"რუკის გარეშე გავლილი გზა"

მოკალათდით...დღეს ერთ უჩვეულო მოგზაურობაში უნდა გამომყვეთ. მოგზაურობაში, რომელიც არც რუკებზეა დატანილი და არც წინასწარ შედგენილი მარშრუტით მიედინება...მისი პირველი გაჩერება ერთი ჩვეულებრივი კაფეა, სადაც ყველაფერი შემთხვევით იწყება. შემდეგ მოდის

მეორე სახელი | თავი 1

— ყავა გიყვარს? — მოულოდნელად ჰკითხა ნიკოლოზმა. ელენემ გაკვირვებით შეხედა. — ახლა? — დიახ. მგონია, ორივეს გვჭირდება. — ეს შეთანხმებაა? — უფრო... დროებითი ზავი.

ცეცხლთანთამაში - ნაწილი6

— ნოე, მთავარი სიყვარულია, გესმის? თუ სიყვარული არ იარსებებს ორ ადამიანს შორის, მაშინ ყველაფერი აზრს კარგავს და ამაო ხდება. ვნება მიწიერია, სიყვარული კი მოითხოვს სულების გაგებას და შეყვარებას; სხეული კი არა, სული უნდა შეიყვარო ადამიანის, რადგან

გაბზარული ფირფიტა ( სრულად )

აქამდე არასდროს, რომ პრობლემა არ შეჰქმნია აეროპორტში, ახლა მოედავნენ ყველაფერზე, თუმცა ცისნამის წარბი არ შეუხრია, მშვიდად გაწონასწორებულად ესაუბრება, უხსნის, რეალურად პრობლემა არ არსებობს. თითქოს ყველაფერი უკან ექაჩება, ოღონდ ეს ვარდისფერი ბუშტი არ

ქალი, რომელიც მან იყიდა ( 1 თავი)

მშობლების გარდაცვალების შემდეგ, ელარას ბიძა და დეიდა არასასურველ ტვირთად ექცევიან, რომლებიც მის მემკვიდრეობას იპარავენ და მისი არსებობის გამო ზიზღს განიცდიან. ელარა მშვიდად ცხოვრობს, რათა გადარჩეს მათი სისასტიკით და შოკირებულია, როდესაც ისინი მას

ბედის ირონია 14 თავი

საშინლად დაიძაბა, როცა ალექსანდრემ მოულოდნელად ჰკითხა: -ახლოს ცხოვრობთ? - ... -ამიტომ გეკითხები რომ მანქანით ვარ და შემიძლია სახლში მიგიყვანოთ, წინააღმდეგი თუ არ იქნები... რა თქმა უნდა! -არ მინდა შეგაწუხოთ -არ შემოგთავაზებდი თავსხმა წვიმა რომ არ

განწირული პაიკი თავი 9-10

- აქ რა პერსპექტივა გაქვს? - მშვენიერი პერსპექტივები აქვს შ ე ნ არ იდარდო - გაღიზიანებული ტონით გააწყვეტინა საუბარი კარის ჩარჩოზე მიყუდებულმა გიორგიმ. შემცბარმა ლუკამ ლილის ხელი გაუშვა და ორი ნაბიჯით უკან დაიხია.

ცეცხლთან თამაში ნაწილი5

— თუ ასეა, მითხარი, რატომ რეაგირებ ჩემს შეხებაზე ასე? იმიტომ, რომ საკუთარი გრძნობების გეშინია. არ გინდა აღიარო, რომ შენც ისევე გიზიდავ, როგორც მე. რამდენიც არ უნდა გაურბოდე, მაინც ჩემკენ მოიწევ. — ასე დარწმუნებული რატომ ხარ? — იმიტომ, რომ ეს ასეა...

სუსხიანი

უყოყმანოდ დავჯდები ფანჯარასთან, კუთხეში, იქ, სადაც არავინ მომაქცევს ყურადღებას, იქ, სადაც მეკუთვნის და ცხელი შოკოლადით გავარვარებულ ფინჯანს შემოვხვევ გაყინულ თითებს. კიდევ ერთხელ შევეცდები ჩემი გადაწყვეტილების სისწორეში დავარწმუნო საკუთარი თავი

წითელი სახლის ლანდები (თავი VIII)

თარაში ხელზე შეახებდა ხელს და კასი აედევნებოდა ამ შეხებას როგორც ბავშვი, თითქოს უნდოდა გამოერკვია, იყო თუ არა ამაში რამე ნამდვილი. თარაში ყოველთვის ნამდვილი იყო მასთან. მისი შეხებები ღამიდან ღამამდე უფრო ნაზდებდა, ვეღარ იყო მასთან უხეში,