ნიღაბი(11)

აჩის ნაირი ადამიანი ბევრია. შეიძლება ჩანდეს, რომ ადამიანს ერთი უნდა, მაგრამ მეორეს აკეთებს. თუმცა არავინ იცის, ამის უკან რა დგას, ან საერთოდ რატომ ხდებიან ევას ნაირი ადამიანები დაინტერესებულნი აჩის ნაირი ადამიანები?:)

კანასკნელი კანდიდატი ( თავი 2 )

შაბათ დილას ანიტასთვის ყოველთვის ერთი და იგივე სცენარი ჰქონდა: სამუშაო ლეპტოპი, ცხელი ყავა და სიჩუმე, რომელიც მისთვის უდაბნოში ერთი წვეთი წყალივით მნიშვნელოვანი იყო. სწორედ ამიტომ გადაატრიალა თვალები ლამის კეფამდე როცა ეს იდილია ნონამ დაარღვია და

დამალული სიმართლე (თავი 3)

-მოდი,ხომ არ ვაწყენინებთ. -იღიმის ირაკლი. მეზობლის ბავშვივით ვეტუზები გვერდით,ამაზე უფრო მეტად ეცინება. ზურგიდან მეხუტება,მის მარჯვენა ხელში ჩემს მარჯვენა ხელს იკავებს და ტუჩებთან მიაქვს.მარცხენა ხელს მჭიდროდ მხვევს წელზე და მის დაკუნთულ ტორსზე

ჩრდილ ქვეშ თავი 1-2

ბევრი წლის,ბევრი ამბის,ბევრი დუმილის,ცუდი ამბების,ტრაგედიების და მერე სიხარულის შემდეგ გადავწყვიტე ისევ მეცადა და დამეწერა. -გიგი,გიგი შენგელია მშორდება,ვიცი,რომ მატყუებს!ჩვენ ერთად ვერ ვიქნებით ისე აღარ მიყვარხარო და თავს ხრის,თვალებში ვერ

უიმედონი (I თავი)

-მეტსახელია არა? -თან კი, თან არა. -ეგ როგორ? -სახელის პირველი ოთხი ასოა დანარჩენი ორი არ მოგვწონს.

უკანასკნელი კანდიდატი ( თავი 1 )

_ანიტასთვის იდელური ბიჭი ვიპოვე!_თვალები აუციმციმდა ნონას და თავდაჯერებულად მოსვა ჩაი. _მერამდენედ?_გაეცინა თაკოს, ფანჯარაში გადაყოფილი ხელისკენ თავი გადაწია და გააბოლა. _არა, ეს უკანასკნელია!

თეთრი სიჩუმე

როცა მისვლა გავბედე, თვალში შიში ჩაუდგა, ამ თოვლიან ქუჩებში, მხოლოდ ელვა გაუკრთა.

დამალული სიმართლე (თავი 2)

ჩვენს მისამართზე ერთად დავბრუნდით და მეორე დღის გეგმებიც ერთად დავაწყეთ.ვერაფრით მივეჩვიე დროის ცვლილებას,ყოველ დილით ხუთ საათზე მეღვიძებოდა,სამაგიეროდ საღამოს 22საათზე თავს ძლივს ვიმაგრებდი.ახლაც გამეღვიძა და აივანზე გავედი.მაგიდას მივუჯექი და

დამალული სიმართლე (თავი 1)

ილუმინატორიდან გავყურებ ხედს,რომელიც ჩემს თვალწინ სულ უფრო იშლება და ფართოვდება. მიყვარს ეს უცნაური შერწყმა მიწიდან-ცისკენ,ციდან-მიწისკენ.ადრენალინის საოცარი გრძნობა მომწონს დაშვების და აფრენის დროს.მხოლოდ თვითმფრინავში განცდილის კი არა,აი

რეპუტაციის თამაში 10

_დავიღალე ამით, ელენე. მსხვერპლის როლს ნუ თამაშობ, როცა მთელი ეს კატასტროფა თავად შექმენი. მგონი გავიწყდება, ვინ არის ამ ისტორიაში დამნაშავე. _როგორ დამავიწყდება?_სიტყვები ყელში გაეჩხირა._შენ ხომ ყოველდღე მახსენებ. _და ასეც გავაგრძელებ, ვიდრე