ნაცრისფერი ქალაქის სითბო (თავი || )

​კირამ ნაჩქარევად დაიწყო ნივთების ჩალაგება. ის აშკარად აღელვებული იყო. როცა ადგა და გასასვლელისკენ გაემართა, დამიანეს გვერდით ჩაუარა. ზუსტად ამ მომენტში კირას ჩანთიდან პატარა, წითელი ფანქარი გადმოვარდა და პირდაპირ დამიანეს ფეხებთან დავარდა.

დამალული სიმართლე (თავი 9)

ბედნიერად?! აი მესმის სარკაზმი.ამაზე მეტი რა გინდა?! ვის საყვედურობ ანა?! შენი ბრალია,მხოლოდ შენი!ირაკლისკენ ვაპარებ მზერას.ჩუმად გაქვავებული მართავდა საჭეს.დავეჭვდი კიდეც იქნებ არ გაუგია.სუნთქვა მიჭირს,ხმაურიანად

ნაცრისფერი ქალაქის სითბო

დამიანეს წასვლის შემდეგ, კაფის კარზე ჩამოკიდებული ზარი კიდევ დიდხანს ქანაობდა. ალექსმა თვალი გააყოლა მიმავალ არქიტექტორს, მერე კი ისევ ნახაზს დახედა, სადაც უცხო მამაკაცის მიერ ნაჩვენები გამოსავალი მართლაც გენიალურად მარტივი ჩანდა.

ნადირობა (თავი მესამე)

ავტ. შენიშვნა: ნაწარმოებში ხსენებული თემი, სალხინებელი რეალურად არ არსებობს. მასში შეგხვდებათ საქართველოს სხვადასხვა კუთხისათვის დამახასიათებელი სიტყვები, წეს-ჩვეულებანი თუ ლანდშაფტი. რიტუალთა ნაწილი გამოგონილია, ისევე, როგორც მმართველობის სისტემა.

დამალული სიმართლე (თავი 8)

ქალაქში წინასაახალწლო მზადებაა. მთავარი ნაძვის ხე დაიდგა რუსთაველზე.ქუჩები განათებულია ათასგვარი საახალწო დეკორაციებით.ულამაზესია გარშემო ყველაფერი,განწყობა ქმნის ყველა კუთხე-კუნჭული.ადამიანები სადღაც მიიჩქარიან,ცდილობენ ყველაფერი მოასწრონ,ახალი

უსასრულოდ. (თავი 1)

აქამდე ვერ დავინახე, რომ წინ მგზავრის სავარძელზე კიდევ ვიღაც იჯდა. მუქი ტანსაცმელი ეცვა, სახე სიბნელეში ეფარებოდა. ნელა შემოტრიალდა… და პირდაპირ ჩემს მანქანას გამოხედა. გული გამიჩერდა. მან ხელი კარის სახელურს მოკიდა. კარი ძალიან ნელა გაიღო და ჩემკენ

Toko Tabagari - დედას 3 მარტს

შენთან იწყება ჩემი ყოველი დილა, შენით მთავრდება ჩემი ფიქრი ღამით. როცა სიტყვები ვერ პოულობს გზას, შენი ჩუმი მზერა ყველაფერს ამბობს. შენი სითბო სახლად მექცა, შენი რწმენა — ძალად გზაზე. რაც არ უნდა შორს წავიდე, შენ ხარ ფესვი ჩემს ცხოვრებაში. 3 მარტი

ბედის ირონია 5 თავი

გეგას უყვარხარ... შენც და ვაჩეც ძალიან უყვარხართ -ეგ მხოლოდ ცარიელი სიტყვებია და მეტი არაფერი -მისგან რას ითხოვ?

სიჩუმით განადგურება.(სრულად)

-ზოგჯერ გზა არ მთავრდება ისე როგორც თავად დაგეგმე და ამიტომ გზიდან გადახვევასაც უნდა ელოდო, დარწმუნებული ვარ ბედისწერას ერთ დღეს შეეგუები.

დამალული სიმართლე (თავი 7)

დილით ცოტა გვიან ვიღვიძებ,მას ისევ სძინავს,ხელი ჩემს წელზე აქვს შემოხვეული,ფრთხილად ვაწევინებ ხელს და ვძვრები საწოლიდან. _სად იპარები? _ მისი ჩახლეჩილი ხმა მესმის.ვბრუნდები,ვიხრები ისევ მისკენ და ვკოცნი მსუბუქად.