ოხ ,ბედის მწერალო... შენ რომ არა ? ! (პირველი და უკანასკნელი)

აპოლონი და ელიზბედი. წყვილის წოდებად ნამდვილად ვერ მივანიჭებთ, რადგან წყვილი არც ყოფილა, ეს იყო უბრალოდ შეხვედრა და უეცარი გრძნობის გაელლვება ყოველგვარი გაგრძელებისა და დასასრულის გარეშე. შეხვდნენ ერთმანეთს და აქ უყვე ყველაფერი ცხადი იყო. შეუყვარდა,

ჯიუტი და მისი სვანი (თავი 7)

წამით გავშეშდი და იმდენმა აზრმა გამიელვა თავში და ბოლოს იმ დასკვნამდე მივდიოდი რომ სწორედ გიგას თავზე იყო ის რაც წესით ნიკუშას უნდა მოხვედროდა... ვერ ვიჯერებდი და ოთახში აქეთ იქით დავდიოდი ...თან მეშინოდა და ვამბობდი აი ახლა დამერხა ახლა შეამოაღებს

მეზობელი,ქმარი და საყვარელი

რაღაც დაუყვირა და კორპუსისკენ დაიძრა ჩვეული სწრაფი ნაბიჯებით. პირველად იდგა კართან და დერეფანში შესულებს უთვალთვალებდა ,კარგად დაინახა ბაღათურიას მკლავზე ჭრილობა და პირზე ხელი აიფარა . უკან გაბრუნდა და სახლში სიარული დაიწყო, ათჯერ მაინც გავიდა

მწვანეთვალება (თავი10)

მანუმ რაღაც მდელოზე მიმიყვანა,იქაურობა ულამაზესი იყო მეგონა ცოტაც და ვარსკვლავებს მივწვდებოდი. -მოდი.მანუმ თავის გვერძე პლედზე მიმანიშნა.იმანიშნა. მეც უჩუმრად მივედი და მის გვერზე უხერხულად ჩამოვჯექი.

საოცნებო პრიზები შეყვარებისთვის 3

-ისე რთული აღარ არის შენი სქესის დადგენა, თუმცა ნამდვილ გოგოდ რომ აღგიქვა იქამდე ბევრი გიკლია- გადაუჩურჩულა სანდრომ გვერდით მჯდომ მიას. -მგონი თმის გადაპარსვაც მომიხდებოდა, თან ხმები მომივიდა თურმე ვარდისფერი ძალიან გიხდება- მიამაც არ დააკლო გესლი.

ადამიანობით დაავადებული

ვწერ წიგნს რომელსაც "ადამინობით დაავადბეული" ჰქვია.. გთავაზობთ ჩანახატს ჩემი მომავალი წიგნიდან.. შენ არავინ ხარ,მაგრამ გინდა ეს ღიმილი ცრემლებად გადავაქციო, გინდა ნახო როგორ მტკივა, როგორ ვიტანჯები, გსურს ნახო ვინ ვარ სინამდვილეში. შენ ყველაფერს

ვალაგებდი ცხოვრებას

"შენ ხარ? შემოდი, ზუსტად ახლა ვალაგებდი ცხოვრებას. იყავი, არ წახვიდე, ხელს არ შემიშლი. ეს... კისერზე? არაფერია, პატარა დაბრკოლებას წამოვკარი ფეხი და... მოვიტეხე, მითხრეს მალე მოგირჩებაო, ჯერ პატარა ხარ და საშიში არააო. მეტის ღირსი ვარ, სიარულისას

თაროზე ვაბრუნებ წიგნებს...

თაროზე ვაბრუნებ წიგნებს..მოგონებებს მტვრიან ბიბლიოთეკას ვუტოვებ...დაოთახიდან გავდივარ..ცივა..აქა იქ თოვლის ნარჩენებია.. ისევ ფერშეცვლილი ადამიანებიდადიან ქუჩებში..ქარი სიცივეს ატრიალებს..თითებში ატანს და ორგანიზმს ერევა..ნისლივით..ემოციებს

First Love

სიყვარული ხომ მაგრად ასწორებს ჩვევად გექცევა ესეც ასწორებს არის უბრალოდ მარტივი ტიპი თითქოს ცოცოხალი სტერეოტიპი ის მელოდია საოცრად ჟღერდა ცარიელ ქალაქშიც მოგვაწვა სევდა ცარიელ ქუჩებშიც ბევრი ვიარეთ ძველი გავატაროთ ახალს მივაწვეთ არ მეყვარები დავდევი

ტერენტი გრანელი - მემენტო მორი...

ნელა გადის დღეები და ძნელია გარჩევა, მე, ძვირფასო, ვერ მოვალ, გზა შენამდე შორია. ჩემი გვარი: გრანელი - პოეზიას დარჩება, ჩემი გული და სისხლი - ეს ~Memento mori~-ა.