ბოლო გაღიმება (თავი 2)

-ან ხუთ წუთში შენთან ვართ და ყავა გავიკეთე რა.. -კაი კაი გელოდებით მალე. მართლაც ხუთ წუთში კარებზე ზარის ხმა გაისმა. -რას შვები გოგოო, სად დაიკარგე მთელი კვირა? საყვედურებით დაიწყო შეხვედრა ელემ. -გამარჯობა ელენე. თითქოს კითხვა ვერ გაიგო ანამ და

შემიყვარდი, პატარავ! (3 ნაწილი)

ტელეფონზე ლაპარაკს რომ მორჩა, სახლში შევიდა. დედინაცვალმა დაუძახა: -სანდრო მობრძანდი აქ! -რა არი დედა? -ვინ გოგოს მამას ეხმარები შენ? ასეთი ქველმოქმედი როდის მერე გახდი? -სანამ მამაჩემს შეუჩნდებოდი მანამდე.ნაგლად გაუღიმა სანდრომ. -ნუ მეპასუხები

წითელი ფეხსაცმელი [5]

თორმეტი რომ გახდა, გიგიმ მის მკერდზე მიხუტებულ ქალს კიდევ ერთხელ მხურვალედ აკოცა, უთხრა, წასვლის დროაო და წამოდგა. «ყველაფერი დამთავრდა», _ გაიფიქრა ნიამ. გიგი ახვლედიანი ახალ დღეს იწყებს. მან მიიღო სიამოვნების საჭირო დოზა, ახლა წყალსაც გადაივლებს

მკვლელები (4)

ჩვენი ზეიმიც დასრულდა... რა თქმა წარმატებით... ცირა გავიცანი ანდრიაც... გიორგიც,მითხრა კიდეც სადღაც ნანახი მყავხარო მაგრამ ვერ იხსენებდა სად ბოლოს მოაგონდა -ჰო გამახსენდა სუპერმარკეტში გნახე...მეგობართან ერთად დღეს

უგულო და ბანიკი #6

...ერთი კუნძული იყო,რომლსაც გრძნობების კუნძულს ეძახდნენ,ერთხელ ამ კუნძულმა ჩაძირვა დაიწყო,თითოეულმა გრძნობამ უშველა თავს,მაგრამ დარჩა ერთი გრძნობა,ყველაზე სპეტაკი,გამაგიჟებელი და ღვთიური გრძნობა,ეს სიყვარული იყო...კუპიდონები,ყვიროდნენ „თავს უშველე

დაბრუნება(6)

დილით როგორც ყოველთვის ანას ყვირილმა გამაღვიძა. –ლიზიიიკო ადექი რაა_თვზე დამადგა გაბურძგნული წერეთელი. –ააუ რა იყო შაბათია დღეს_გადავბრუნდი. –ვიცი რო შაბათია გიომ დამირეკა და მითხრა ჩემთან აგარაკზე წავიდეთ ორი დღითო. –ვაა კაია ვინები

სისხლიანი მთვარე (2)

რამდენიმე ხნის წინ სისხლიანი მთვარე დავწერე.მოგეხსენებათ, ჩემს შეშლილ მეზე იყო,რომლის არსებობასაც შეეგუა საზოგადოება და იმ ოთხი კედლიდანაც გამოვედი,სადაც ყოველ ჯერზე დიმედროლით მაბრუებდნენ,იმ ოთხი კედლიდან ,სადაც ჩემს მუზას არარსებული ადამიანები

ნინაკა (თავი პირველი)

იწვოდა ქალაქი და იწვოდა ხალხი. ასფალტს რამის ცეცხლი მოკიდებოდა ისე გადახუნებულიყო მზისგან, ამას მანქანების გამონაბოლქვი და აუტანელი ხმაურიც ემატებოდა. მოკლედ, თბილისში გაჩერება უკვე აღარავის შეეძლო. შუა დღის პლეხანოვზე აქა-იქ, კანტი-კუნტად თუ

სარა !

-რაგჭირს! -არაფერი! -ვის ატყუებ?მეე? -არა,არ ვტყუი -მითხარი რა მოგდის სარა -არაფერი,უკვე გითხარი -შენ არაფერი გითქვამს -გითხარი რომ არაფერი არ მჭირს -ისევ? -რა ისევ ? -ისევ გიყვარს? -ვინ? -თავს ნუ ისულელებ სარა. -მიყვარს?...მიყვარს ჰო მიყვარს

რომ არა პარადოXი .. 1

საშინლად არ მიყვარს გასვენებები.. მაგრამ იძულებული გავხდი ან :"გამხადეს" რომ წავსულიყავი -ნინა ვიცი რო არ გიყვარს, მაგრამ ელემენტარული პატივისცემაა ,თუ არ წამოხვალ ესეიგი გამოდის რომ პატივს არ მცემ, ბოლოს და ბოლოს ბიძა გარდამეცვალა.. -კარგი ხო