დაგისაკუთრე ანგელოზო(თავი5)

ალბათ დაახლოებით ერთ საათში შევბრუნდი ოთახში, ტკბილად მძინარე სესილის გვერდით მივუწექი და მთელი ძალიან ჩავიკარი გულში ციცქნა არსება...ვიცი ახლა რომ ეღვიძოს წივილს ატეხავდა, მაგრამ არ შემიძლია დღეს

... რომ არ უნდა გიყვარდეს (7 თავი)

სხვა გამოსავალი არ დამიტოვა. ისე გააკეთა, რომ კოცნის უფლება ჩემგან მოიპოვა. გაპროტესტების უფლებაც წამართვა. გავბრაზდი მინდოდა სახეში გამერტყა, მეკბინა, დამეკაწრა, მაგრამ მერე უარესი მოხდებოდა. ლოყა მივუწიე და თვალები

ქურდის სანთელი

ევედრებიდა ღმერთს ქურდი ბიჭი სანთელს უნთებდა ღვთისმშობლის ხატებს შეყვარებულზე ფიქრობდა იგი ცხარე ცრემლები უწვავდა თვალებს იწვოდა სანთელი ნელა თითქოს სიყვარულს ეკიდა ცეცხლი ყველა ერთ სანთელს

ჩემი გონების 100 % (სრულად)

მენატრება... მთელ სხეულში ერთი სიტყვა კუნჭულკუნჭულ იბუდებს და,იქ ცხოვრებას იწყებს.. გაუსაძლისობისგან, შეუგუებლობისგან, არსებობას დროების ვივიწყებ...

მოვა უკეთესი დღეები...

დღეს შეიძლება ხალისი დაკარგული გქონდეს,გული გტკიოდეს,უფრო მეტიც ცრემლებად იღვრებოდე,რაღაც გწყინდეს ან არ მოგწონდეს.თუნდაც სუნთქვა გიჭირდეს, ყოველი ამოსუნთქვა ჩასუნთქვის კონტროლი არ შეგეძლოს

სიყვარული

აღაც მიზიდავდა ანდამატივით და მაფრთხობდა ნადირივით. ჯერ ვერც ვხვდებოდი, ვერც ვიაზრებდი... ქარიანი ამინდები იყო, მე კი სულე მეხუთებოდა, სუნთქვას მიკრავდა მონატრება, ეჭვიანობა, სიბრაზე... უკვე მერამდენედ,

უკანასკნელი კოცნა (9 თავი)

ერთ ადგილზე მიყინულივით ვიდექი და ვუყურებდი ნელ-ნელა როგორ მშორდებოდა თორნიკე, ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს დრო გაჩერდა... თითქოს

თეოდოსია პირველი ნაწილი /სრულად/

"მზის სხივებში ჩამალული ოცნებები ყოველთვის ცხადი ხდება, რადგან მათ სითბო კვებავს ადამიანურ სულის წამოძახილს. მისი მზერა ცივია. შეხება კი ძალიან თბილი."

ჩემი ხარ. ნაწილი 3. (დასასრული)

-უკვე წასვლის დროა მეგობრებო. ხელი მოხვია მონიკას და წავიდნენ, რესტორნიდან გამოსულებს კაშკაშა მთვარე და ორი მანათობელი ვარსკვლავი შეეგებათ. ნელა და ასუჩქარებლად მიდიოდა გაბრიელი და თავადაც ძლიერად უძგერდა გული თითქოს მრავალ ხმაზე გუგუნებდა

მიუწდომელი სიყვარული ნაწილი-2.

ის ჩემი მეორე ნახევარი არაა,მე ის არასოდეს არ შემიყვარდება! მითუმეტეს იმის შემდეგ რაც იმ დღეს მოხდა. თვალთმაქცობასაც ვერ შევძლებ! -ახლა რა უნდა ქნა?!