სინდისის კივილი (სრულად)

თვრამეტ წლამდე წიგნის ჭია მერქვა და სულაც არ მწყინდა ეს ზედმეტსახელი. პირიქით, ვამაყობდი კიდეც, რადგან წიგნების სამყაროში ვცხოვრობდი და ამ დაუნდობელ სამყაროს ვარდისფერი სათვალით შევყურებდი.

ნათელიბნელში ნაწილი 27

— ნია, — თქვა ლუკამ მოულოდნელად სერიოზული ხმით, — ვიცი, რომ ბარში დაბრუნება მოგვიწევს. ვიცი, რომ იქ ბევრი სირთულე დაგვხვდება... მაგრამ გპირდები, რომ შატილის ამ გაზაფხულს ჩემს გულში ისე ჩავკეტავ, რომ ვერანაირი ქალაქის ხმაური ვერ გაანელებს. შენ ხარ

დაუსრულებელი ისტორია ( მესამე თავი )

- ხშირად ვფიქრობ , ჩემი ხედი უკეთესია თუ შენი. - ლენა მაშინვე მიუბრუნდა მეგობარს , როგორც კი ცხელმა სითხემ მისი, მაისის გრილი ქარით შეციებული სხეული გაითბო. - რა თქმა უნდა ჩემი .- გაეჯიბრა ნანუკა. - რატომ ვითომ ? - არ დაუთმო ხედის სილამაზეში

დაგელოდები” — ნაწილი 4

ორი წლის დუმილის შემდეგ მოულოდნელი ზარი ანას ცხოვრებას თავიდან ურევს. შეხვედრამდე ერთი საათი რჩება, მაგრამ გზა სიმართლემდე ტრაგიკულად წყდება. ახლა ვაჩეს მხოლოდ ლოდინი და იმედი რჩება. ისტორია სიყვარულზე, დაგვიანებულ სიტყვებსა და მეორე შანსზე.

მებაღე - თავი 26

უცებ გულისრევის შეგრძნება მოაწვა. საპირფარეშოში შევარდა და დაიხარა. ყველაფერი, რაც შიგნით ჰქონდა დაგროვილი - ემოცია, დაძაბულობა, დღევანდელი დღე ერთდროულად მოაწვა. წყალი ჩართო, ნაზად დაიბანა სახე, სარკეში ჩაიხედა. მწვანე თვალები ჩაწითლებოდა. მაგრამ

პირობითი სიყვარული (თავი 8)

ამილახვრებთან მომხდარი იმ სკანდალური შეხვედრიდან ზუსტად ორი კვირა გავიდა. თებერვლის შუა რიცხვები იდგა, ისეთი დღეები, როცა ცა მუდმივად ნაცრისფერია, მაგრამ დროდადრო გამომკრთალი მზე მაინც ახსენებს ადამიანებს, რომ გაზაფხული სადღაც ახლოსაა. ცხოვრება,

მათი თამაში (სრულად)

_ოჰ, ჩემი დროა!_ ჩაილაპარაკა მოულოდნელად დოროთეამ ეშმაკური სახით_ მაპატიე, ცოტა ხანს უნდა დაგტოვო! მითხრა და სწრაფად წამოხტა ფეხზე. სწრაფი ნაბიჯით და ყვითელი ჰაეროვანი კაბის შრიალით გაემართა პირდაპირ იმ გოგონასკენ, რომელიც ლუკას არ აშორებდა მიბნედილ

ჩემპიონი (ნაწილი 2-3)

ირაკლი გაშეშდა - რას ამბობ ნინო? - ძლივს ამოილაპარაკა, სუნთქვა დაეძაბა. - არ მესმის.. რას ლაპარაკობ… - გავიგონე! მათი საუბარი გავიგონე! - გააწყვეტინა ნინომ..ირაკლიმ ნელა გადადგა ნაბიჯი უკან, თავი ოდნავ დახარა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 10

ერთი კვირის შემდეგ გათოვდა კიდეც. აღარც კი მახსოვდა თბილისში თოვლი ბოლოს როდის მოვიდა. პატარა ბავშვივით მიხაროდა ქალაქი თეთრად რომ იმოსებოდა და იმდენად ლამაზი იყო ეს პროცესი, მთელი დღე ფანჯარასთან მჯდომმა გავატარე. არ მბეზრდებოდა თოვლიანი ქუჩების

დაუსრულებელი ისტორია ( მეორე თავი )

- სად წავიდა შენი თაყვანისმცემელი ? - თვალები მაისურის კიდით შეიწმინდა და შავი, უხასიათო ღრუბლები უცებ განდევნა მისი განწყობიდან. - გამექცა, გულგატეხილი . - ბიჭის აივნისკენ ხელი გაქინია ნანუკამ და მოურიდებლად ხმამაღალი სიცილიით დაარღვია ყაზბეგის