გაყიდული ღირსება (14 თავი)

ცოტნე მიას ტუჩებს მოწყდა და თვალებში ჩააცქერდა აკანკალებულ გოგონას, ქუჩის განათების მკრთალ შიქზე ვერ გაარჩია მის სახეზე აღბეჭდილი ემოციები

ნახევარი

შვიდის ნახევარი იყო, სასაცილოა. ყველაზე ბანალური სიტყვები ბედნიერების საწყისად, რომ მექცა. -მართა მშობიარობს. შვიდის ნახევარზე მეორედ შემიქანდა გული. -სანდროს ბიჭი ეყოლა. მესამედ...

ის, რაზეც არავინ საუბრობს თავი 11

-მე არ შემიძლია სულ ასეთი როლი მოვირგო და როდესაც იდეალურ პერსონაჟებს აღარ განვასახიერებთ ცხოვრება მოსაწყენი ხდება, მე კიდევ მთელი ცხოვრება ვერ მოვაჩვენებ თავს იმათ რაც არ ვარ, მარტო იმიტომ რომ ურთიერთობა არ მოგბეზრდეს- მე არ მოგბეზრდე, სწორედ ამის

არ დამიჯერო

გავაგდე და ამ გაგდების შემდეგ ყოველწამს ველოდები როდის მოვა. როდის მოვა, რომ ისევ გავაგდო. ყველაზე ნაკლებად მისი გაგდება მინდოდა. და უფრო ნაკლებად გაგდების შემდეგ მოსულის კვლავ გაგდება მინდა. მოსვენება მაქვს დაკარგული. გულიცემა აჩქარებული. მე ოთახში

როცა სიყვარული მარტივია.... (თავი 16)

-იმედია, თორემ სიძეს მოხვდება, მაინც სულ მიზეზების ძებნას დავიწყებ აწი_თვალი ჩაუკრა გოგოს და კარები გამოუღო. -როგორ მოხდა თომამ მანქანა გათხოვა? -ლამის დავაშანტაჟე.

*****

კარგა ხნის მანძილზე, ადამიანები ვერ იაზრებდნენ იმას, რომ ერთობლივად უფრო მეტს გააკეთებდნენ, ვიდრე მაშინ, თუ ცალ-ცალკე იქნებოდნენ. იმის იმედი, რომ ოდესმე აღუდგენდნენ ძველ დიდებას თავიანთ მიწებს, აღარ ჰქონდათ. უყურებდა ბოროტება ყოველივე ამას და

მხოლოდ შენ

ცხოვრებაც ზუსტად ასეთი მქონდა... დაბრკოლებებით და სიურპრიზებით სავსე. თუ კარგად დავუფიქრდები სხვანაირ ცხოვრებას არც მოველოდი, ყოველ შემთხვევაში როგორც სამედიცინო სტუდენტი. ყოველთვის ვოცნებობდი იმ დღეზე როდესაც შევძლებდი დამოუკიდებლად ოპერაციის

ზღვა, ცოლ-ქმარი და ლობსტერი

როდესაც ჰანს ვაინერი მარადისობაზე საუბრობდა, გონებაში წარმოუდგებოდა ხოლმე მოფართხალე ლობსტერი, რომელიც ყელზე იჭერდა თოკს, მაგრამ ვერა და ვერ ახერხებდა მოეკლა თავი. არ ვიცი იცოდა თუ არა ჰანსმა, რომ ლობსტერებს სასუნთქი სისტემა ფეხებში აქვთ

გარეთ... (პროლოგი)

ნურავინ იტყვის რომ ძლიერია... მეც ძლიერი ვიყავი... ყელში ცრემლები მებჯინებოდა და გული მთხოვდა, რომ ფეხებშ ჩავვარდნილიყავი მას და მეთხოვა არ წასულიყო... მაგრამ თავი ძლიერი მეგონა, ვერ გამეგო ეს რას ნიშნავდა... კინაღამ წამომცდა რომ მენატრებოდა, შემდეგ

გაყიდული ღირსება (13 თავი)

რეზის ღიმილი შეეპარა ტუჩის კუთხეში და გრაციოზულად დაიწყო ლაპარაკი მიაზე, ცოტნე ცდილობდა განსაკუთრებული ინტერესი არ გამოეჩინა