ისტორია
-შემომხედე, წითურო, რატომ მარიდებ თვალს?
-არ...
-ჩუმად, შემომხედე.
მზერა გაუსწორა ანამ ბიჭს. დემეტრე თითქოს მშვიდად დაჰყურებდა გოგონას, მაგრამ თვალებში გოგონას ანარეკლი უბრწყინავდა. ღიმილს ვერ იკავებდა, უხმოდ დაჰყურებდა ანას ზემოდან — მომღიმარი, თვალებგაბრწყინებული, და თვითონაც არ იცოდა, ახლა რას აპირებდა, რა უნდა ეთქვა ან ეთქვა კი უნდა რამე?
- La dolce vita
- გუშინ, 18:21
- 1 572
ისტორია
— უცნაურია ეს ყოველივე... — ამოთქვა ნიამ და ლუკას გახედა.
— რა არის უცნაური?
— ის, რომ მე და შენ ახლა აქ, ზღვის სანაპიროზე ერთად ვდგავართ ასე მშვიდად და არ ვჩხუბობთ. — გაეცინა ნიას, მისი სიცილი ღამის სიჩუმეში ნაზად გაისმა.
— ძალიან გინდა, რომ ვიჩხუბოთ? — ჩაეკითხა ლუკა.
- Viva la vida
- გუშინ, 13:01
- 151
ისტორია
-საღამოს რას აპირებ იმ ამბავზე, გიორგიმ რომ ატეხა? - ინტერესით მომიბრუნდა თამო.
- რა თქმა უნდა, არ მოვდივარ! - ჩამეცინა - ნინას დაბადების დღე მაკლია ზუსტად!
- ხომ იცი, მე რომ მომაგზავნის?
ისტორია
31 იანვრის დილა თბილისის გარეუბანში მდებარე მდიდრულ ვილაში ისეთივე გამაღიზიანებლად მოღრუბლული გათენდა, როგორც ნინას განწყობა. სახლი, რომელიც საგანგებოდ ქორწილისთვის იყო დაქირავებული, თეთრი ყვავილებით აევსოთ და ნინას თვალში ეს ყველაფერი საშინელ გემოვნებასა და ფუფუნების უაზრო დემონსტრირებას გავდა.
- ქეთო ერისთავი
- გუშინ, 01:27
- 125
ისტორია
მანქანიდან გარეთ ვიხედები და სიცივე ძვლებში მატანს,არა იმიტომ,რომ მცივა,იმიტომ რომ ვიცი ასეთ ამინდში ქეთო სადღაც იქაა.მარტო.რისთვის?რატომ გააკეთა ასეთი სისულელე?რაზე გაბრაზდა?თავში უამრავი კითხვა მიტრიალებს,მაგრამ ახლა არაფერს აქვს მნიშვნელობა.არც ერთ ჩემს კითხვას.
- La dolce vita
- 17-04-2026, 21:45
- 2 254
ისტორია
— ახლა გასაგებია, შენ გინდა, რომ ნინის გამო დავრჩე? — უნდობლად შეხედა, თითქოს ელოდა, რომ სხვა მიზეზს ეტყოდა, მაგრამ ასე არ მოხდა.
— მე...
— მაპატიე, ნია, მაგრამ ვერც ნინის გამო ვერ დავრჩები, მშვიდობით! — ბოლოს ესღა უთხრა და წავიდა. ნიამ კი ცრემლიანი თვალებით გააყოლა თვალი.
- enola
- 17-04-2026, 12:17
- 378
ისტორია
აბაშიძეების სახლი, ჭავჭავაძეების ციხესიმაგრისგან განსხვავებით, სინათლით იყო სავსე. აქ კედლები არ გთრგუნავდა: პირიქით, დიდი ვიტრაჟებიდან შემოსული მზის შუქი ნაზად ეცემოდა ღია ფერის ხის იატაკს, სადაც წლების განმავლობაში დაგროვილი მოგონებების სურნელი ტრიალებდა.
- Viva la vida
- 16-04-2026, 20:41
- 269
ისტორია
ამასობაში აუქციონის ორგანიზებას მოვრჩი. მიუხედავად იმისა, რომ მასში მთელი ჩემი ფანტაზია და ძალისხმევა ჩავდე, იქ წასვლის არანაირი სურვილი არ მქონდა. ძველი ლიკასგან განსხვავებით, ჩემი ახალი ვერსია ნელ-ნელა ჯაბას ემსგავსებოდა და სულ უფრო ვეღარ ვიტანდი ხალხმრავლობასა და სიახლეებს.
