ალუბლის არომატი (ნაწილი 25-26)

სამივენი მაგიდასთან იყვნენ დახრილები და უკვე სერიოზულად ათანხმებდნენ გეგმას. - ესეიგი ასე… - ჩუმად ამბობდა დანიელი - ჯერ სასტუმროსთან მივალთ, მერე… - მერე მე დავიჭერ! - ჩაერთო იშაი სიცილით - როგორც მაშინ პირველად!

მებაღე - თავი 11

-მომისმინე, არ ვიცი, საიდან დავიწყო… - თქვა ბოლოს სოლომონმა, ხმა დაბალი ჰქონდა, ოდნავ ჩახლეჩილიც კი, რაც მისნაირი კაცისთვის უცნაური იყო, - და ალბათ, რაც არ უნდა ვთქვა, მაინც არ იქნება საკმარისი.

ახდენილი ოცნება (თავი 2)

ფიქრები ელვის სისწრაფით მოდის და მაწყდება… ერთი მომენტი უზომოდ მიხარია,რომ ვნახე,როგორც იქნა შევხვდი პირადად,მაგრამ ცოლი მოყავს? “კარგი რაა,ამდენი წელი იმიტომ გქრაშავდი სხვა მოიყვანო?! ჩემზე მეტად არავინ შეგეფერება!”_ ვბრაზობ.

სიძულვილვილიდან სიყვარულამდე (თავი 3)

-კარგია. ვუთხარი ცივად. რამდენიმე წამი მიყურებდა. ისე… თითქოს რაღაცის თქმა უნდოდა. მაგრამ არ თქვა. უბრალოდ შემობრუნდა. მანქანაში ჩაჯდა და წავიდა. მე კი იქ დავრჩი. მარტო ქარში.და მართლა ცუდად ვიგრძენი თავი. ტელეფონი ავიღე ავკრიფე ნიკოლოზის ნომერი

აივანი მაზნიაშვილზე (თავი I)

ნასვამზე უფრო მარტივი იყო იმის აღიარება რომ აივანზე სუფთა ჰაერისთვის კი არა იმ უცნობის ნახვის იმედით გადიოდა. ფრთხილად გაკაკუნდა მოაჯირთან, ამჯერად სიგარეტი არ ამოუღია,უბრალოდ ეზოს უყურებდა და ელოდებოდა,იქნება გაღებულიყო კარი და გამოსულიყო უცნობ ი

ვერაზე ( სრულად )

-ვერ გიტან!მძულხარ!მეჯავრები!მაღიზიანებ!- ვეუბნები,ოღონდ თან ვეხუტებით. -ვიცი.უბრალოდ გავბრაზდი. -გასაბრაზებელი რა იყო?რამ აღგაშფოთა?-ვეკითხები გაკვირვებული. -არ მომწონს ეგ თორნიკე!და როცა გეკითხები სად ხარ,კეთილი ინებე და პასუხი გამეცი.ხომ იცი ვერ

იასამნის ხესთან (ნაწილი 3)

ყაზბეგის სიოს მოჰქონდა გრილი სუნი. თავი ოდნავ ასწია, სიწითლე შეეპარა ცისფერებს. სუნთქვის რიტმიც ირეოდა, მძიმდებოდა და წყდებოდა - თითქოს გული დარტყმებს ტოვებდა და სისხლი არ მიეწოდებოდა. ნენეს კაცის შუბლზე ჰქონდა შემჩნეული მკაფიო შრამი ახლა უფრო

ბედის ირონია 8 თავი

იმის მიუხედავად რომ მას 2 გამოცდილი ადვოკატი იცავდა მოსამართლემ სრულად გაიზიარა პროკურატურის წარდგენილი ბრალი, რის გამოც 5 წლითა და 8 თვით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა.

ალუბლის არომატი (ნაწილი 22-23-24)

ლიზამ სწრაფად მიიღო შხაპი, თბილმა წყალმა დღის დაღლა ცოტათი ჩამორეცხა.. მერე სარკის წინ დადგა, ფენი ჩართო და თმის გაშრობა დაიწყო. განსაკუთრებულად არ გამოწყობილა. უბრალო კაბა ჩაიცვა ისეთი, როგორსაც ყოველდღე იცვამდა..

ახდენილი ოცნება (თავი 1)

ჯერ ისევ შევარდნაძის ეპოქაა,ფაქტობრივად მისი მოღვაწეობის მიწურულს,იმ დროის ერთ-ერთ ცნობილ ჟურნალის გარეკანზე ვხედავ უსიმპათიურეს ბიჭის ფოტოს. მხოლოდ წელს ზემოთ ფოტოა, მაგრამ მაინც ჩანს მაღალი უნდა იყოს. რაღაცნაირად ინტუიციით ვხვდები.