავის ზედაპირს ხელი დაარტყა. _ ე,დაოკდი,თორემ თუ გაგეხსნა აირბაგი მეყოლე კარგად._ ჩაიცინა დუდუმ_ რა მოხდა?

ოქროსფერი რეცეპტი (ნაწილი 2)

ნინი საშინლად დაფრთხა ამ სიტყვების გაგონებაზე, მთელი ძალით სცადა მაჯის გათავისუფლება, მაგრამ უშედეგოდ. ნიკოლასის თითები რკინის მარწუხებივით ჰქონდა შემოჭერილი, ტკივილი ნელ-ნელა უფრო ძლიერდებოდა. - მე არაფერი ვიცი! - აკანკალებული ხმით უპასუხა -

წითელი სახლის ლანდები (თავი V)

სიქა გამოსცლოდა და გამოფიტულიყო. სხეულს ძლივს მოათრევდა. ხორბლისფერი, გლუვი კანი ერთიანად გაფერმკრთალებოდა და მკვდარი, ნაცრისფერი ელფერი დაჰკრავდა. ლოყები საგრძნობლად ჩავარდნოდა და ყვრიმალები არაბუნებრივად ეკვეთებოდა. იფიქრებდით, რამდენიმე დღე

სანამ დრო დაგვრჩა ნაწილი 3

​პარიზის ერთ-ერთი კლინიკის კაბინეტში საშინელი, სტერილური სისუფთავე და სიჩუმე იდგა. ფანჯრიდან მზის სხივები შემოდიოდა, მაგრამ ანასთვის სამყარო თეთრ-ნაცრისფერ ფერებში გაყინულიყო. იჯდა ხის სავარძელში, ხელები მუხლებზე დაეწყო და მშვიდად უყურებდა მის წინ

აივანი მაზნიაშვილზე (თავი IX)

— ეს პაემანზე დაპატიჟებაა, მათე? — თაიამ წარბი აწია და ეცადა, ხმაში აღელვება დაემალა, თუმცა ღიმილი მაინც შეეპარა ბაგეებზე. — ჩათვალე, რომ კი, — უთხრა ბიჭმა და თვალებში ისეთი პირდაპირი, თბილი მზერით ჩახედა, რომ თაიამ წამით სუნთქვაც კი შეიკავა. —

ცხადი სიზმრები (სრულად)

იმ ღამესაც ის საშინელი სიზმარი მესიზმრა. გავრბოდი და უკან არავინ მომდევდა. გავრბოდი და სიცარიელე არ სრულდებოდა. გავრბოდი და მიზანს ნაბიჯითაც ვერ ვუახლოვდებოდი...

ჩემი პირადი მცველი 17

ალექსანდრე უყურებდა გოგოს თვალებში და ხვდებოდა საით მიჰყავდა საუბარი.პასუხი თავად გასცა ნიცამ თავის დასმულ კითხვას. _ არა,არ მიეცი შანსი…_ ნიცა გაჩუმდა._ არ მგონია ჩემი გაგება გაგიჭირდეს._ ნიშნის მოგებით უპასუხა. რამდენიმე წამი ჩუმად იყვნენ.