მიწის ყივილი - თავი III

მაღალმთიანი აჭარის ღამე სხვანაირია. აქ სიბნელე უბრალოდ სინათლის არყოფნა არ არის — ის სუნთქავს, გისმენს, გითვალთვალებს. ქარი მთებს შორის დადიოდა და სასტუმროს ძველ კედლებს ეჯახებოდა, თითქოს გაფრთხილებას ცდილობდა.

ყველაფერი დასასრულით იწყება ( განადგურება /მესამე თავი)

ორივემ მას გავხედეთ, მანაც გამოგვხედა , მაგრამ ზუსტად ვერ მივხვდი ნიკომ თუ ნოემ. სამოსიც კი ერთნაირი ეცვათ და მაინც და მაინც იმ დღეს არ ატარებდა ნიკო სათვალეს. -მითხარი რომ ახლა ნოე გვიყურებს.

შესაფერისი! (ბაწილი 12)

-ეჰ, სავია. მე რომ თავში მიტრიალებს, იმის 10% მაინც რომ იცოდე, გააფრენ. -და რაიცი ჩემს ფანტაზიებში რა ხდება-გავიცინე და ჩემს ადგილს დავუბრუნდი ბოლომდე, საზურგეს მივეყრდენი და თმა გავისწორე. -შენ ცუდ ჩიტს დაიჭერ მეთქი, გითხარი მე შენ და არ გჯერა. -მე

ბედის ბორბალი(სრულად)

შავ თმაზე ქარი ეთამაშებოდა,მაღალი შუბლი ჰქონდა,წარბები მუქი და მკვეთრი, მარჯვენა წარბთან შრამიც ჰქონდა, ღრმა შავი თვალები,მძიმე სერიოზული მზერა,სწორი ცხვირი, შავი მოვლილი წვერი...

მაპატიე, თუ შემიყვარდი...

მაპატიე, თუ შემიყვარდი, სუსტი აღმოვჩნდი... მაპატიე, რომ ვერც კი მივხვდი, ისე დავმარცხდი, მუდამ გრძნობების ანტაგონისტს, სულის წიაღში შემიღე კარი... გაყინულ გულზე შემეხე და ლაქად დამაჩნდი...

შესაფერისი! (ნაწილი 11)

-რომ შემიყვარდეს, მერე?-უემოციოდ დავსვი კითხვა და წვენით სავსე წიქას ზემოდან დავხედე-მოვა ბედნიერება, სიმშვიდე და ვნება, აუცილებლად მოვა! გამეღიმა ჩემივე პასუხზე.

ერთხელ და სამუდამოდ. თავი1

როგორც იქნა ჩემს ოფისთან მივედი. ჩვენი თვალები კიდევ შეხვდნენ ერთმანეთს, კარგი დღე ვუსურვე და მანქანიდან გადმოვედი.კარი დავხურე, ნაბიჯები გადავდგი და ქუჩაზე გავედი. წამით ისევ უკან გავიხედე, მანქანა ნელა გავიდა, არაფერი განსაკუთრებული არ მომხდარა

რეპუტაციის თამაში 5

_შენი ბორდი მომკლავს, თუ ამ ინტერვიუს ჩააფლავებ. _მაშინ უფრო კარგად უნდა დამატრენინგო ხოლმე._უკუსვლით კედლისკენ წაიყვანა და პერანგი პროფესიონალური სისწრაფით გახადა._ხშირად მოგვიწევს ვარჯიში. მხარზე ნაზად უკბინა.

The Whispering Woods(თავი X დასასრული)

მათ იცოდნენ, რომ მათმა ერთობლივობამ არა მხოლოდ ისინი, არამედ მთელი სამყარო გადაარჩინა. ბნელი მაგია დამარცხდა. სიყვარული და მაგია საბოლოოდ ერთმანეთს შეერწყა.

მიწის ყივილი - თავი II

დემეტრე ალამბარი მაღალმთიან აჭარაში დაბრუნდა ისე, თითქოს საკუთარ ბავშვობაში , მაგრამ ბავშვობა აქ აღარ დახვდა. გზას, რომელიც ოდესღაც თავისუფლებას ჰგავდა, ახლა მძიმე ვალდებულების სუნი ასდიოდა.