მანათობელი გრძნობა - თავი 10

ერთი კვირის შემდეგ გათოვდა კიდეც. აღარც კი მახსოვდა თბილისში თოვლი ბოლოს როდის მოვიდა. პატარა ბავშვივით მიხაროდა ქალაქი თეთრად რომ იმოსებოდა და იმდენად ლამაზი იყო ეს პროცესი, მთელი დღე ფანჯარასთან მჯდომმა გავატარე. არ მბეზრდებოდა თოვლიანი ქუჩების

დაუსრულებელი ისტორია ( მეორე თავი )

- სად წავიდა შენი თაყვანისმცემელი ? - თვალები მაისურის კიდით შეიწმინდა და შავი, უხასიათო ღრუბლები უცებ განდევნა მისი განწყობიდან. - გამექცა, გულგატეხილი . - ბიჭის აივნისკენ ხელი გაქინია ნანუკამ და მოურიდებლად ხმამაღალი სიცილიით დაარღვია ყაზბეგის

პირობითი სიყვარული (თავი 7)

სახლისკენ გზა ნინასთვის გაუთავებელი აღმოჩნდა. მანქანის ფანჯრიდან თებერვლის ნაცრისფერ ქუჩებს უყურებდა და ვატოს ის თავხედური მზერა თვალებიდან არ ამოსდიოდა. ელენეს ლამის მუხლებში ჩაუვარდა, ოღონდ დღეს ჩემთან წამოდიო, მაგრამ გოგოს დედამ სასწრაფოდ სახლში

ნათელიბნელში ნაწილი 26

— ნია! შემომხედე, გეხვეწები, ხმა გამეცი! — აცახცახებული ხელებით გოგონას გაფითრებულ სახეზე ხელები შეახო. ნიამ ნელა გაახილა თვალები. დაინახა ლუკას სახე იმდენად ახლოს, რომ მისი ცხელი სუნთქვა იგრძნო. ლუკას თვალებში ისეთი გულწრფელი შიში და თავზარდამცემი

მებაღე - თავი 25

-შენი მეუღლე არ ვარ, -მკვეთრად თქვა. -და არასდროს ვიქნები. ოთახში ჰაერი თითქოს გაიყინა. იოანეს დედამ წარბი ოდნავ ასწია, მამამ კი პირდაპირ იოანეს შეხედა - უხმო კითხვის ნიშნიანი მზერით. იოანემ მილენას გახედა, ხმას დაუწია: -ახლა ამის დრო არ არის.

ჩემპიონი (ნაწილი 1)

- საიფ, წინ! წინ იმუშავე! დარბაზში ხმაური იყო - მაყურებლის შრიალი, მსაჯების მოძრაობა, ტატამზე ფეხების ხმის ექო. ირაკლი ტატამის კიდესთან იდგა, მკვეთრად, მაგრამ მშვიდად. თვალებით არ სცილდებოდა თავის მოსწავლეს, საიფი სუნთქვას არასწორად აკონტროლებდა.

მრუდე ბილიკები (ნაწილი 2 -სრულად)

-სიყვარული არსებობს მინდია, შეხედე ამ მთებს, ამ ღრუბლებს. შეხედე იმ მდელოებს ბავშობაში რომ დავრბოდით , შეხედე გაიხედე, ნახე როგორ მიწეწავს ქარი თმას, როგორ მომყვებით უკან შენ და გიგა,- აი ესაა სიყვარული, რომელიც მე გავთელე და გავანადგურე. მე

ნათელიბნელში ნაწილი 25

— რა საინტერესოა, ყველაფერთან ერთად ადამიანის წაკითხვაც თუ შეგეძლო, არ ვიცოდი... მაინც რას გეუბნებიან? — კითხა ინტერესით. — ადამიანის წაკითხვა ნამდვილად არ შემიძლია, მაგრამ შენი შემიძლია. შენ არ გაგიგია, რომ თვალები სულის სარკეა? შენი თვალები კი

“მე დაგელოდები” — ნაწილი 3

ორი წლიანი დუმილის შემდეგ მოულოდნელი ზარი ანას ცხოვრებას თავიდან ურევს. შეხვედრამდე ერთი საათი რჩება, მაგრამ გზა სიმართლემდე ტრაგიკულად წყდება. ახლა ვაჩეს მხოლოდ ლოდინი და იმედი რჩება. ისტორია სიყვარულზე, დაგვიანებულ სიტყვებსა და მეორე შანსზეა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 9

შაბათი საღამო იყო. ნოემბერი ნელ-ნელა უახლოვდებოდა დასასრულს და ამინდს დეკემბრის სიცივე სულ უფრო ეპარებოდა. ბოლო ერთი კვირა ქუჩები არ გამშრალა. თითქმის ყოველ დილით წვიმდა, საღამოობით სულ ოდნავ შემშრალი ქალაქი კი მეორე დღეს ისევ თავიდან სველდებოდა.