უკანასკნელი ღიმილი

შენ დგახარ მთის მწერვალში , იყურები სადღაც შორს , გაუზრებლად და იცი , რომ იქ ხარ , სადაც ხარ , ის ხარ , ვინც ხარ , მაგრამ არ ფიქრობ იმაზე , რომ შეიძლება ერთი წამი დასჭირდეს შემთხვევას , დაგიცდეს ფეხი და აღარ იყო , შეიძლება ერთი წამი დაგჭირდეს და

ნამსხვრევი დარჩა

უშენოდ ღამეა ჩუმი, დილა უღიმღამო გახდა. უშენობაზე ვწერ და ფიქრი შენს სახეს ხატავს. ვიცი არ მოხვალ და აღარც ველი, დღეს შენს ნაბიჯებს კართან,

ყველა'ფერი(თავი 12)

სახმში მისვლისთანავე ოთახში აიყვანა შემდეგ კი ანასთან დარეკა.გოგონაც მალევე მოვიდა ჭრილობა გაკერა და პრაკტიკებზე გაიქცა.ანანო კი დარჩა რადგან ტემპერატურა ეკონტროლებინა,თანაც ალექსანდრე სიგიჟემდე მოენატრა.მერე გადაწყვიტა წვნიანი მოემზადებინა.

არ დამივიწყო /თავი3/

-დღეს უკვე მერამდენედ შემხვდი,მითვალთვალებ?-თავისი ამაყი ტონით მკითხა. -სხვათაშორის ახლა გოგოების საპირფარეშოში ხარ და ეგ მე უნდა გკითხო.

სათამაშო (თავი 1)

-ბატონო დემნა არ..-სიტყვა ვეღარ დავამთავრე, რომ დამაბზრიალა და ისევ ამიკრა მკერდზე, წელზე ძლიერად შემომხვია ხელი და გაშლილი ხელის მტევანი ჩემს შიშველ ზურგზე აატარა. სუნთქვა შემეკრა, ხელი რომ გაეშვა ძირს დავვარდებოდი. რატომ მაგიჟებდა ასე?

მზარეულის დღიური 12

ნერვიულობამ მთელი სხეული მოიცვა. დასამშვიდებლად ერთი ჭიქა ღვინო დავლიე და მაგიდასთან დავჯექი. რვა საათისთვის ყველა სანთელი ჩამოღვენთილიყო, მეც სათითაოდ ჩავაქვრე თითოეული მათგანი და ისევ ვატოს კარზე დაკაკუნება გადავწყვიტე.

უსათაურო ჩანახატი

ფიქრებში გართული კიდევ ერთხელ შემოვრჩი ღამეს... ვწერ და თითქოს წერის თავიც აღარ მაქვს... ყველაფერი მტკივა,ყველაფერს განვიცდი!!!

ქორწილში გაცნობილი სიყვარული(3)

ისტორია არის გოგოზე და ბიჭზე რომლებიც ერთმანეთს ქორწილში გაიცნობენ,გგოს ძმის ქორწილია,ბიჭის კი ძმაკაცის ქორწილი,აქ შეხვდებიან ეთმანეთს და შეუყვარდებათ კიდეც მაგრამ არ აღიარებენ უნდათ რომ ერთმაენთსიგან საპასუხო გრძნობა დაინახონ.

არშემიძლია უშენოდ ყოფნა

არ შემიძლია, მარტივად დაგთმო. სხვის გვერდით მშვიდად გეძინოს მკლავზე. მაგას ჯობია ვცხოვრობდე მარტო. და შენთან ყოფნის სურვილი მკლავდეს.

ჩემი წილი ბედნიერება 6

-თქვენი ხურდა. -ხელი გაუწოდა გოგას ლიზიმ, მაგრამ გოგა მას მიშტერებოდა და არც ინძრეოდა. ლიზიმ უხერხულად იგრძნო თავი დამორცხვად ძირს დაიხედა. -რა მოხდა? სახეზე ხომ არაფერი მაცხია?