მებაღე - თავი 2

ბორდელში ცხოვრება მილენასთვის თავიდან უბრალოდ დროებითი ჩანდა - როგორც ყველაფერი მის ცხოვრებაში, რაც „მხოლოდ ცოტა ხნით“ იწყებოდა და მერე გაურკვევლად იწელებოდა. მაგრამ ამ სივრცეს ჰქონდა თავისი რიტმი, თავისი წესები და თავისი უხილავი ჩარჩოები, რომლებიც

მებაღე თავი 1

ადამიანები, რომლებიც მის ცხოვრებაში ჩნდებოდნენ, არ იყვნენ შემთხვევითები. ისინი ხედავდნენ მასში იმ სისუსტეს, რომელსაც მილენა თავად ვერ აღიარებდა — სურვილს, რომ ვიღაცას მაინც ეკუთვნოდა, თუნდაც ეს კუთვნილება თავისუფლების ფასად მოდიოდა. ან მისი სხეულის

მოდული 7:ჩრდილოვანი სისტემა. (თავი 6- ძიება)

ისინი „ხიდის“ სამშენებლო მოედანს ღამის სამ საათზე მიუახლოვდნენ. ობიექტი პროჟექტორებით იყო განათებული, გიგანტური ამწეები ჩონჩხებივით აღმართულიყვნენ შავ ცისკენ. აქაურობა ციხესიმაგრეს უფრო ჰგავდა, ვიდრე სამოქალაქო მშენებლობას.

ალუბლის არომატი (ნაწილი 7)

- აქ ვარ - ოთახიდან ომახიანი ხმა გაისმა. დანიელი გამოჩნდა, შხაპიდან ახლახან გამოსული. თმა სველი, უკან გადარცხნილი. შიშველ მკერდზე წყლის წვეთები ეშვებოდა, წელზე მხოლოდ პირსახოცი ჰქონდა შემოხვეული..ლიზას სუნთქვა წამით შეეკრა, თვალი უნებლიეთ გაექცა

სიძულვილუდან სიყვარულამდე (თავი 2)

დილით თორნიკემ გამაღვიძა.საწოლზე იყო ჩამომჯდარი ჩემი ხელი თავისაშო ჰქონდა მოქცეული თვალები გავახილე და ხელი მაშინვე გამიშვა. რამდენიმე წამი ჩუმად ვუყურებდი, მის მწვანე თვალებს მზერას ვერ ვაშორებდი. სიჩუმე მან დარღვია -დილა მშვიდობისა.

უცნაური დამთხვევები (სრულად)

ზოგჯერ ცხოვრება უცნაური დამთხვევებით გვაერთიანებს ადამიანებთან, რომლებიც თითქოს შემთხვევით გვხვდებიან. წარსულის შეცდომები, შინაგანი ბრძოლები და საკუთარი თავის პოვნა. მაგრამ როცა ყველაფერი თითქოს უბრალოდ ემთხვევა, ჩნდება კითხვა — მართლა შემთხვევით

პატარა ლამაზი ადამიანები (სრულად)

გუგუნას თვალით დანახული ბავშვობის სიყვარული, თინეიჯერობის პერიოდი, ახალგაზრდობის წლები და ყველა ის შეგრძნება, ფიქრი და დაბრკოლება რომლებიც ანოს დამსახურებით გაჩნდა მის ცხოვრებაში. მათი ერთად ყოფნის დროს სხვა ყველაფერი აზრს კარგავდა, განშორება კი

ტერა !(სრულად)

იმ დღეს მეორედ წავიდა იმ საცხობში. ჯერ ჩვეულად გარედან დაზვერა იქაურობა. კვლავ ბევრი ხალხი იყო. ამიტომ ფერადი ქუდი თვალებზე ჩამოიფხატა და შიგნით თამამად შეაბიჯა.

ალუბლის არომატი (ნაწილი 6)

ვიდექით მე და დანიელი, ხელი-ხელ ჩაკიდებული, ზღვის სანაპიროსთან მდებარე რესტორნის წინ, გაოგნებული თვალების ალყაში მოქცეულები. საემიგრაციოს თანამშრომლები, ერთმანეთს გადახედვებით ეკითხებოდნენ - ეს რა ხდება?

კვამლი ცეცხლამდე თავი 8

-მიდიხარ? -არა -არ წახვიდე -არ მივდივარ -მოგენატრე? -...... -მე მთელი არსებით მომენატრე