,,ხედავ აღარ ვარ"

ხედავ, აღარ ვარ, ისე წახვედი ისე დატოვე ჩემში სიცივე მე მარტოობის ჟამს გაჩენილი წლები ვერ მაკლებს ვრჩები იგივე!

ვინმე სხვა (თავი 4)

დედაჩემი ამ ფაქტმა ისე გაახარს რომ ნიკას ქებით ყურები გამომიჭედა. მე კი იძულებული გავხდი სწრაფად ავმდგარიყავი საწოლიდან და სახლიდან გასასვლელი მიზეზი მომეძებნა.

უთქმელი სიტყვების ღაღადი (დასასრული)

თქვენ წვიმის წვეთების ხმას უთქმელი სიტყვების სასოწარკვეთილ ღაღადად თვლიდით, ჩემთვის კი, როცა პალატაში დიტომ სიყვარული ამიხსნა, წვიმის ხმა სერენადა იყო, ახლა კი წვიმის წვეთები პატარა ცელქი ბავშვები არიან, იმ პატარას მსგავსი, რომელიც მალე ჩემს

საბედისწერო მოსახვევი.(სრულად)

-მე არ შემიძლია შენთან მეგობრულად ვიყო და შენში მეგობრის ნაცვლად ჩემს სასურველ ქალს ვხედავდე ნუცა.

უთქმელი სიტყვების ღაღადი (II ნაწილი)

რომ შემეძლოს... მე რომ დროის უკან დაბრუნება შემეძლოს, დაუფიქრებლად გავცვლიდი მთელ ჩემს ქონებას შენს სიყვარულში. მაგრამ სინანულით ვეღარაფერს ვცვლი.

ვინმე სხვა (თავი მესამე)

გარედ საგრძნობლად ცივა. საღამო ხანს ფანჯარას არ ვშორდები, მოკაზმული ველი გოგას რადგან წვეულებაზე წასვლა შემომთავაზა... დედა მიმითითებს რომ ჩემს ლამაზ კაბას, გოგას ნაჩუქარი ყელსაბამი მოუხდებოდა. ოჰბროგორ უყვარს ჭკუის სწავლება, ვერა და ვერ იაზრებს რომ

სატყუარა ქარიშხლისთვის - თავი 1

გაზაფხულის პირველ დღეს არ მოუტანია ის სიმშვიდე და სითბო, რასაც მანამდე, ყოველ წელს, გაკვირტული ხეების, მოჭიკჭიკე ჩიტებსა და ამწვანებული ბუნების შემყურე გრძნობდა. ცრემლებად დაღვრილიყო ცა. თითქოს დატიროდა პატარა არსების უდროო გარდაცვალებას.

ვინმე სხვა (თავი მეორე)

როდესაც ხედავ, როგორ გიმზერს სველი და ნაზი ტვალებით.. ოჰ რა რთულია ამ ყველაფერს უყურო როგორ მოძრაობს მისი ლამაზი ტუჩები, ზოგჯერ გიღიმის და ამ დროს გულში ისარივით მერჭობა.

მარტო' სული (დასასრული)

-თორნიკე ძალიან გთხოვ არ გინდა- შეეხვეწა ნიცა და დაფეთებული მისკენ მიტრიალდა-უბრალოდ გაგვიშვი... ყველაფერს უარესად ნუ გაართულებ!- თორნიკემ მის სიტყვებს ყურადღება არ მიაქცია და ატირებული პატარა გულში ჩაიკრა, მაგრამ მალევე დაუბრუნა ნიცას და ძლივს

ვინმე სხვა (თავი პირველი)

ყველა თავს მევლება.. დედამიწა ჩემს ირგვლივ ტრიალებს. რა ბედნიერებაა როდესაც პრინცესა ხარ, თუნდაც თანამედროვე სამყაროში.