დაუღწეველი ( III თავი )

მარიტას მამა სასტიკად მოკლეს. სამყარო მოულოდნელად უფრო ცივი, მარტოსული და საშიში გახდა. მის ცხოვრებაში არსაიდან ჩნდება იდუმალი კაცი,სახელად - დავითი, რომელიც ამტკიცებს, რომ მამამისმა სწორედ მას ჩააბარა გოგონას სიცოცხლე.

ჩვენი არჩევანი ( თავი 7)

რამდენიმე წამი ხმას არ იღებს. _რატომ ეცეკვე? ანკა ამ კითხვას არ ელოდა.ნუთუ ახლა მის დადანაშაულებას აპირებს?! ეჭვიანობს?.. _ვერ გავიგე…_ ამბობს ანიტა. _რა ვერ გაიგე?! რატომ ეცეკვე?_ ნოეს ხმა მშვიდია,მაგრამ მკაცრი.

უიმედონი(VI თავი)

ნაკანისგან წასვლის შემდეგ პირველი შეტყობინება სტამბულში ჩაფრენისთანავე მივიღე. ასე რომ ჩვენ ხაზზე ვრჩებოდით, მწერდა და ვპაუსხობდი. მიგზავნიდა ფოტოებს რომლებსაც მეგობრები მარმარილოს ზღვასთან უღებდნენ.

ელეონორა ( თავი ll დასასრული )

გალერეა „მეტამორფოზა“ ხალხით იყო სავსე. ჰაერში შამპანურის, სუნამოებისა და ნიკოს საფირმო ნახშირის სურნელი ტრიალებდა. კედლებზე მხოლოდ შავ-თეთრი, გიგანტური ტილოები ეკიდა. ეს იყო ელეონორას სერია — მისი სახის, სხეულის, მისი ტკივილისა და მელანქოლიის

ჩვენი არჩევანი (თავი 6)

_ნიკა,ვერ ასწრებს გეგმის დასრულებას და ხვალ საღამოს გადაიტანა შეხვედრა.როგორ ფიქრობ ეს პრობლემაა? ნოე წარბს წევს. _ხვალ შეხვედრა მაქვს თბილისში დილით. _იქნებ გადაიტანო,ან ონლაინ ჩაერთო?თუ გვინდა რომ გამოვიდეს სერიოზულად უნდა მივუდგეთ ამ

კვამლი ცეცხლამდე თავი 5

-აღარ მოგცემ ნებას -არ ვითხოვ ტას -მე ზღვარს არ გადავკვეთ -უკვე იმდენი გადავკვეთეთ ვეღარ ვხვდები ჩვენს შორის ნამდვილად იყოს ის უხილავი თუ ძალით ვავლებდით -წავიდე? -მხოლოდ ახლა -მე არ დავბრუნდები ლუკა -მე დაგაბრუნებ ტას

ჩვენი არჩევანი ( თავი 5)

ლოყაზე ნაზად კოცნის.წამიერად. მაგრამ ანკას გულისთვის ბევრად მეტია. _ რომ არ გამეყინო, — ნახევრად ხუმრობით ამბობს ნოე და მანქანის კარი უღებს. ანკა ღიმილს ვერ მალავს. _მგონი პირიქით მოხდა… _ რა? _ უფრო ამიჩქარდა გული.

ჩვენი არჩევანი (თავი 4)

_ნოეე,ჯერ ისევ ბნელა მაგ დროს.ძალიან ადრეა. _სამაგიეროდ შორი გზაა. _მაშინ ახლა დაგემშვიდობები,თორემ დილით ვერ ავდგები _ჯერ ძალიან ადრეა,მაგრამ თუ ასე გინდა… _ არ მინდა,მაგრამ არც ის მინდა დილით დაგაგვიანო.

თბილი მელანქოლია (სრულად)

თუ დასვენებას გადაწყვეტთ,იტალია ერთ-ერთი საუკეთესო ვარიანტია. მიუხედავად იმისა,რომ გაუსაძლისი სიცხეა,გარემო ისე მოგჭრით თვალს,სულ დაგავიწყდებათ ოფლისგან ტანზე მოწებებული ტანსაცმელი.ისეთი ქვეყანაა,ვფიქრობ,ნებისმიერ ადამიანს გააოცებს ძველი

კვამლი ცეცხლამდე თავი 4

„მართლა მოგწონს?“ „შენ არ გგავს“ „შენ ჩემში გიყვარს, ოცნება შენი“ ცოტა ხანს გაშტერებულად დავყურებდი ტელეფონს, რა სულელია.