ლილუ 4 თავი

ორი საათი სრულდებოდა,როდესაც სანდრომ მანქანა სახლთან გააჩერა,მთელი გზა მხოლოდ და მხოლოდ ლილუზე ფიქრში გაატარა და ერთი დასკვნა გააკეთა,ეს გოგო თავგზას ურევდა,მისი ყოველდღიურობა განსაკუთრებული გახადა.

,,მხოლოდ ღმერთმა იცის...,, (დასასრული)

ვერ ვიჯერებ... ეს ჩვენი შვილია?- ემოციებს ვერ მალავდა. – ჰო, ჩვენი პატარა გოგონაა, რა დავარქვათ?- ჰკითხა გოგონამ. – მას დავარქვათ ილიანა. – ილიანა? – ჰო, ეს სახელი მზეს ლამაზს ნიშნავს დაე მისი ცხოვრებაც მზესავით ნათელი და ლამაზი იყოს, როგორც

ჩემი ბრალია (2)

აამ შეყვარებული მომაკითხავს სცადა კიდევ ერთი გასროლა განეხორციელებინა , იოანეს თუ ჰყავდა პარტნიორი ცხოვრებაში არც ის იყო მარტო -შეყვარებულს მიწერე რომ უკვე წახვედი ! მკლავზე მოქაჩა გოგონა და თითქმის ძალდატანებით წაიყვანა მანქანამდე , მძღოლს ანიშნა

ლილუ 3 თავი

სწორედ ამ სიახლოვის დროს იგრძნო პირველად ლილუს სურნელი,რომელიც ისეთი სასიამოვნო და ტკბილი იყო,რომ სურდა მის ცხოვრებაში სამუდამოდ ყოფილიყო,წამით თვალები დახუჭა და დატკბა მომენტით.თვითონაც კი უკვირდა,რადგან ასეთი არასდროს ყოფილა, უყურებდა გოგოს და

ჩემი ბრალია (1)

-შენ არაფერს მისურვებ? ხელში მწვანე მარკერი ეჭირა -კი რატომაც არა გამოართვა გოგონამ მარკერი, ბიჭი ზურგით შეტრიალდა თუმცა რამდენიმე წამში ისევ სახით გოგონასკენ შემობრუნდა ანა თვალით ეძებდა ადგილს სადაც შეძლებდა წარწერა დაეტოვებინა -გულთან

მხოლოდ ღმერთმა იცის...(14)

მორჩი ამ ცირკს არ დაგავიწყდეს, რომ სახლში არ ხარ. – იმისთვის დამირეკე, რომ მეჩხუბო. - არა, სხვა რამისთვის გირეკავ, სად ხარ? – ჯერ უნივერსიტეტში ვარ. _ ამდრომდე რატომ ხარ მანდ? – დღეს საღამოს საათებში მაქვს რა მოხდა? – არაფერი, მე შეიძლებ ვერ

ოცნებებთან ასე ახლოს

თუ გიყვართ ცოლად რატომ არ მოიყვანეთ! რატომ არ ეცით პატივი! -დედა! ხმამაღლა შეყვირა ანიტამ ლექსო წინ გადაუდგა და თვალით ანიშნა დამშვიდდიო -მზად ვარ დღესვე ვთხოვო ხელი თუ ის თანახმა იქნება! ამას თქვენს მეუღლესაც პირადად ვთხოვ!

მარტო'სული 3 თავი

-პირდაპირ მკითხე რა გაინტერესებს -ნიცას რას უპირებთ? -ნიცა ჰქვია?!- გატაცებით იკითხა თორნიკემ და ღრმად ჩაისუნთქა სიგარეტის ლურჯი მწველი კვამლი -თორნიკე!

სიკვდილის საჩუქარი (სრულად)

-დედას სულ სტკივა ელლა, ყოველ ახალ დღეს,ახლებურად.. დედის ტკივილი არ ნელდება და არ იცვლება. არც ხუნდება და, არც ცივდება. შვილმკვდარი დედის გულის ცემა ზუსტად იქ ჩერდება,სადაც დაკარგულის და, იქამდე არ ძგერს, სანამ ისიც მიწად არ იქცევა..

სიკვდილის ღმერთი

უწინ ბიჭუნა წიგნებით ხელში, ომმა გახადა,სიკვდილის ღმერთი. სასხლეტს გამოჰკრა გავარდა მეხი, ნისლში უეცრად,დაეცა ერთი.