"როცა სიკვდილს თავად სიცოცხლე შეუყვარდა"

რა მოხდება, თუ ერთ დღეს სიკვდილი შეჩერდება?.. თუ ის, ვინც საუკუნეების განმავლობაში დაუნდობლად აკითხავდა ყველას, პირველად დაფიქრდება საკუთარ თავზე? პირველად დაინახავს დედის ცრემლებს, ბავშვის ღიმილს, ცისფერ პეპლებსა და ყვავილებით სავსე მდელოს?ეს არის

ჩემი ცხოვრების კოვბოი

ლინდა, ახალგაზრდა და წარმატებული ქართველი მწერალი, საკუთარი შემოქმედებითი კრიზისისა და ქალაქური ქაოსისგან დაღლილი, სიმშვიდეს ეძებს. როდესაც მას ძმისგან მოულოდნელად საბერძნეთის კუნძულ სამოთრაკეში სამოგზაურო ტური ხვდება, ლინდა ამას ბედის ნიშნად

პირველი | ზღვარს მიღმა (სრულად)

- ოთახში ვინმეა შენთან ერთად? - მოულოდნელად მკითხა. - არა, მარტო მომიწია ერთი საწოლია და დივანიც არაა. შენთან ? - ჩემთან ლევანია, ისეთი მთვრალია ვერც გავასწორე მგონი იატაკზე მომიწევს ძილი, თუ სხვა ვინმე არ შემიფარებს... - ბოლო სიტყვები თქვა და

ფრაქტალები

-დიდი დრო გავიდა... ახალგაზრდა მამაკაცი ქალის გვერდით ჩერდება და ზღვას გაჰყურებს. ანას მისკენ არც კი გაუხედავს, თუმცა ხმა მაშინვე იცნო. სხეულში მსუბუქმა ჟრუანტელმა დაუარა, აღარც კი ახსოვდა ეს შეგრძნებები.

TULIPE (სრულად)

არ მახსოვს ეს არეულობა როდის დავიწყე . მხოლოდ მისი უსასრულო ლოდინი და ათასფრად აფეთქებული გრძნობებისგან დამჩნეული მარადიული იარები შემრჩა სულზე . რამდენად სევდიანია ელოდებოდე ადამიანს რომელსაც რამდენიმე წუთის წინ გაუზიარე სარეცელი და ამავე დროს ,

"გოგო,რომელიც გულში ჩავიკარი"

რა მოხდება, როცა ადამიანი, რომელიც მთელი შენი სამყარო გეგონა, ერთ დღეს ისე ჩაგივლის გვერდით, თითქოს არასოდეს უარსებია შენს ცხოვრებაში? ეს ისტორია სიყვარულზეა,რომელსაც მთელი არსებით ვენდე, მაგრამ საბოლოოდ გული გამიტეხა და ცხოვრება

გადაკვეᲗის წერტილი (მეცხრე Თავი)

ორი რადიკალურად განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს მოულოდნელად ეჯახება. წესრიგი და ქაოსი ერთ წერტილში იყრის თავს. ეს ისტორია გვიყვება იმ უხილავ ძალაზე, რომელიც სრულიად უცხო რეალობებს აერთიანებს და აიძულებს პერსონაჟებს, საკუთარი საზღვრები გადალახონ, რაც

დედის დღიური

კიდევ რა შეიძლება მოხდეს შუახნის ქალის ცხოვრებაში ისეთი, რომ სამყაროს სხვა თვალით შეხედოს? ეს აზრი თავში მაშინ დამიტრიალდა, როცა Word-ში გახსნილ სუფთა ფურცელს მივაჩერდი. სინამდვილეში, მისი გახსნა მხოლოდ იმისთვის მინდოდა, რომ გამეხსენებინა, ეს ამბავი

ჩვენი ცხოვრების აბზაცები (სრულად)

ცხოვრება ფურცელზე სახელდახელოდ აკრეფილი რამდენიმე და ცოტა მეტი აბზაცი ყოფილა, ჩვეულებრივი ისტორიებით, ამ სიტყვის ყველა არაჩვეულებრივი გაგებით... მზესავით ადამიანებით... ვარსკვლავებისოდენა ინდივიდებით... მარსისეული მომენტებით... დედამიწისხელა

არჩევანი (სრულად)

— ხომ იცი არა, როგორ მიყვარხარ, რატომ მაბრაზებ ხოლმე? — სიცილით უთხრა და მიეხუტა. — შენც ხომ იცი, რომ სიცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ, ჩემო სიცოცხლევ. — იცი, ღმერთს სულ იმას ვთხოვ, რომ ერთ დღეს წაგვიყვანს ამ ქვეყნიდან, — სევდიანად უთხრა.