აივანი მაზნიაშვილზე (V თავი)

-შემომხედე, წითურო, რატომ მარიდებ თვალს? -არ... -ჩუმად, შემომხედე. მზერა გაუსწორა ანამ ბიჭს. დემეტრე თითქოს მშვიდად დაჰყურებდა გოგონას, მაგრამ თვალებში გოგონას ანარეკლი უბრწყინავდა. ღიმილს ვერ იკავებდა, უხმოდ დაჰყურებდა ანას ზემოდან — მომღიმარი,

ნათელიბნელში ნაწილი 20-21

— უცნაურია ეს ყოველივე... — ამოთქვა ნიამ და ლუკას გახედა. — რა არის უცნაური? — ის, რომ მე და შენ ახლა აქ, ზღვის სანაპიროზე ერთად ვდგავართ ასე მშვიდად და არ ვჩხუბობთ. — გაეცინა ნიას, მისი სიცილი ღამის სიჩუმეში ნაზად გაისმა. — ძალიან გინდა, რომ

მანათობელი გრძნობა - თავი 7

-საღამოს რას აპირებ იმ ამბავზე, გიორგიმ რომ ატეხა? - ინტერესით მომიბრუნდა თამო. - რა თქმა უნდა, არ მოვდივარ! - ჩამეცინა - ნინას დაბადების დღე მაკლია ზუსტად! - ხომ იცი, მე რომ მომაგზავნის?

პირობითი სიყვარული (თავი 3)

31 იანვრის დილა თბილისის გარეუბანში მდებარე მდიდრულ ვილაში ისეთივე გამაღიზიანებლად მოღრუბლული გათენდა, როგორც ნინას განწყობა. სახლი, რომელიც საგანგებოდ ქორწილისთვის იყო დაქირავებული, თეთრი ყვავილებით აევსოთ და ნინას თვალში ეს ყველაფერი საშინელ

თავადის ქალი (თავი III)

მანქანიდან გარეთ ვიხედები და სიცივე ძვლებში მატანს,არა იმიტომ,რომ მცივა,იმიტომ რომ ვიცი ასეთ ამინდში ქეთო სადღაც იქაა.მარტო.რისთვის?რატომ გააკეთა ასეთი სისულელე?რაზე გაბრაზდა?თავში უამრავი კითხვა მიტრიალებს,მაგრამ ახლა არაფერს აქვს მნიშვნელობა.არც

ნათელიბნელში ნაწილი 18-19

— ახლა გასაგებია, შენ გინდა, რომ ნინის გამო დავრჩე? — უნდობლად შეხედა, თითქოს ელოდა, რომ სხვა მიზეზს ეტყოდა, მაგრამ ასე არ მოხდა. — მე... — მაპატიე, ნია, მაგრამ ვერც ნინის გამო ვერ დავრჩები, მშვიდობით! — ბოლოს ესღა უთხრა და წავიდა. ნიამ კი ცრემლიანი

პირობითი სიყვარული (თავი 2 - 3)

აბაშიძეების სახლი, ჭავჭავაძეების ციხესიმაგრისგან განსხვავებით, სინათლით იყო სავსე. აქ კედლები არ გთრგუნავდა: პირიქით, დიდი ვიტრაჟებიდან შემოსული მზის შუქი ნაზად ეცემოდა ღია ფერის ხის იატაკს, სადაც წლების განმავლობაში დაგროვილი მოგონებების სურნელი

მანათობელი გრძნობა - თავი 6

ამასობაში აუქციონის ორგანიზებას მოვრჩი. მიუხედავად იმისა, რომ მასში მთელი ჩემი ფანტაზია და ძალისხმევა ჩავდე, იქ წასვლის არანაირი სურვილი არ მქონდა. ძველი ლიკასგან განსხვავებით, ჩემი ახალი ვერსია ნელ-ნელა ჯაბას ემსგავსებოდა და სულ უფრო ვეღარ ვიტანდი

ნათელიბნელში ნაწილი 16-17

— ლუკა! — ნინის არ მოეწონა მისი საქციელი და შეეცადა გაეჩუმებინა. ნიას გახედა, რომელიც თავს ძლივს იკავებდა, რომ არ აფეთქებულიყო. — ნია... გთხოვ, ნუ მიაქცევ ყურადღებას, ხომ იცი, როგორიც არის. — არც ვაქცევ, ნინი, რადგან არ ღირს ისეთი ადამიანისგან

აეროპორტში დატოვებული (სრულად)

-დაჩი, დაჩი, უნდა მიშველო,- ლევანის აღელვებულ ხმას ტელეფონის დინამიკი კიდევ უფრო რეზონანსულს ხდიდა,- შენ თუ გადამარჩენ. -ლევან, თუ მეტყვი რა უნდა გავაკეთო, გიშველი,- გაეცინა დაჩის. მისი ბავშვობის მეგობარი და აწ უკვე მისი უფროსი ყოვლად აუტანელი