ყვითელგულა!

გვირილა - რთულყვავილოვანთა ოჯახის რამდენიმე გვარის მცენარეთა კრებითი სახელწოდება. უფრო მეტად ამ სახელწოდებით ცნობილია Pyrethrum-ის გვარი, რომლის 100-მდე სახეობა გავრცელებულია ევროპისა და აზიის ზომიერ ზონაში და ნაწილობრივ ჩრდილოეთ ამერიკაში,

მზის ჩასვლა (თავი მეთერთმეტე)

წვეულებაზე გვიანობამდე აღარ დარჩნენ, ბექამ ირინა წაიყვანა სახლში, დათო, ლიზა და ნინა კი მათმა მძღოლმა მოიყვანა სახლში. ლიზას მთელი გზა ჩუმად იყო. იმაზე ფიქრობდა რაც მოისმინა. არ იცოდა რა ექნა, მაგრამ აუცილებლად რამე უნდა ეღონა და ოჯახისთვის საფრთხე

შურისძიების წყურვილი 6

გავემართე. ახლა მივდიოდი ქალაქში სადაც არავინ მელოდა, არავინ მიცნობდა და მეც სწორედ ეს მჭირდებოდა!!!! რამდენიმე საათიანი მგზავრობის შემდეგ, მიუნხენის აეროპორტში დავეშვით და როდესაც აეროპორტიდან გამოვედი მივხვდი, რომ სულ სხვა განზომილებაში ამოვყავი

სუხარი (2 თავი)

-არაუსავს,ჩვენთანაც არ მოიწყენ,ეხლა ლიკას უნდა გავუაროთ და მერე ყველანი ერთად დავადგებით გზას-ისევ ანრიმ მითხრა.მანქანა მალევე დაიძრა,გზაში ლიკაც ჩავისვით და წავედით.კარგი გოგო აღმოჩნდა,თბილი და სანდომიანი. მართალია ადრე წავედით,მაგრამ მაინც ძალიან

სიყვარული ყოველგვარ ტკივილს კურნავს!{თავი12}

უცებ ავარდა მეორე სართულზე,ანაბელის ოთახის კარი გააღო და..დაინახა ანაბელი ლოგინზე იჯდა და მუსიკებს უსმენა ნაოშნიკებში.თან თავს აქეთიქეთ აქანავებდა.ლუკა გაგიჟდა ეგონა რამე დაემართაო.ანაბელმა დაინახა ლუკა და გაოიძრო ნაოშნიკები. -გინდა გამაგიჟო არა??

ჩემი ღამის კოშმარი ხარ!!! (თავი 4)

*** -ეს შეუძლებელია ვინაიდან და რადგანაც თქვენ ქალიშვილი ხართ, თქვენ ქალიშვილი ხართ, თქვენ ქალიშვილი ხართ... -ექოსავით ჩაესმოდა მარიამს ექიმის სიტყვები და მის გაანალიზებას ცდილობდა. ვერ გაეგო რა ხდებოდა ყველაფერი ერთმანეთში არეოდა. ეს ხომ შეუძლებელი

XVII (თავი N14)

სანდროს ჩემიხელი ეჭირა,მისი პულსის ცემა მესმოდა,მივხვდი,რომ უნდა დავმშვიდებულიყავი ანდრია ძალიან ღელავდა აღარ იცოდა რა ექნა,სანდროს კი ისე ძლიერ ეჭირა ჩემი ხელი მეგონა მომტყდებოდა... თომას გარდაცვალებიდან უკვე 1 თვე გავიდა,მე ისევ შავ ტანსაცმელს

არ შეგიყვარდეს. წესი 17.

  უზომოდ გამიხარდა რომ ჩამოვიდა. მამამისიც გამოკეთდა. ყველაფერი კარგადაა. ალბათ ყველაზე ბედნიერი ადამიანი ვარ.   აგვისტოა. სამედიცინოში ჩავირიცხე, რა თქმა უნდა, ნუცამაც და იოანემაც წარმატებით ჩააბარეს ყველა გამოცდა. ძალიან მინდოდა ოჯახისთვის ჩემი

13 თვე (16)

-აი, ცოტაც მოიცადეთ და ნახავთ!-ეშმაკურად გაიღიმა მარიამმა. რამდენიმე წუთი იყო გასული და მათკენ საკმაოდ სიმპათიური ბიჭი გამოემართა. მაღალი, თმა დაბალზე ჰქონდა, საკმაოდ ნავარჯიშევი სხეული და დიდი გაბუშტული ტუჩები. პერანგი ჰქონდა მოცმული და ისე

თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (5)

ლაპარაკისას ჩემი ტუჩები მის კანს ეხებოდა და ვიგრძენი როგორ დაუბუსუსდა კანი, წელზე მოხვეული ხელები დაეჭიმა და უფრო მაგრად მიმიკრო ზედ...მესიამოვნა მისი ესეთი რეაქცია და გულში უკვე გამარჯვება ვიზემე... უარესი გაგიჟებისთვის ზურგზწ რამდენჯერმე