- La dolce vita
- 16-04-2026, 17:51
- 2 643
ისტორია
— ლუკა! — ნინის არ მოეწონა მისი საქციელი და შეეცადა გაეჩუმებინა. ნიას გახედა, რომელიც თავს ძლივს იკავებდა, რომ არ აფეთქებულიყო. — ნია... გთხოვ, ნუ მიაქცევ ყურადღებას, ხომ იცი, როგორიც არის.
— არც ვაქცევ, ნინი, რადგან არ ღირს ისეთი ადამიანისგან გეწყინოს რამე... — ნაძალადევად გაუღიმა. — ახლავე მოვალ, — უთხრა და სამზარეულოდან გავიდა.
ეზოში გამოვიდა და იქვე ხეივანთან ჩამოჯდა. გარეთ ციოდა, მაგრამ მისთვის სულერთი იყო.
- Ottery
- 16-04-2026, 06:31
- 2 048
ისტორია
-დაჩი, დაჩი, უნდა მიშველო,- ლევანის აღელვებულ ხმას ტელეფონის დინამიკი კიდევ უფრო რეზონანსულს ხდიდა,- შენ თუ გადამარჩენ.
-ლევან, თუ მეტყვი რა უნდა გავაკეთო, გიშველი,- გაეცინა დაჩის. მისი ბავშვობის მეგობარი და აწ უკვე მისი უფროსი ყოვლად აუტანელი ხდებოდა როდესაც რაღაც სჭირდებოდა.
- enola
- 16-04-2026, 02:05
- 417
ისტორია
ნინა გაოგნებული უყურებდა მამას. ის ვერ იჯერებდა, რომ კაცი, რომელიც მას ყოველთვის „პრინცესას" ეძახდა, ახლა ასე დაუნდობლად უსვამდა ხაზს მის უსუსურობას.
"შენ ამას არ იზამ..."- ჩაილაპარაკა მან, თუმცა ხმაში დარწმუნებულობა აღარ ჰქონდა.
- The Hobo Soul
- 15-04-2026, 23:36
- 328
ისტორია
-შენ არ იცი ვინ იყო ის კაცი სინამდვილეში, -უფრო მკვეთრად თქვა იოანემ, -არ იცი ყველაფერი რაც ჩემს ოჯახს გაუკეთა… მე გამიკეთა.. ან თუნდაც შენ..
-არ მაინტერესებს! -იყვირა მილენამ. -შენ არ გქონდა ამის უფლება!
ოთახში ჰაერი გაიყინა.
- ნაამა
- 15-04-2026, 18:32
- 271
ისტორია
@Nakan_E : გთხოვ შეგვიძლია ვილაპარაკოთ? თუმდაც ხუთი წუთით. თვეზე მეტი გავიდა და მგონი ძალიან, არ მგონის გარეშე, ძალიან მომენატრე.
მისი შეტყობინების დანახვისას, წაკითხვამდე ამიტყდა ტირილი.
@Nisi_: მთვრალი ხარ?
- Viva la vida
- 15-04-2026, 18:27
- 293
ისტორია
გიორგისთან მას შემდეგ არ მისაუბრია. ერთი კვირა ისე მიიწურა, არ დაურეკავს. რეალურად, არც მინდოდა ასე მომხდარიყო. რამდენჯერაც გამახსენდებოდა, იმდენჯერ ვივსებოდი ბრაზით და რომ დამენახა, უეჭველად კიდევ ერთხელ ავფეთქდებოდი.
ზოგადად, ფეთქებადობა არ მახასიათებდა, თუმცა ბოლო დროს ეს ჩემს ყველაზე უარყოფით თვისებად იქცა.
- ვე რა
- 15-04-2026, 16:57
- 230
ისტორია
დაე, ეს დღე იყოს ყველაზე ცუდი, იმ დღეებს შორის, რაც კი წელს მელოდება!_ გავუღიმე ჭიქის მიღმა მაგიდაზე მოლიცლიცე წითელ სინათლეს. „ღვინის ჩრდილი“ გავიფიქრე გულში და ვერაფრით მოვაშორე თვალი მაგიდის პრიალა ზედაპირზე აკიაფებულ ბროწეულისფერ ჯადოსნურ სხივს
