პირობითი სიყვარული (თავი 11)

ბათუ მისაღებ ოთახში კი არ შემოვიდა, შემოიჭრა, როგორც გრიგალი, რომელიც გზად ყველაფერს ანადგურებს. მისი თვალები, ჩვეულებრივ ცივი და გაწონასწორებული, ახლა გააფთრებით ელავდა. ნინა დივანზე მიიკუნჭა, მაგრამ ბიჭის მზერამ ისე მიაჯაჭვა სკამს, რომ განძრევაც

მანათობელი გრძნობა - თავი 13

ყველა პირველი შეხვედრა არ იწყება ხმაურით, არც დრამატული მოვლენებით, არც მოულოდნელი ქარიშხლებით. ზოგჯერ ორი ადამიანი უბრალოდ ჩნდება ერთმანეთის ცხოვრებაში. ეს არის ამბავი ორი ადამიანის შესახებ, რომელთა გზები შემთხვევით გადაიკვეთა, თუმცა მათი

მებაღე - თავი 27

ჩუმად, ნაწილებად დაშლილი ხმით თქვა: -მე შენ მიყვარხარ… იოანემ თვალიც არ დაახამხამა. -ეგ შენი პრობლემაა. პაუზა. -ჩემი არა. ანამარიამ უკან დაიხია. სახე მთლიანად დაენგრა. მერე მოტრიალდა და სწრაფად წავიდა, თითქმის გარბოდა.

ჩემპიონი (ნაწილი 7)

მარიამს თავზე ხელები ჰქონდა შემოწყობილი და ოთახში აქეთ-იქით დადიოდა, ნაბიჯები არეული ჰქონდა, სუნთქვა აჩქარებული.. თვალებში შიში, შოკი და სიძულვილი ერთმანეთში ირეოდა. კობა კი თითქოს ვეღარ აკონტროლებდა საკუთარ თავს. ერთი და იგივე ფრაზას იმეორებდა,

სად არიან?

სად არიან თეთრი გვირილები? რაც ჩვენ გვავიწყებს ანთებულ სევდას… და ამ ტალღებში რომ ვიძირები, გზააბნეული ბინდი კვლავ მდევდა.

მანათობელი გრძნობა - თავი 12

იმ დღეს ადრე ავდექი. წინა საღამოდან მოყოლებული უცნაური წინათგრძნობა მქონდა და ამის გამო მთელი ღამე არ დამეძინა. მიუსვენრობამ ამიტანა და უმიზეზოდ ვნერვიულობდი. ვიცოდი, დემეტრე რომ უნდა მენახა, მაგრამ დარწმუნებული ვიყავი, ეს ამას არ უკავშირდებოდა.

აივანი მაზნიაშვილზე (VI თავი)

— ანუ, პაემანზე მეპატიჟები? — ჰკითხა და წარბი ოდნავ აზიდა. — ჩათვალე, რომ ეს კომპენსაციაა იმ სისხლისთვის, რომელიც ჩემი მოულოდნელი გამოჩენის გამო დაღვარე, — დემეტრე ერთი ნაბიჯით მიუახლოვდა, — რვაზე გამოგივლი. ვიცი, ორჯერ იმავე ადგილას არ უნდა

“მე დაგელოდები” — ნაწილი 5

ორი წლიანი დუმილის შემდეგ მოულოდნელი ზარი ანას ცხოვრებას თავიდან ურევს. შეხვედრამდე ერთი საათი რჩება, მაგრამ გზა სიმართლემდე ტრაგიკულად წყდება. ახლა ვაჩეს მხოლოდ ლოდინი და იმედი რჩება. ისტორია სიყვარულზე, დაგვიანებულ სიტყვებსა და მეორე შანსზეა.

კვამლი ცეცხლამდე (სრულად)

-ის შავგვრემანი გახსოვს ძალიან რომ მოსწონდი? -მახსოვს-საოცრად მომხიბვლელად იღიმოდა -იცი ჰომ? -არ ვიცი-კიდევ უფრო ეღიმებოდა ბიჭს -გითხრა? -მითხარი -ვუთხარი, რომ შენთან ვიწექი დავვორსულდი და შემდეგ მიმატოვე -რატომ? -ზუსტად იმიტომ, რატომაც შენ ჩემი

პირობითი სიყვარული (თავი 10)

მარტის მზის სხივები მისაღებ ოთახში დაუნდობლად იჭრებოდნენ, თითქოს სპეციალურად ეძებდნენ ბათუს დახუჭულ ქუთუთოებს. ბიჭმა ამოიხვნეშა, სხეული დაუმძიმდა, მაგრამ ინსტინქტურად ხელი იმ სითბოსკენ გააცურა, რომელიც მთელი ღამე მის მკერდს ათბობდა.