გემუდარები ორგულობა არ დამაბრალო,
არ დაიჯერო , განშორებამ გრძნობა გასრისა,
არ დაივიწყო, რომ ოდესღაც გული საბრალო
შენსავე მკერდში შევინახე შენგან წასვლისას,

ნუ მაშინებ!
დაშორებით ნუ მაშინებ!
ნუ მაშინებ,იმიტომ,რომ
ეს ჩემთვის უკვე სულერთია....

ამ ცხოვრებაში
მე ვარ სულ მარტო,
ოღონდ არ მკითხო,
ვერ გეტყვი რატომ.
ამ ცხოვრებაში მე ვარ ეული,
მაგრამ მკვდარია ჩემი სხეული.

მე ძველ კალენდარს ვინახავ ისევ,
როგორც საყვარელ დღიურის ფურცელს,
უკან გადმოვშლი მგონია ისევ,
რომ წარსულ დღეებს ვიხილავ უცვლელს...

სულ დამავიწყდა მეთქვა... :) სანამ ეგ ყველაფერი მოხდებოდა მანამ
სიტყვა კი მითხრა :D ესეიგი... გვერდითა უბანში ვიჯექით ბარდიულზე,
გაიარეს ბიჭებმა, 2 ბიჭს იქიდან ვუყვარვარ, ზუკას და თემოს.
ლიკა: მაქედან ყველა ეწევა იცი?
მე: ჰა? :O ზუკაც? და ვაკოც?
ლიკა: კი დამინახია!

რატომ დამტოვე ლამაზო კენტად
რატომ არა ხარ დღეს ჩემთან ერთად
ან უშენობა რატომ მაწუხებს
ამ შეკითხვებზე ვინ მიპასუხებს?

სანამ ცოცხალი ვარ,სანამ კვლავ ვარსებობ,სანამ გულში ცოცხლობს ამინდი მზიანი
მანამ მომეფერე,მანამ გამიფრთხილდი,მერე ყველაფერი იქნება გვიანი.
სანამ ძველებურად ბრუნავს დედამიწა,სანამ არ გამწირავს იღბალი ტიალი
გულში ჩამიკარი გული არ მატკინო,მერე ყველაფერი იქნება გვიანი...

ერთი სული ორ სხეულში,
ერთი გული, ერთი გრძნობა,
ერთი ფიქრის დიდი ხროვა
და სიყვარულის ვარ მონა...

ნუთუ ვერ ხედავ, როგორ მოვბერდი,
და წლებმა როგორ გამაფერადეს,
როგორ მოვთქვამდი, როგორ ვგოდებდი,
ზამთრის ქარებში რომ დამეკარგე...

რაო? რატომ გაჩერდა ტკივილი? სად? ვისთან ეძებდი შენს დაღლილ ბედნიერებას? სად აცეცებდი თვალებს? რატომ, რატომ გაურბოდი შენს აბორგებულ გულს? განა იქ არ იბადება შენი ნაზი გრძნობები ყოველივესადმი? განა შეიძლება ადამიანი გეკუთვნოდეს? არა.. შენი გული იქნება შენთან, მას გაუფრთხილდი, ხშირად ჩაიხედე და დაუყვავე... მერე რა რომ არავინ გასწავლიდა ამას? მერე რა რომ ნულიდან გიწევს დაწყება?