კვამლი ცეცხლამდე თავი 5

-აღარ მოგცემ ნებას -არ ვითხოვ ტას -მე ზღვარს არ გადავკვეთ -უკვე იმდენი გადავკვეთეთ ვეღარ ვხვდები ჩვენს შორის ნამდვილად იყოს ის უხილავი თუ ძალით ვავლებდით -წავიდე? -მხოლოდ ახლა -მე არ დავბრუნდები ლუკა -მე დაგაბრუნებ ტას

ჩვენი არჩევანი ( თავი 5)

ლოყაზე ნაზად კოცნის.წამიერად. მაგრამ ანკას გულისთვის ბევრად მეტია. _ რომ არ გამეყინო, — ნახევრად ხუმრობით ამბობს ნოე და მანქანის კარი უღებს. ანკა ღიმილს ვერ მალავს. _მგონი პირიქით მოხდა… _ რა? _ უფრო ამიჩქარდა გული.

ჩვენი არჩევანი (თავი 4)

_ნოეე,ჯერ ისევ ბნელა მაგ დროს.ძალიან ადრეა. _სამაგიეროდ შორი გზაა. _მაშინ ახლა დაგემშვიდობები,თორემ დილით ვერ ავდგები _ჯერ ძალიან ადრეა,მაგრამ თუ ასე გინდა… _ არ მინდა,მაგრამ არც ის მინდა დილით დაგაგვიანო.

თბილი მელანქოლია (სრულად)

თუ დასვენებას გადაწყვეტთ,იტალია ერთ-ერთი საუკეთესო ვარიანტია. მიუხედავად იმისა,რომ გაუსაძლისი სიცხეა,გარემო ისე მოგჭრით თვალს,სულ დაგავიწყდებათ ოფლისგან ტანზე მოწებებული ტანსაცმელი.ისეთი ქვეყანაა,ვფიქრობ,ნებისმიერ ადამიანს გააოცებს ძველი

კვამლი ცეცხლამდე თავი 4

„მართლა მოგწონს?“ „შენ არ გგავს“ „შენ ჩემში გიყვარს, ოცნება შენი“ ცოტა ხანს გაშტერებულად დავყურებდი ტელეფონს, რა სულელია.

მეთამაშე (სრულად)

მეთამაშე“ გარკვევით იკითხებოდა ტბის ნაპირას მდგარი ძველი, უფუნქციოდ მიტოვებული შენობის კედელზე. თითქოს ეს სულ არ ეხებოდა მომხდარს, მაგრამ მე ზუსტად ვიცოდი, ის სწორედ მე მომმართავდა.

ჩვენი არჩევანი (თავი 3)

_ კი,მეც სახლში ვარ,ოღონდ მე მშობლებთან ვცხოვრობ.რამდენი წლის ხარ? _ საკმარისად დიდი რომ ვიცოდე რა არ მინდა._ პასუხობს ღიმილით,მოწონს ეს თამაში._შენ? _ მე საკმარისად პატარაა,რომ ისევ ვინტერესდებოდე. ნოეს თავშეუკავებლი სიცილი ისმის.

სამყაროს შესახებ მცირე რამ...

არასდროს თქვათ, რომ დახმარებას არავის სთხოვთ. არასდროს თქვათ, რომ არავის დახმარება არ დაგჭირდებათ, ან არასდროს წარმოთქვათ სიტყვები: "ყველაფერს ჩემით გავაკეთებ, ჩემით მივაღწევ."

დავით დეფი - გვირგვინოსანი (ფრაზები)

დავით დეფის გვირგვინოსანი სახასიათო რომანია, რომელიც გარდა იმისა რომ ისტორიულია უამრავ რამეზეც დაგაფიქრებთ. აი რამდენიმე ფრაზა მისი წიგნიდან, რომელიც შევძელი და ამოვკრიბე როდესაც ამ რომანს დიდი გულდასმით ვკითხულობდი.

დაუღწეველი (II თავი)

მარიტას ახსოვს ის დღეები, როდესაც მუშთაიდის ბაღში მამასთან ერთად დასეირნობდა. მაშინ წერეთელზე ცხოვრობდნენ, იქიდან არცთუ ისე შორი იყო ერთობ მიტოვებული , კაცობრიობისგან დაცლილი ადგილი,რომლის უკანაც გაჩერებული, ამჟამად უკვე უფუნქციო საბავშვო მატარებელი