უსასრულოდ. თავი3

თითქოს ყველაფერი ჩვეულებრივად იყო, მაგრამ გულში მაინც ვერ ვმშვიდდებოდი. იმ წამს საკუთარ თავს ვკითხე — რატომ დამეუფლა ასეთი ცუდი შეგრძნება მხოლოდ ერთი სახელის გაგონებაზე?

ალქაჯის სიზმარი (სრულად)

ეიმი 17 წლის ასაკში უცნაურ სიზმრებს ხედავს, მგლებს რომლებიც თვალს არ აცილებენ და მის ყოველ მოძრაობას შორიდან აკვირდებიან, არც დამშეულებს გვანან ისინი და არც ნადირობის ხასიათზე არიან. მაგრამ ენლ-ნელა ის სიზმრებსა და რეალობას ვეღარ არჩევს და მაშინ

ჩვენი არჩევანი (თავი 10)

დავითი მათკენ ბრუნდება მომღიმარი სახით რამდენიმე წამი,შემდეგ თითქოს ელდა ეცა,სახე ეცვლება,თვალები უმუქდება.ნაბიჯს წყვეტს და ადგილზე ჩერდება. _ დავით… გიორგის მზერა დავითზე გადააქვს,მაგრამ სხვა დანარჩენის მზერა ახლა გიორგიზე არის მიმართული.

Haunting Adeline თვი 20-21 (+18)

—ზადე,— ჩურჩულებს ჩემს ტუჩებთან. —ეს ერთადერთი სახელია, რომელიც ამიერიდან ოდესმე დატოვებს შენს ტუჩებს — განსაკუთრებით მაშინ, როცა მაგ პატარა კნუტს კარგად აგრძნობინებ თავს. და როცა მე გაგრძნობინებ თავს კარგად, მაშინ შეგიძლია ღმერთი დამიძახო.,

სვანეთი გეტყვის //სრულად//

იმ ზაფხულს პირველად ჩაალაგა ჩემოდანი.თმა დაიწნა და მხარზე გადმოიგდო,რომ კარგად შეეთვალიერებინა მისი ჟანგისფერი დალალები.შესაკრავში გვირილა ჩაიმაგრა და კმაყოფილმა შეათვალიერა საკუთარი თავი.ჭორფლების დამალვას უშედეგოდ ცდილობდა,ბოლოს სულ მოიშორა

მოდული 7:ჩრდილოვანი სისტემა. (თავი 2-პირველი კვალი)

მარიამმა ტელეფონი გათიშა. დათას სიტყვები - „უკვე გითვალთვალებენ“ - ოთახში მძიმე ექოსავით დარჩა. მან ფარდა ფრთხილად გასწია. შავი ავტომობილი კვლავ იქ იდგა, ქუჩის ლამპიონის მკრთალ შუქზე მისი კონტურები ძლივს ჩანდა.

Haunting Adeline თავი 18-19 (+18)

უცნობი: თავს ეთამაშები, პატარა თაგვო? იმაზე ფიქრობ, ხელბორკილებით მიბმული რომ ვიქნები შენს საწოლზე, და შენს მიუწვდომელ ადგილებს შევეხები? მე: საზიზღარი ხარ.. მაგრამ ზუსტად იმას ვიწყებ, რაც მითხრა.

კვამლი ცეცხლამდე თავი 6-7

-ალბათ ისევ ლიზის მოუნდა რამე და მაგაზე იყო გასული -ბედნიერია? -შენთან უფრო ბედნიერი იყო ხოლმე -ის ჩემთან არასდროს ყოფილა -მაგრამ ახლა ძალიან შორსაა, როდის უნდა მოხვიდე ტას აქეთ

მოდული 7 ჩრდილოვანი სისტემა. (თავი 1)

ოთახში მარტო იყო. ჰაერი თამბაქოს კვამლითა და ძველი ქაღალდების სუნით იყო გაჯერებული. მაგიდაზე ყავა უკვე გაცივებულიყო, ზედაპირზე კი თხელი, მუქი აპკი გადაჰკვროდა - ისეთივე გაუმჭვირვალე, როგორიც ის საქმე, რომელსაც ლუკა იკვლევდა

Haunting Adeline თავი 17

არ იცის, რომ მის კარადაში ვიმალები. ველოდები, როდის ჩაეძინება, რომ სიმშვიდეში ვუყურო მის სილამაზეს. ახლა ეშინია ჩემი. დამსახურებულად. მე საშიში ადამიანი ვარ, და ხალხს ყოველდღე ვკლავ. და არა მარტო ვკლავ — ეს მსიამოვნებს კიდეც.