მთვარის სასიკვდილო სქემა

გულანთებული მხატვარი სულმოუთქმელად ელოდება მონაცრისფრო ღრუბლების გაფანტვას, რათა მთვარის უხილავი ფორმებით კოლექციას კიდევ ერთი შედევრი შემატოს. ჯიბეში ხელებჩაწყობილი ბიჭების ხმაური ისმის ქუჩიდან,

ეული ოცნებების სასაფლაოზე

დილით ვიღვიძებ, სიბნელეა გარეთ და სულში, აღარ დამთავრდა ეს მტანჯველი ცივი ზამთარი, როგორც ტიტანი, დამწყვდეული სადღაც ჯურღმულში,სამშობლოდან შორს წერად მიხმობს ბნელი დავთარი და მე ვერ ვნახე თოვლის ცვენა,

მარტა POV

მარტა ადექი დაგაგვიანდება ცხრა დაიწყო, მე მაგრად მეზარებოდა ადგომა მარა მალევე ჯულიმ მომწერა შენს სახლთან ვარ ჩამოდიო, დღეს ღამენათევი ვიყავი ამიტომ მეზარებოდა ყველაფერი, არ მიმიქცვია ჩაცმულობისთვის

როგორ დავიჭიროთ ოქროს თევზი?~სალოს გამოწვევა~ დღე 4

ცხოვრებაში ბევრი რამ არის გასათვალისწინებელი, მათ შორის ისეთი დეტალები რომელსაც ადამიანები ხშირად ყურადღებას არ აქცევენ, არ უფიქრდებიან არ უყურებენ თავიანთ ცხოვრებას მხოლოდ სხვისას მისჩერებიან

მკვლელი ანგელოზები. (10)

-მე ყველას მოვკლავ ვინც ხელშეკრულებაში წერია და სამუდამოდ გავქრები!დაგივიწყებ შენც და შენს ჯოჯოხეთურ საკანსაც.მაინც ფეხებზე დავიკიდე მისი მუქარა და მრისხანებით ვუპასუხე ეს,რაზეც მისმა თვალებმა ფერის ცვლა იწყეს

როცა სიყვარული მარტივია.... (სრულად)

-არის უფროსო_მოწყენილი დაეთანხმა ბიჭს და ბეჭზე მიეხუტა. -უი, რა დამავიწყდა, ყველაფერს მავიწყებ_ვითომ გაბრაზებულმა გადააქნია თავი და ტელეფონში დაიწყო რაღაცის ძებნა, რამდენიმე წუთში აპარატიდან ტკივილამდე ნაცნობი ხმა გაისმა.

წერილი საგიჟეთიდან

თეთრი პერანგი მაცვია, ხელები ძალიან გრძელი აქვს, უუი, გამახსენდა ამით ხომ ხელებს მიკრავდნენ... -ჰაჰაჰაჰა ამ დროს ძალიან სასაცილო ვარ, არა, მეც სასაცილო ვარ, მაგრამ ის ლურჯ ფორმაში გამოწყობილი ბიჭები, ნეტა დაგანახათ როგორ დამზდევენ ხელების

ჯანდაბა! ჩემი უფროსი შემიყვარდა. (თავი XII)

- შარში ხარ ელისაბედ. ჯანდაბა! - ვამბობ ჩურჩულით,ტელეფონს ვიღებ და საყვარელ ნომერზე ვრეკავ. - გისმენთ. - ისმის მისი ძილისგან დაბოხებული ხმა და ტანზე ეკლები მაყრის.

ჩვენ და საზამთრო (სრულად)

-რას აკეთებდი ეს დღეები?-ვკითხე და სებეს თავზე მივეფერე. -ბიჭებთან ერთად ვერთობოდი.-ჩაახველა. სინამდვილეში ძალიან კარგად ვიცოდი რასაც აკეთებდა ეს დღეები და ვისთან ერთადაც. Წამით არაფერი მითქვამს, მერე გავხედე, დაძაბული იჯდა და სწრაფად მართავდა

ვინ თქვა

ვინ თქვა, რომ ქარი სისულელეა და წვიმა მხოლოდ ქოლგებს ასველებს... ირგვლივ მზე არის თუ სიბნელეა, თავისი გზა აქვთ არსადწამსვლელებს,