მე შენ მიყვარხარ... სულ ესაა! (თავი 2 )

ექიმებმა საოპერაციოდან რეანიმაციაში,ტრავმატოლოგიურის ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში გადამიყვანეს.ამ ოთახში თორმეტი ოთახი მაინც იდგა და მედდების მთელი გუნდი დაგვტრიალებდა თავს. მე ერთი სანიტარი და ერთი მედდა მადევნებს თვაკყურს და უამრავი ექიმი

სტატუსები ყველაფერზე

8.ისე არავინ არ შეიყვარო,განშორებაზე გული რომ დაგწყდეს,იმ ხიდზე ფეხი არასდროს შედგა,ბოლოს გასვლაზე ხიდი რომ ჩატყდეს.გიყვარდეს მანამ,სანამ უყვარხარ,სანამ გეტრფოდეს ვით ნამდვილ სატრფოს,და თუ ოდესმე მან მიგატოვა,შენც მიატოვე....არ კითხო რატომ....

მე,შენ და წვიმა..(7)

7 საათამდე სულ ცოტა იყო დარჩენილი..არაფერი განსაკუთრებული..ისე ჩავიცვი,როგორც ყოველ დღე მაცვია..გასასვლელად ვემზადებოდი დედაჩემმა რომ დარეკა.მოვბრუნდი და მონატრებული დედის ხმა რომ გავიგე,კინაღამ ამეტირა.მეგონა რამე სერიოზული უნდა ეთქვა,დაიწყო როგორც

ძალადობის მსხვერპლი

ამან შიგნიდან მომიკლა გული და მისი რაღაც ნაწილი სიშავემ გადაფარა. ეს იყო სიძულილი ხალხის მიმართ, რომელიც ძალადობდა ჩემზე, მრიყავდა მათგან თითქოს რაიმე სენი მჭირდეს. ეს დღევანდელი საზოგადოებაა, ისინი რიყავენ ინდივიდებს, ხალხს, რომლებიც მათგან

მაინც მაგარი სიყვარული გცოდნია. (ნაწილი 2) 4

-ამის მერე თქვენს გემოვნებაზე გადმოვალ.- არადა მთლად უკანასკნელი სიმღერებიც კი არ ყოფილა, თან ყველას განსხვავებული გემოვნება აქვს, მე მაგალითად ედ შერანი ვგიჟდები ამ ადამიანის ხმაზე... ნუ ეს ძაან გადახვევა გამომივიდა ისტორიისგან. სახლში შესული არ

როგორ მოვარჯულოთ ჭირვეული ანუ შენ ჩემი გახდები!! (6 თავი)

იმხელა ხმაზე ვიღრიალე, ყველა განცვიფრებული სახით მიყურებდა. რატომ მქონდა ასეთი რეაქცია? იცით ვინ დამხვდა სკამზე წამოსკუოებული? და ვის ქონდა "ჩემი მომავალი ქმრის " იარლიყი?? ვის და ბატონ ალექსანდრეს. ისევ ისეთი იყო, ხუთი წლის შემდეგაც. და ისევ

შემიყვარდი სულელო(ოცდამეოთხე თავი)

მანქანიდან უსიტყვოდ გადავედი და სახლში შევედი -სად ხარ გოგო ამდენხანს?სანამ ტელეზე მიპასუხებდი გული გამისკდა იცი?(თათია) -კაი რა იყო უბრალოდ მარკეტში რიგი იყო და ტელე მანქანაში დამრჩა..........უფს რა წამოვროშეე ვაიმე ეხა რა ვუთხრა

ორი ჭიქა ვისკი (3)

ასეც ხდება, მაგრამ ვერაფერს აბრალებ. ბრაზობ, მაგრამ გულის სიღრმეში სიამოვნების ნაპერწკალი მაინც გადაგკრავს. აღიარება გიჭირს, მაგრამ ზუსტად ისაა რაც გინდა. ყველაფერს შეჩვეულს სითავხედე და სითამამე მოგწონს, ან უბრალოდ არც არის ასე და ყველაფერი

მიზანი არსებობისთვის! (9 თავი)

ქორწილის დღეს განსაკუთრებულად ღელავდა.. მარიამის კატეგორიული მოთხოვნით ელენე დილიდან არ ჰყავდა ნანახი და უკვე მართლა ვეღარ ძლებდა. ალბათ ვერასდროს აღწერდა რა იგრძნო სულ სხვანაირი ელენეს დანახვისას.. ყოველთვის აოცებდა მისი სასწაული ბავშვური სილამაზე

წერილი...

ვერ ვიგებ აქამდე რატომ ვაგრძელებ ამ უაზრო ცხოვრებას ,თუმცა ყოველდღე სველი წამწამებით გაღვიძება ხომ თვითმკვლელობაა ,ხო,მე ყოველღამ ვკვდები და დილით ვცოცხლდები,ყოველღამ ვტირი და ვცდილობ არავინ გაიგოს როგორ მტკივა.