სეტყვა ( სრულად )

   ჩემს ქუჩაზე ერთი შავგრემანი ბიჭი ცხოვრობდა, ზედმეტსახელად ,,სეტყვა". პატარა მე-ს, სულ უნდოდა გაეგო რატომ ეძახდნენ ამ ბიჭს სეტყვას...მერე უბრალოდ მივხვდი,რომ ყველაზე მეტად ეს სიტყვა შეფერებოდა მას და მის ხასიათს.

დიდი აფეთქება მეორე ნაწილი სრულად

თბილისიდან თითქმის გასულები ვიყავით, როდესაც მივხვდი, რაღაც მნიშვნელოვანი მავიწყდებოდა, რაც ჩემდაგასაკვირად ეინს მხედველობიდან გამორჩა. მანქანა სუპერმარკეტთან გავაჩერე.

მე ახლა

მე ახლა შენგან სიძულვილს ვსწავლობ როცა სიყვარულს ვსწავლობდი ადრე...

მარტო' სული 36 თავი

-იცი რომ ამ ღამით მიფრინავს თათია?! -ვიცი -არ დაემშვიდობები? -არა! -უსამართლოდ ექცევი! -..... -ხომ იცი რომ თავდავიწყებით უყვარხარ? -ნიცა! -თორნიკე...

საიდან მოვდივარ, როცა არ მახსოვს?

არ ვიცოდი, ვის სახელს ვატარებდი, მაგრამ ვიცოდი — ისიც უკვე არ იყო ჩემი. უბრალოდ ასე მეძახდნენ, ვისაც ვუყვარდი, მანამდე, სანამ საკუთარი თავი დავივიწყე. ახლა მხოლოდ ნომერი მაქვს: AX-12 — არქიტექტორი. მეოთხე თაობის მოდული.

მელანქოლია

ისტორია გოგონას შესახებ რომელიც დროში დაიკარგა და იძულებულია ყველას სურილებს დაემორჩილოს

უთქმელი სიტყვების ღაღადი

ყოველთვის, როცა წვიმს, მეჩვენება, რომ წვიმის წვეთები დიდი ხნის წინ სიმწრით ჩაყლაპული, საკუთარი თავისგანაც გადამალული, ცრემლების დაგვიანებული ამოხეთქვა, წვიმის წვეთების ხმა კი ვერთქმული თუ ართქმული, უთქმელი სიტყვების სასოწარკვეთილი ღაღადია.

ლაქებიანი დეტექტივი (ნაწილი 1 სრულად)

- ,,ასე ყველამ ერთიანად როგორ გააფრინეთ, რამეს იღებთ?” - ,,კი, ვიღებთ...“ - ,,მართლა? მეც მასწავლეთ მაშინ, იქნებ როგორმე გაგიგოთ.. ამ ბოლო დროს ყველა ძალიან უცნაურად იქცევით.“

ოიზისი XX

-მოყევი. -არ მინდა. მარიტა დუდღუნებს და ჰუდის სახელოს აწავლებს თითებით. -გთხოვ ბლუმ.

ქალი ფანჯარაში

გარეთ წვიმს. ცა ზუსტად ისეთი მოღრუბლულია, როგორიც ახალგაზრდა ქალი, რომელიც დახურული ფანჯრიდან იყურება. ის ისეთი მარტოსულია, ალბათ ცაც მისი თანაგრძნობით ატირდა.