უიმედონი( II თავი)

არასოდეს ისე არავის დაძახებული ჩემი სახელი არ მომწონებია, როგორც მისი პირიდან და მესიჯებიდან. გასაოცარი ხმა ჰქონდა, მეგონა რომ თავად ელფები მელაპარაკებოდნენ, ნაზი იყო, მომაჯადოვებელი და ემგონა თუ ერეკლე მეტყოდა დაუფიქრებლად გადავხტებოდი კლდიდან.

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 3)

ეს ამბავი თაკომ “შტაბში” მოიტანა და “საბჭოც” შეიკრიბა. ნონას მისაღებში ისევ შემოსხდომოდა თაკო, ოთო და მაგდა იმ მაგიდა, სადაც ყველაზე ჩახლართული და საუკეთესო იდეები იბადებოდა. ოთო მობილურს ხელიდან ხელში ატრიალებდა, თითქოს ასე იდეები უკეთ

ნადირობა(თავი პირველი)

მოქმედება ხდება გამოგონილ, ზღვისპირა თემში, სალხინებელში, სადაც მთავარი გმირის ცხოვრება გადაჯაჭვულია თავისი თემის ცხოვრებაზე. იდენტობის მძაფრი ძიება, რელიგიისა და ფილოსოფიის ჭიდილი და სიყვარული.

ნიღაბი(11)

აჩის ნაირი ადამიანი ბევრია. შეიძლება ჩანდეს, რომ ადამიანს ერთი უნდა, მაგრამ მეორეს აკეთებს. თუმცა არავინ იცის, ამის უკან რა დგას, ან საერთოდ რატომ ხდებიან ევას ნაირი ადამიანები დაინტერესებულნი აჩის ნაირი ადამიანები?:)

კანასკნელი კანდიდატი ( თავი 2 )

შაბათ დილას ანიტასთვის ყოველთვის ერთი და იგივე სცენარი ჰქონდა: სამუშაო ლეპტოპი, ცხელი ყავა და სიჩუმე, რომელიც მისთვის უდაბნოში ერთი წვეთი წყალივით მნიშვნელოვანი იყო. სწორედ ამიტომ გადაატრიალა თვალები ლამის კეფამდე როცა ეს იდილია ნონამ დაარღვია და

დამალული სიმართლე (თავი 3)

-მოდი,ხომ არ ვაწყენინებთ. -იღიმის ირაკლი. მეზობლის ბავშვივით ვეტუზები გვერდით,ამაზე უფრო მეტად ეცინება. ზურგიდან მეხუტება,მის მარჯვენა ხელში ჩემს მარჯვენა ხელს იკავებს და ტუჩებთან მიაქვს.მარცხენა ხელს მჭიდროდ მხვევს წელზე და მის დაკუნთულ ტორსზე

ჩრდილ ქვეშ თავი 1-2

ბევრი წლის,ბევრი ამბის,ბევრი დუმილის,ცუდი ამბების,ტრაგედიების და მერე სიხარულის შემდეგ გადავწყვიტე ისევ მეცადა და დამეწერა. -გიგი,გიგი შენგელია მშორდება,ვიცი,რომ მატყუებს!ჩვენ ერთად ვერ ვიქნებით ისე აღარ მიყვარხარო და თავს ხრის,თვალებში ვერ

უიმედონი (I თავი)

-მეტსახელია არა? -თან კი, თან არა. -ეგ როგორ? -სახელის პირველი ოთხი ასოა დანარჩენი ორი არ მოგვწონს.

უკანასკნელი კანდიდატი ( თავი 1 )

_ანიტასთვის იდელური ბიჭი ვიპოვე!_თვალები აუციმციმდა ნონას და თავდაჯერებულად მოსვა ჩაი. _მერამდენედ?_გაეცინა თაკოს, ფანჯარაში გადაყოფილი ხელისკენ თავი გადაწია და გააბოლა. _არა, ეს უკანასკნელია!

თეთრი სიჩუმე

როცა მისვლა გავბედე, თვალში შიში ჩაუდგა, ამ თოვლიან ქუჩებში, მხოლოდ ელვა გაუკრთა.