გატეხილი გულების პაემანი

ზოგისთვის ცხოვრება ტკივილით იწყება და ამ ტკივილს თან ახლავს დაბნეულობა, დაკარგული გზები და დაუმთავრებელი ბრძოლები. ასეთი იყო ლანას ცხოვრებაც  მისი ბავშვობა არასდროს ჰგავდა სინათლეს სიბნელეში, იყო მომენტები როდესაც ის თავს ბედნიერად გრძნობდა მაგრამ,

მაინც ჩემი იქნები (თავი მეოთხე)

მას შემდეგ რაც სოფელში ჩამოვედით, ბიჭებს მოვანატერე ჩემი მომღიმარი სახე... სწორედ ამიტომ უკვირდათ ტყიდან დაბრუნებული ასეთ კარგ ხასიათზე რომ ვიყავი

არაფერი ჩანს (სრულად)

თავიდანაც, გულში ჭრილობით დავიწყე ჩემი სულის სამუდამო დაჩრდილვა და მივაღწიე კიდეც. ...მაგრამ, სახლს, ჩემს მუდამ ქარით აჭრიალებულ სახლს, რა შემიცვლის...

მწვანე ლაქა (თავი 3)

უკვე სამი საათია რაც პატარა მყუდრო კაფეში ვსხედვართ მე და ვაჟა, ამ დროის განმავლობაში ზუსტად 6 ჯერ დამირეკა დედაჩემმა, არც ერთხელ არ ვუპასუხე, უფრო მეტიც ტელეფონი გამოვრთე. სახლში რომ მივალ რა მოხდება გაფიქრებაც არმინდა. გადავწყვიტე ამაზე მაშინ

მე ვარ სიცოცხლე ( სრულად )

- რა იქნებოდა ადამიანებს საკუთარი თავის იმდენად სწამდეთ, რომ მუდმივად ზეცაში არ უწევდეთ ყურება არარსებული არსების წყალობის მოლოდინში, რა იქნებოდა ასე ღრმად რომ არ ჰქონდეს მათ არსებაში ფესვი გადგმული სამყაროსავით უძველეს შიშს და უიმედობას...

მაინც ჩემი იქნები (თავი მესამე)

შებინდებულზე შევაღწიე მეზობლის ეზოში, ჩუმად ავიარე კიბე და კარი ბრთხილად შევაღე... დერეფანში არავინ არის, შესვლა მინდა მაგრამ ვერ ვბედავ...

განთიადის ვარსკვლავი (1)

გიფიქრიათ? იქ, სადაც ვიღაცის ბედნიერება იწყება, სადაც იბადება ახალი სიცოცხლე, იქვე ასრულებს ვიღაც თავის ცხოვრების ბოლო წუთებს. იქ, სადაც არის თავისუფლება და სიყვარული, არსებობს ბოროტებაც, რომელიც ხშირად გადაწონის ხოლმე ყველაფერ კარგს.

გრძნობების მორევში (ნაწილი 6)

მძინარე გოგოს დახედა… გეგის გული მტკივნეულად ცემდა.. -გთხოვ დამიბრუნე ჩემი ნიცა ჩასჩურჩუკა მძინარე ქალს…

მწვანე ლაქა ( თავი 2)

ჩვენი რეზორტის გახსნიდან ერთი თვე გავიდა, საკმაოდ კარგად მუშაობდა, არვიცი ჩოხელების დამსახურება იყო თუ გოგასი, რადგან ევროპიდანაც საკმაოდ ბევრი დამსვენებელი გვყავდა და მეზობელი სახელმწიფოებიდანაც. უკვე საქართველოს საზღვრის გარეთაც იწყებდა ნელ-ნელა

ისევ ჩემი იქნები (თავი მეორე)

:ისე კარგი გოგონები იყვნენ... მაგრამ ხვალ ნელ ნელა შევაპარებ თემებს, თორემ მხოლოდ ცეკვა თამაში ბავშვები ხომ არ ვართ. გელა: ოხ რა გარყვნილი ხალ ნიკა, იქნებ წესიერი გოგონები არიან ასე რატომ აზროვნებ? : კარგი რა... აქ აბა სხვა რა უნდა ვაკეთოთ?...