ფანრჯიდან დანახული დრო

ფანჯრიდან ყურება ძალიან მიყვარს, ყოველთვის მიყვარდა მანქანის ფანჯრიდან ცქერა ბავშვობაში, ეს თინეიჯერობაშიც გადმომყვა და მამაჩემის მანქანაში მე ერთადერთი დადუმებული სული ვიყავი ვინც მთელი გზა ფანჯარას არ სწყვეტდა თვალს. რაღაც შთამაგონებელი არის

ფერფლიდან ფენიქსამდე - თავი 3

მომდევნო კვირებში წითელი ხიდი ჩვენს ადგილად იქცა — იქ მივდიოდით ხოლმე ყოველთვის, როცა ქალაქის ხმაურს გაქცევას ვამჯობინებდით. ერთი თვე მირაჟად ქცეულიყო — მის გვერდით წარსული მავიწყდებოდა, მაგრამ ერთ დღეს ყველაფერი შეიცვალა და წარსული უკან დაბრუნდა.

ცეცხლთან თამაში (ფინალი)

იმ ამბიდან თითქმის ერთი კვირა გავიდა. არ ვიცი, რა მემართება. ქალის მეტი რა მინახია, მაგრამ ეს გოგო თითქოს მაჯადოებს. თავისი სილამაზითა და მიმზიდველობით კონტროლს მაკარგვინებს; ჩემში ელვისებურად ვრცელდება ცეცხლი, რომელიც მაგნიტივით მიზიდავს მასთან.

ფერფლიდან ფენიქსამდე - თავი 1

დერეფანში ნაბიჯებს ძლივს ვადგამდი. მუშტები ისე მქონდა შეკრული, ფრჩხილები ხელისგულებში მეჭრებოდა და ეს ფიზიკური ტკივილი ერთადერთი საყრდენი იყო, რომელიც რეალობაში მამაგრებდა. ირგვლივ ხმები ირეოდა. პოლიციელების სიტყვები გაურკვევლად ჩამესმოდა, მაგრამ

"ეს ჩვენი საიდუმლოა"

ბავშვობაში ვერ ვხვდებოდი, რომ რასაც „თამაშს“ ვეძახდა, სინამდვილეში დანაშაული იყო.წლები დამჭირდა იმისთვის,რომ კოშმარებს, შიშს, გაურკვეველ ზიზღსა და სიჩუმეს სახელი დამერქმია.მხოლოდ მაშინ, როცა მოგონებების დაკარგული ფრაგმენტები ერთმანეთთან შეიკრა,

ათასშვიდი ქაღალდის წერილი სრულად

წამით ვჩერდები და მის მზაობას ვამოწმებ. თვალდახუჭულ, ტუჩებგაშეშებულ გოგოს უფრო თამამად და გრძნობით ვეწაფები. თითქოს თავსხმაში არც ვყოფილიყავით და უდაბნოს გვალვაში, ნანატრ და ნაოცნებარ, პეშვებით მოპოვებულ წყალს დავწაფვოდი, რომლის ერთი წვეთის

"თუ ბედისწერაა..." (ნაწილი II)

რა ხდება მაშინ, როცა შემთხვევით დაწყებული ისტორია ნამდვილ სიყვარულად იქცევა?ახლა კესანესა და ლევანს ერთმანეთის გარეშე ერთი დღის წარმოდგენაც აღარ შეუძლიათ. მიმოწერებიდან მთების წვერებამდე, მეგობრების ხუმრობებიდან სიყვარულის პირველ აღიარებამდე...

ფიქრების ზღვაში

თქვენ რა ფიქრებს გაყვებით ხოლმე იმ გზამდე სადაც გზა ორად კი არ უყოფა არამედ ჩიხია?

განწირული პაიკი, თავი 12

ლუკა შორიდან ადევნებდა მათ ცეკვას თვალს. საკუთარ დაბადების დღეზე ასეთი სევდიანი გამომეტყველებით ადამიანს იშვიათად თუ ნახავდით. მიხვდა, რომ სიყვარულისთვის ბრძოლა ისე წააგო, მონაწილეობის შანსიც კი არ მისცემია. მაგრამ ლილის არაფერი შეუმჩნევია, არც

იითშობილი სრულად 1 ტომი

ვინც ფიქრობს, რომ ღამე მხოლოდ დღეს ცვლის, ცდება. ღამე ცოტას ჯადოსნობს კიდეც — და ამას იშვიათად ამჩნევენ. ხანდახან, თითქოს თამაშით, ქარს აჰყვება, პატარა ღრუბელს გადასწევს, ერთ ფანჯარას გაანათებს და... სამყაროს ბილიკებს უხმაუროდ შეუცვლის მიმართულებას.