როცა ის გამოჩნდა! (1)

ჩვენ ყველას ერთხელ მაინც შეგვყვარებია ვინმე ისეთი , ვინც არ ყოფილა ჩვენი ნაწილი , გვცოდნია რომ ის ვერასოდეს იქნებოდა ჩვენთან ახლოს , თავისთვის დაგვიძალებია არ შემოგვეშვა გულში ,მაგრამ მას ვერ უბძანებ , შემოიჭრება ბოლოს მოგიღებს და წავა , ნია ზრუნავს

მიყვარხარ სვანო!!

ბარში რომ მივედით დამი ახალგაზრდების ჯგუფისკენ წავიდა,ყველას მიესალმა და ჩემი თავი გააცნო. -გაიცანით ეს ჩემი და ალექსანდრაა. სან, ესენი ჩემი მეგობრები არიან ნიკოლოზი, გიორგი, დემეტრე, ლიკა, ალექსანდრე და სალომე. -სასიამოვნოა!-ყველამ ერთად

თვალებმა გაგცეს (1)

ათასგვარი გამოკვლევები ჩაუტარეს ტვინზე და დაადგინეს, რომ გოგონას ამნეზია ჰქონდა. ზაკი გადაირია, რაღა ვქნათ მეხსიერება თუ არ დაუბრუნდაო, თუმცა ექიმებმა შეძლეს და დაარწმუნეს, რომ ყველაფერი რიგზე იქნებოდა, მხოლოდ ცოტა დრო იყო საჭირო.

აი ასე .. ყველაფერი ხდება (2ნაწ.2თავი)

-განო .. - გაყინული,სუსხიანი ხმა ცხოვრებაში პირველად გაიგო ელენესგან გაიანემ - წავიდეთ,სასწრაფოდ! - ერთ ადგილზე გაშეშებულ დაქალს ხელი კრა და წინ გააგდო,უკან კი მათთვის საყვარელი სილუეტები მოიტოვეს მათთვის არასასიამოვნო გოგონებთან ერთად..! სალაროსთან

მინდა წარსულში დავბრუნდე

მინდა წარსულში დავბრუნდე, ცოტათი შენით გავბრუბდე. მინდა მაჩუქო ვარდები, მერე რა თუ შეგიყბარდები.

გ ა ც ვ ლ ა

ჩვეულებრივი მშვიდი ცხოვრებით ვცხოვრობდი...ზოგადად არმიყვარს ქაოსი...და დაუსრულებელი პრობლემები...გადავწყვიტე სოფლიდან წამოვსულიყავი და მუშაობა დამეწყო თაკო ჩემი დაქალიც ჩემთან ერთად მოდიოდა. -სალი ,ბები მაინც მიდიხარ არა?....სევდიანად გამომხედა

პატიოსანი არაკაცი -1

სკოლა ერთი წლის წინ დავამთავრე,უნივერსიტეტში არ ჩამიბარებია,რატომღაც არ მქონდა სურვილი,ვიცოდი თანხის გადახდა გამიჭირდებოდა,ამიტომ გადავწყვიტე მუშაობა დამეწყო.ცოტა ხნის შემდეგ ერთ-ერთ მაღაზიაში დავიწყე მუშაობა კონსულტანტად,თავიდან არ მიჭირდა მე ხომ

შენი თვალები..ჩემი ფავორიტია ! თავი 2

.სავარცხლის ასაღებად მოვტრიალდი როცა ის უტვინო დამიანე იწვა ჩემს საწოლზე და დებილივით მიღიმოდა..მერე კარგად შემათვალიერა და თვალებში ჭინკებმა დაუწყეს ცეკვა-თამაში..მერეღა მივხვდი რომ ნახევრდშიშველი ვიდექი... -აქ რა ჯანდაბა გინდა? ისე მომეშალა

ლურჯი მთვარე 11თავი

ვიწექით ასე ჩაბნელებულ ოთახში,რომელსაც აივნიდან შემოსული ლამპიონის შუქი ანათევდა,ვიწექით მუსიკით,სუნთქვით და ერთმანეთით სავსე ოთახში,სადაც ის იყო ირაკლი და მე არ ვიცოდი ვინ ვიყავი.

პოლიტიკის თეორია [ნაწილი მეექვსე]

დიდხანს მომიწია ფიქრი. ფიქრი და სხვა არაფერი. სახლიდან არ გავდიოდი მთელი თვის მანძილზე. ვიჯექი და ვფიქრობდი გრძნობაზე, რომელიც ოდესღაც როის მიმართ გამაჩნდა. იყო ეს სიყვარული? თუ გამოუცდელობისგან მიღებული სიამოვნება იყო? და მივხვდი, რომ ამას