ნათელიბნელში ნაწილი 7-8-9

— იცი, რატომ? მე შენთვის სარკე ვარ, რომელიც შენს გონებაში ირეკლება და არა მარტო გონებაში. ეს შენ ღრმად გეხება, შენს სულს ეხება, რომელიც ბნელში აცხოვრე. ახლა კი, როდესაც სინათლე შეეხო, იღვიძებს და ფორიაქობს. მას გამოსვლა უნდა სიბნელიდან, მაგრამ შენ

ახდენილი ოცნება ( თავი 11)

ის ბოლო დღე, როცა კაბის სანახავად მოვედი,უკვე დაშორებული ვიყავი… მაგრამ შენ გნახე და ძალიან მომეწონე იმ კაბაში…მერე მეფიქრებოდა შენზე,მაგრამ არ ვჩქარობდი…არ მინდოდა სიჩქარეში შეცდომა დამეშვა…მერე კიდევ შევხვდით… _ ახლა რატომ მიყვები?რამდენჯერ გკითხე

მებაღე - თავი 19

-მამაჩემი ჭკვიანი კაცი იყო… ბევრს ხვდებოდა, ხედავდა.. ბევრ მტერსაც იჩენდა და მოყვარესაც.. -წარმოთქვა ნელა, -მაგრამ, მე მისგან განსხვავებით ახლა კიდევ უფრო მეტის დანახვა და გაკეთება შემიძლია. სწორედ მის მაგალითზე.. მზერა ყველას უჩვეულოდ დაუმძიმდა.

აივანი მაზნიაშვილზე (VI თავი)

პირველი ღამით და მეორე დღით ტკივილი საკმაოდ მსუბუქი იყო,იმდენად უმნიშვნელო,რომ წამით არ გაჩერებულა ანა ერთ ადგილას.ხან ერთ კუთხეს მივარდებოდა,ხან მეორეს - დედამისის გამოგზავნილი ამანათი გახსნა,გადაალაგა, საჩუქრები გადაახარისხა,სახლი

ახდენილი ოცნება (თავი 10)

ხანდახან მგონია ცხოვრება ბოლომდე გცდის ადამიანს,რამდენს გაუძლებ,ან უნდა რომ ბოლომდე დაგაჩოქოს. არ ვიცი ჩემგან რომელი უნდა ცხოვრებას,მაგრამ ფაქტია ისეთი კრიტიკული ეტაპი მიდგას ცხოვრებაში,ვგრძნობ მალე ჩავიძირები… რამდენიმე კვირა გადის.სოც.ქსელებში

ჩრდილ ქვეშ (სრულად)

უცხო მიწაზე ნამსხვრევებად დანაწევრებული გულში ბოლო იმედს აცოცხლებდა,დაბრუნდებოდა!სუნთქვა უნდოდა,თუმცა მისი ჰაერის გარეშე საკუთარს ვერ კმარობდა... -თუ რამე წმინდა გაგაჩნია არ მიმატოვო,ხომ დამპირდი ხელს არასდროს გამიშვებდი. -აზრი არ აქვს, გულიდან

ნათელიბნელში ნაწილი 5-6

— თავისუფლები ხართ. ახალი ადგილი უნდა მოვნახოთ სასტუმროსთვის, ამას კი ისე დავტოვებთ, როგორც არის. ყველა დაიშალა. მხოლოდ ლუკა დარჩა იქ. ღრმად ჩაისუნთქა და ტერიტორია შეათვალიერა. ტაძარი მართლაც ძალიან ძველი იყო, რომელსაც ნახევარი მხარე მთლიანად

დასავლური არდადეგები //სრულად//

ივლისის მიწურულს,ცამაც გაბედა და შეკრა კოპები.მთელი ღამე გადაუღებლად წვიმდა ჩოხატაურში და არც მეორე დღეს გადაუღია.ნიაღვრები მიდიოდა გზაზე,ადიდდა მდინარეც და გადავიდა კალაპოტიდან.ცხადი იყო თუ სიზმარი იმ დღით კაციშვილის ჭაჭანება არ იყო

თავადის ქალი(თავი II)

ჩემი სასმლის ქურდი ჩემს წინ დგას და ახლაც ისე აქვს გულში ჩაკრული შეფუთვა თითქოს წავართმევ.ამაზე მეცინება.გუშინ სასმლის მაღაზიიდან თვალსა და ხელს შუა ისე ამართვა მეგობრისთვის საყილად შერჩეული ვისკი,რომ გონზე მოსვლაც ვერ მოვასწარი.რამ დამაბნია?მისმა

მებაღე - თავი 18

ორი ადამიანი, რომელიც ერთმანეთისთვის ტკივილიც იყო… და მაინც რაღაც უფრო მეტიც, ერთმანეთს ხელს ვერ უშვებდა. მილენამ იგრძნო უჩვეულო გადაღლისგან როგორ ერეოდა ძილი და უნებლიედ გაეთიშა სამყაროს. მხოლოდ რამდენიმე წუთში იოანე მიხვდა თუ არა მილენას დაეძინა,