გულს სტკივხარ ადამიანო (ნაწილი 1)

აი როგორც იქნა გავხდი სრულ წლოვანი უკვე დიდი ვარ უკვე გავიზარდე სადაცაა ეროვნული გამოოცდები დამეწყება და ვიმედოოვნებ როომ გავხდებიი სტუდენტიც ჰმ დრო მალე გავიდა გამოცდებმა წარმატებიით ჩაიარა ქულებიიც ნორმალურიი,

ექსპერიმენტი საკუთარ თავზე 3

რესტორანი ძალიან მყუდრო და ლამაზი აღმოჩნდა,ჩემს დანახვაზე მათე ფეხზე წამოდგა და შემეგება. -შეუდარებელი ხარ ემილი-მაგიდასთან მიმიყვანა,სკამი გამომიწია და დამსვა,თვითონაც მოპირდაპირე მხარეს დაჯდა-რას მიირთმევ ემილი? -არ ვიცი შენ გადაწყვიტე,გენდობი.

ნათელი წერტილი (4 თავი)

პორტში რამდენიმე წუთში მივედით. - მისტერ კლოდ, როგორ მიხარია თქვენი ნახვა, არ ვიცოდი სტუმრობას თუ გეგმავდით! - მხიარული სახით შეგვხვდა გემის კაპიტანი. - არც ჩვენ, მოულოდნელად გადავწყვიტეთ. ცოტა ხნით შეგაწუხებთ. - თვალი ჩავუკარი და გემბანზე ავედით.

"ს ა მ ი ზ ნ ე"!-2

_თაკო რამოხდა? _ლინდა შენთან ვარ, სახლთან!აუცილებლად მოდი!ცუდი ამბავ.....ხმა გაუწყდა.ტელეფონი გათიშა ღიმილი სახეზე შემაშრა თვალები ამიცრემლიანდა რა მოხდა?ჩემები.... ჩემები.... გოგოებს სასწრაფოთ დავემშვიდობე და სახლისკენ ავიღე გეზი

სულის ვარდო! (5)

ღამე ჩაბჟირებულმა ვიბრაციამ გამომაფხიზლა. რა უღმერთობაა ძილი მაინც მაცადონ. საცოდავად მივწვდი ტუმბოზე დადებულ ტელეფონს და მწვანე ღილაკს მალევე დავაწექი, თორემ ვიბრაცია ეგრევე ტვინში მირტყავდა. -გისმენთ- ძილისგან ხმა ჩამხლეჩვოდა -კარები გამიღე

მტერი შემიყვარდა (თავი 3)

მანქანიდან გადმოვედი. ბიჭებიც გადმოვიდნენ. ოთხივე შენობის წინ გავჩერდით. სამ სართულიანი იყო. კედლები არ ქონდა. უბრალოდ იატაკი და ბოძები. იქაურობა შიშს მოჰგვრიდა ყველას. წინ მე გავიჭერი, ვითომ რამის თავი მქონოდა, მაგრამ შიში დავძლიე. უკან ბიჭები

მსუბუქი დამწვრობა

ღრუბლებს მიშტერებული ხმა მაღლა ვყვირი, ლალი, ყავა შემომიტანე–მეთქი.– უფროსი მე ვარ, ჰოდა ყავა ლალიმ უნდა შემომიტანოს. მდივნად არ ვარგა, ყავას კი კარგს აკეთებს, ზუსტად ისეთს, მე როგორიც მიყვარს და თან სწრაფია. რა, სწრაფიც არ უნდა იყოს ? რვაას ლარს

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 2

სახლი ერთსართულიანი და მცენარეებში თითქმის ჩაძირული იყო. ძველებულს ფანჯრებს და კარებს ცისფერი მკრთალი ფერი უფრო სილამაზეს და სინაზეს მატებდა, ფანჯრების შორის ლამასი ყვავილები კედელზე ჩამოკიდებული ქოთნით, ეს თათასვის ისეთი ამაღელვებული იყო.

მტრობა (ნაწილი 9 დასასრული)

მარიმ ღიმილიანმა დატოვა ანდროს სახლი და სასტუმროსკენ გაეშურა, ერთი სული ქონდა როდის წამოიყვანდა რევის და თავის მამიკოს გააცნობდა. სასტუმროში მისულს ელენას და რევის ისევ ეძინათ, არ უნდოდა მათი გაღვიძება და დაელოდა სანამ გაიღვიძებდნენ. მაგრამ ლოდინმა

ისევ შემიყვარე (6)

ტანში საშინლად მტეხავდა,ალბათ 40 მაინც მქონდა სიცხე,მაგრამ ხმას ვერ ვიღებდი,არ მინდოდა მძინარე ბავშვები შემეწუხებინა,მგონი აკოს არც ძინებია,დივნის კიდეზე იჯდა ჩემს ფეხებთან და უეჭველად მიყურებდა,ოთახს ბუხრის მკრთალი ცეცხლი ანათებდა,ნეტავ რატომ არ