მთვარის ბნელი მხარე (დასასრული)

-<<თუკი დიდხანს იქნები ჩუმად, ხალხი უბრალოდ აღარ შეგიმჩნევს. გაჩუმდები და უჩინმაჩინად იქცევი. გარშემომყოფნი გვამჩნევენ არა ჩვენ, არამედ ჩვენს რეაქციას მათზე. თუკი რეაქცია არ გექნება მათ საქციელზე ან სიტყვებზე, უბრალოდ გაქრები>>.

ХуЛиГаН'ка №2

მეორე დღეს რომ ვნახე შემომხედა და ჩემსკენ წამოვიდა! (ვაი!!) ნელნელა მიახლოვდებოდა, გულის ცემა კი გამიასმაგდა. ბოლოს როგორც იქნა მოაღწია და მკითხა: -როგორ ხარ? უი იცი რა არის... არ გიცნობ და... (დემეტრე) -ლიკა! ხელი გავუწოდე და გავუღიმე. მანაც

დო" რე" მი"

წყალი იმღვრება, ტალღები რევენ მას ტალღებს ქვები, ადამაინები და თევზები ქმნინიან. უნდა გეშინოდეს ამღვრევის, უნდა გეშინოდეს ცხოვრების, უნდა გეშინოდეს სამყაროს და შენ ბედნიერი იქნები.

13 თვე (15)

საპასუხო გრძნობაზე ამაღელვებელი არაფერია. ეს ის მომენტია, როცა სამყარო შენს გარშემო წყვეტს არსებობას. დედამიწა ჩერდება.. აღარც მზე ანათებს იმიტომ, რომ შენი პირადი მზე გყავს.. აღარც ვარსკვლავები კაშკაშებენ იმიტომ, რომ შენი პირადი ვარსკვლავი ყველა

გზა სადღაც გაქრა! 5

ჩვეულ,სამსახურის საათების გასვლის შემდეგ სახლში წავედი.როგორც კი კარი შევაღე და სურნელოვან მარტოობას შევერიე,ფიქრები მომეძალა და ნერვები ისევ რომ არ მომშლოდა,აბაზანაში შევედი წყლის გადასავლება.დიდად არც წყალმა მიშველა,მაგრამ დაძაბულობა მომეხსნა.ანუ

თანამედროვე ურჩხულის ოდნავ შერეკილი პრინცესა(1,2,3)

.... კარზე ზარი დავრეკე, ჩემი არც თუ ძალიან მოკლე კაბა ქვემოთ ჩამოვქაჩე და დაველოდე, როდის გამიღრბდა კარს ჩემი საუკეთესო მეგობარი და ძმადნაფიცი ლაზარე.. ორ წუთში კარის ხმა გავიგე და თმაგაბურძგნული ლაზარეც გამოჩნდა.. - ჩაიცვი პირველ რიგში და მერე

არ შეგიყვარდეს. წესი 15.

დროზე მოვედი აზრზე. მეშინოდა ესეც ლაშასავით არ ეცემა, ამიტომ სასწრაფოდ მოვკიდე ხელი და იქაურობას გავეცალეთ. -დაწყნარდი!-იოანეს აზრზე მოყვანას ვცდილობდი. -მოვკლავ!-ისევ ყვიროდა და დემეტრესკენ მიიწევდა.

XVII (თავი N12)

დილით საბა გავაცილე,თან მინდოდა ცოტა გამეიარა,იქნებ სანდროც მენახა რა იქნებოდა ჩემიდაბადების დღის შემდეგ საერთოდ არმინახავს,არც წერილი გამოუგზავნია არც სადმე შემიმჩნევია, ისე წერილების მოწერა რაღაც წინა საუკუნეებში მაბრუნებს თითქოს მაგრამ მომწონს

სექსუალური ადვოკატი (თავი 6)

-ყვავილებია,ნატა-გაუღიმა ქალმა და იასამნები შემოიტანა,პირდაპირ მაგიდაზე დაუდო ნატას.ქალმა მაშინვე იცნო,როგორ ვერ იცნობდა.განა იგივე თაიგული არ აჩუქა გიორგიმ პირველ პაემანზე. -არა!-თავი ვერ შეიკავა და წამოიძახა. -ნატა,რა ხდება?-დავითმა კინაღამ

მიყვარხარ ისე

მიყვარხარ ისე, როგორც არასდროს, აღარ დავიწყებ თავის მართლებას, შენმა ღიმილმა აღარ განავრცოს, რაც მე მეგონა, ის რომ მართლდება მიყვარხარ ჩემთვის, გადარეულად, და ზუსტად ვიცი ვერ შეგელევი,