კესანები (სრულად)

უსასრულოდ დიდი მოეჩვენა კესანეს ეს გზა, მაგრამ მიხვდა, რომ ცხოვრებაში პირველად, სწორ გზაზე იდგა და მზად იყო, რომ თუ ამ გზაზე რაიმე დაბრკოლება დახვდებოდა ყველაფრის ფასად გადაელახა, რადგან მისი სიყვარული გულში ამ დრომდე გიზგიზებდა და თავს საბოლოოდ

სასწაული ♡ ( სრულად)

სადღაც სასწაულის მოლოდინში ერთნაირად ანთია სანთელი ფანჯარაშიც და მეოცნებეს გულშიც ♡

ბედის ირონია 1 თავი

ეჭირა- ვერ დავატივებინე- მორიდებით უთხრა ბიძაშვილს და ისე რომ მის პასუხს არ დალოდებია და მანქანაში მათთან ერთად ჩაჯდა. -რა ხდება მარიამ გამაგებინე-მისი აღელვება გადაედო ანას და მანქანა სწრაფად დაქოქა. -გადავწყვიტე რომ გეგას გავშორდე -რაა?! შენ რა

შემთხვევითი პაემნები

რომი, 25 დეკემბრის დილა. ჰაერში ესპრესოს მძაფრი არომატი და პარფიუმის სურნელი ტრიალებდა. ელენე რიგში იდგა, პასპორტს ნერვიულად ათამაშებდა თითებში. ის 28 წლისაა და 1 წლის შემდეგ მშკბლიურ ქუთაისს უბრუნდებოდა,მისთვის ეს ფრენა უბრალო მგზავრობა არ იყო –

წარსული არ გვტოვებს (IV თავი)

ადმიანები განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან.ზოგს აქვს ძალა,ახალი ადმიანი უცებ და უეცრად  "თავსი" გახადოს.შემოუშვას - თავის ცხოვრებაში და დაანახოს საკუთარი თავი.ზოგიერთს კი არ შესწევს ძალაც კი,რომ გარისკოს და მისცეს როგორც საკუთარ თავს,ისე სხვას

რეპუტაციის თამაში 6

_ეს გინდოდა, არა? მხოლოდ ჩემი სხეული გიყვარდა, როგორც ყველა დანარჩენ იდიოტს ჩემს ცხოვრებაში._სწრაფად გაიხადა, ისე, რომ მისთვის მზერა არ მოუცილებია. _შეწყვიტე!_მისკენ დაიძრა, მაგრამ ელენემ უკან დაიხია. _რატომ? მე ხომ დეკორაცია ვარ? ლამაზი სახე და

თეთნულდს გასძახე 9. მე ვიქნები პასუხი

- ამ მთაში სიტყვას იარაღზე მეტი ძალა აქვს. ახლა შენს ერთ "არა"-ზეც სისხლი დადგება, ანა. ამიტომ დაფიქრდი. აქედან თუ წახვალ...- ანა სუნთქვას ვერ აკონტროლებდა, თვალებში ცრემლი მოაწვა, მაგრამ ვერ ტიროდა. თავი ოდნავ გადააქნია, თითქოს საკუთარ თავში

მიწის ყივილი - თავი III

მაღალმთიანი აჭარის ღამე სხვანაირია. აქ სიბნელე უბრალოდ სინათლის არყოფნა არ არის — ის სუნთქავს, გისმენს, გითვალთვალებს. ქარი მთებს შორის დადიოდა და სასტუმროს ძველ კედლებს ეჯახებოდა, თითქოს გაფრთხილებას ცდილობდა.

ყველაფერი დასასრულით იწყება ( განადგურება /მესამე თავი)

ორივემ მას გავხედეთ, მანაც გამოგვხედა , მაგრამ ზუსტად ვერ მივხვდი ნიკომ თუ ნოემ. სამოსიც კი ერთნაირი ეცვათ და მაინც და მაინც იმ დღეს არ ატარებდა ნიკო სათვალეს. -მითხარი რომ ახლა ნოე გვიყურებს.

შესაფერისი! (ბაწილი 12)

-ეჰ, სავია. მე რომ თავში მიტრიალებს, იმის 10% მაინც რომ იცოდე, გააფრენ. -და რაიცი ჩემს ფანტაზიებში რა ხდება-გავიცინე და ჩემს ადგილს დავუბრუნდი ბოლომდე, საზურგეს მივეყრდენი და თმა გავისწორე. -შენ ცუდ ჩიტს დაიჭერ მეთქი, გითხარი მე შენ და არ გჯერა. -მე