პროფესია ალფონსი (10 თავი)

მეც უკან მივყევი და მთელი სულით და გულით ვუთანაგრძნობდი ჩემს გადარეულ დეიდას. წინდაწინ ვგრძნობდი, რომ თუ ზეზვას დავუკავშირებდი ჩემს ცხოვრებას, მეც ეს ბედი მეწერა სტალინასთან და გამაკანკალა.

ევას დღიურებიდან... (ნაწ-9)

-დედამისს ვუვლიდი საავადმყოფოში, დედამისი ავად იყო, დონორი ესაჭიროებოდა, ამას კი მოგეხსენება რამხელა ფინანსები სჭირდება, საწყალ ქალს არავინ ჰყავდა ერთადერთი ქალიშვილის გარდა, ყოველ დღე მოდიოდა მასთან და არ ნებდებოდა, ერთ დღეს როცა ვუთხარი რომ

თეთრი ბაირაღები სენტიმენტალური ჰუმანიზმი

სტუდენტ ზაზა ნაკაშიძეს, ჩხუბში მონაწილეობისთვის დააპატიმრებენ, უდანაშაულობის დამტკიცების იმედი არა აქვს. ციხის საკანში სხვადასხვა ეროვნებისა და მრწამსის დამნაშავეები შეყრილან. დროს განვლილ ცხოვრებაზე და დანაშაულის ჩადენის მიზეზებზე კამათში კლავენ.

ჩემი შეცდომა

მომიტევე მე ყველა შეცდომა ეს გული შენ ვერცერთში ვერ გგრძნობდა მე ყოველ ღამე ღამე მებრძოდა და შენ დაგერქვა "ჩემი შეცდომა"

ყვავილები 1970-დან (თავი II)/DNF

დრიმი ცდილობს იპოვოს გზა, თუ როგორ გაუგზავნოს ბიჭს მომავალში ყვავილები 1970-დან..ამასობაში ეს ორი დროში აცდენილი მონათესავე სული ერთიდაიგივე ადამიანს სხვადასხვა დროს, მაგრამ ამავდროულად ერთიადიგივე დღეს ხვდებიან...

დიალოგი (სრულად)

ის მოპირდაპირე სკამზე ზის, ალკოჰოლნარევი მზერით მიყურებს და ვხვდები, უხერხული დიალოგი არ აგვცდება. შუაღამის გრილ ნიავს ჩემამდე ლუდის სუნი მოაქვს. ლუდზე წინა ზაფხული მახსენდება. იმ ზაფხულსაც სასმლის სუნი ჰქონდა და ბევრი, ძალიან ბევრი აკრძალული

პროფესია ალფონსი (9 თავი)

იმ დღის მერე, როცა ნებით თუ უნებლიეთ გადავაწყდი დედაჩემს კაფეში, აღარ შემხვედრია არსად. ალბათ, მართლა გააფრთხილა ბაიამ და იმანაც დაუჯერა. ან, იქნებ, შენიღბულად მოქმედებდა, რომ არ დამენახა სადმე. მოკლეთ, ასე იყო თუ ისე, "ჰორიზონტზე აღარ გამოჩენილა",

ყვავილები 1970-დან (თავი I)/DNF

ახალგაზრდა, მარტოხელა ჯორჯი აღმოაჩენს რომ მას შეუძლია ძველი ტელეფონის გამოყენება კავშირის დასამყარებლად ბიჭთან, რომელიც ცხოვრობდა 50 წლით ადრე იგივე სახლში... ეს შესანიშნავი ფანფიქცია ულევ დადებით ემოციებს დაგიტოვთ სულში, რომელიც ძალიან დიდი ხანი არ

გზაჯვარედინი {თავი 9}

იმ ღამეს კოშმარი მესიზმრა, გამოღვიძებულს აივანზე გელოვანი აღარ დამხვდა და ვერც ის სიმშვიდის დოზა მივიღე, რომელიც საკმარისი დასაძინებლად...

გრძნობების ღმერთი

...გრძნობის კედელზე ტილო ჰკიდია, გრძნობა არასდროს გამიყიდია! რითმების ფუნჯსაც ეხება ხელი, რომ ამოქარგოს შენი სახელი...