შეხვედრა. (თავი 8)

-თვალები ავატრიალე და გავიცინე. -არ მიკვირს. -სახე დამანჭა ვატომ. კიდევ უამრავ თემაზე ვისაუბრეთ, თან ბიჭები სვამდნენ. სიყვარულის სადღეგრძელო იყო, ტიტე რომ ძალიან მომიახლოვდა და ყურში ჩამჩურჩულა.

ამილახვარი და სხვა კატასტროფები(3)

თიკა თავის აუდიტორიისაკენ მიდიოდა და მუსიკებს უსმენდა, თან ტელეფონში იყო ჩამძვრალი,მოულოდნელად კი ვიღაც შეეჯახა და წიგნები ძირს დაუცვივდა. -შენ რა თვალები ზურგზე გაქ მიწებებული?-ყურსასმენებს იძრობს თიკა.

ცამეტი

...ის ამით ყველაფერს გაიგებდა, რადგან იცის როგორ მიყვარს მზე და მისი ცხელი სხივები. მინდოდა მეთქვა, რომ მზეა და მე მზის გარეშე დარჩენილი მთვარე, სინათლეს ვერსაიდან რომ ვერ ირეკლავს.

პლუტონის ქალიშვილი [2]

პლუტონი ასტროლოგიაში აღიქმება, როგორც ძველის ნგრევისა და ახლის შენების პლანეტა. ეს არის ადამიანის ნებისყოფა, შინაგანი ძალა, ტრანსფორმაცია, რომელსაც თან ახლავს სულიერი თუ ფიზიკური ტკივილი (ხშირად სიკვდილიც). განასახიერებს დაბადებისა და გარდაცვალების

მთაწმინდის მთვარე {4}

ახალ მთვარეს უყურებდა ფანჯრის ჩარჩოებს შორის რომ მოთავსებულიყო და დიდ ნამუშევარს ჰგავდა. გუგას გულისცემას უსმენდა, გულისცემას რომელიც მელოდიასავით ჩაესმოდა ყურში.

You saved my life ,შენ ჩემი ცხოვრება გადაარჩინე

მე ანანო ვარ 16 წლის და დეპრესია 2 წელია თან მდევს,თავიდან მაცლის მიზნებს,ოცნებებსა და პოზიტიურ ფიქრებს. ფსიქოლოგთან სიარული დედას მეგობარმა მირჩია ფსიქოლოგმა კი თქვა რომ ჩემი გრძნობები და თავგადასავლები ფურცელზე უნდა გადამეტანა

სვანური ელფერი

შორეული, გაუგებარი , ძალიან ჩუმი ხმა. თითქოს ვაკიუმში იყვნენ. ირგვლივ უზარმაზარი თეთრი ხეები, ყველაფერი თეთრი. ძალიან პატარა, ნამცეცა თოვლის ფიფქები. ერთი ტოტიდან მეორეზე გადამფრენი შავი ბეღურები, მობუზულები, ერთგულები.

ბიჭი ფანჯრიდან 19 თავი

რა სისულელეა. ახლა ამაზე გინდა ვიჩხუბოთ, რომ ისევ გაქცევის საბაბი გქონდეს? - გაბრაზდა ტატო. აღწერა რთულია როგორ ეტკინა კატოს. მაგრამ ახლა და ამ სიტუაციაში პოლემიკას ვერ გამართავდა. ჩუმად ჩაყლაპა წყენა...

ყოველთვის შენ...(თავი5)

ავდექი აბაზანაში შევედი და თან ელენიკოც შევიყოლე ერთად მივიღეთ შხაპი დედა შვილმა შემდეგ ლამაზად ჩავიცვით და ბებოს გავუარეთ მე იქვე სკოლაში მოვეწყვე მასწავლებლად და ბავშვებთან ვატარებდი დღის ნახევარს ელენიკოც ჩემთან

მარტო'სული {8}

ცარიელ ქუჩაში მხოლოდ ორნი მიაბიჯებდნენ . მათ შორის მანძილი იზრდებოდა და მცირდებოდა , მაგრამ არ გამქრალა . არადა შეეძლო მენაბდეს უფრო სწრაფად წასვლა , თევდორაძესაც შეეძლო შეჩერება , მაგრამ მათ შორის მანძილი კვლავ უცვლელად დარჩა .